- بازیگری یکی از مشاغل محبوب در سطح جهان محسوب می‌شود، بازیگری فارغ از شهرت و ثروتی که ممکن است برای فرد بازیگر به همراه داشته باشد، جهانی است که می‌توان در آن ایفای نقش در قالب شخصیت‌های مختلف را تجربه کرد.

در این بین اکثریت مواقع بازیگری به عنوان یکی از مشاغل سخت جهان محسوب می‌شود، شاید از دور برای بسیاری اینکه بازیگری اتفاقی سخت باشد، قابل لمس نباشد اما اگر به صورت اصولی و به مفهوم واقعی به بازیگری نگاه کنیم، این هنر به واقع به تمرین، مطالعه، شهود و مطالعات فراوانی نیازمند است.

رژیم کارآمد و غنی برای بازیگر

سردی و گرمی هوا، می‌تواند برای بازیگر فاجعه آمیز باشد. هنگامی که هوای سرد از تار‌های صوتی عبور می‌کند، آن‌ها را سفت می‌کند. در هوای گرم عکس این حالت بروز پیدا می‌کند.

بازیگر باید آگاه باشد که شرایط بیرونی صددرصد بر صدا تأثیر دارد. هنگامی که بازیگر در نمایشی مشغول اجراست یا بر روی سن نشسته و منتظر اجراست، باید مراقب باشد که سرما و یا گرمای زیاد بر او چیره نشود.

مشکل دیگری که یک بازیگر در استفاده از اندام گفتاری ممکن است با آن مواجه شود این است که بازیگر مجبور باشد از رختکنی با درجه حرارت بسیار متفاوت به روی سن برود. بازیگر باید بر تمام این موارد آگاهی داشته باشد و برای حفاظت از ساز صدا در مقابل آسیب‌های وارده احتیاط کند.

تاثیر سلامت جسمانی بر روی صدا

هر بازیگری باید برای تقویت حفره‌ی قفسه‌ی سینه و قسمت‌های پایین شکم تمرینات فیزیکی‌ای انجام دهد. شنا و حرکات موزون نمایشی از جمله ورزش‌های بسیار مفید هستند. تعادل هورمون‌ها در تمام طول کار برای خواننده بسیار مهم است.

دارو: مصرف دارو بر روی صدا به طور حتم تأثیر می‌گذارد و به روی بعضی از صدا‌ها بیش از بقیه. در هنگام تجویز هر دارویی توسط پزشک او را در جریان پیشه‌ی خود بگذارید تا عوارض ناشی از مصرف دارو‌ها را در زمان استفاده، برای شما شرح دهد.

دارو‌ها دارای عوارضی هستند که ممکن است اگر در زمان اجرا به سر می‌برید شما را با مشکلاتی رودرو کنند. به عنوان نمونه: برخی از دارو‌ها خواب آورند و برخی هورمونی هستند. مثل دارو‌های حاوی کورتون و بر روی غدد شما تأثیر می‌گذارند.

تیروئید: میزان ترشح غده‌ی تیروئید نیز چیزی است که بازیگر باید از آن آگاهی داشته باشد. این میزان نباید بسیار بالا یا پایین باشد. تعادل تیروئید به شدت بر روی صدا تأثیر می‌گذارد. اختلال بر روی این عده معمولا به این صورت خود را بروز می‌دهد که: هنگامی که یک بازیگر صدایش می‌گیرد، روی لحن‌های کودکانه و یا نت‌های بالا نمی‌تواند به آسانی قبل تسلط داشته باشد و صدایش زودتر خسته می‌شود.