- این روزها فوتبال ایران شامل پکیجی از اتفاقات عجیب، حاشیهای و کم نظیر در جهان است و هر نوع دعوا، کشمکش، کُری، فحاشی، تهدید و قرار دعوا گذاشتن! را به خود میبیند. برخی از فوتبالیستها و پیشکسوتانی که سالها در مستطیل سبز فعالیت کردهاند و افراد زیادی آنها را به عنوان الگو پذیرفتهاند، این روزها درگیر حواشی و دعواهایی در حد لاتهای خیابانی شدهاند.
چندی پیش حواشی زیادی پیرامون برادران فنونیزاده با هواداران پرسپولیس پیش آمد و کار به درگیری لفظی و فحاشی کشیده شد. مهدی فنونیزاده ستاره اسبق استقلال و تیم ملی، خطاب به عیسی آلکثیر و با لحنی حاکی از تهدید گفت: آل کثیر به نازی آباد که بیاید، از هر که بپرسد او را پیش من خواهند آورد! ادبیاتی شبیه به رییس یک باند مافیایی که فردی را به محله و قلمروی خود فرا میخواند.
در موردی دیگر؛ چند روز پیش تیمهای نفت مسجدسلیمان و ذوبآهن در بازی حساس انتهای جدول به مصاف هم رفتند و ذوبآهن ۳ بر ۲ میزبانش را شکست داد. ذوبیها در نیمه اول ۳ گل وارد دروازه حریف کردند و با انتقادات فکری از بازیکنانش شائبه تبانی در این بازی پیش آمد. محمود فکری در پایان بازی به شدت از عملکرد تیمش انتقاد کرد و پس از این دیدار ۳ بازیکن نفت مسجدسلیمان در اختیار باشگاه قرار گرفتند. یکی از این بازیکنان "نیما انتظاری" برادرزادهی سهراب انتظاری، پیشکسوت پرسپولیس بود. سهراب انتظاری پس از این اتفاقات موضع تندی علیه فکری گرفت و او را هوچیگر و گردن کلفت خواند و از سرمربی مسجدسلیمان خواست تا از جامعه فوتبال و خاندان انتظاری عذرخواهی کند.
پس از این صحبتها حنیف عمرانزاده پیشکسوت استقلال و دستیار فکری در مسجدسلیمان پاسخ تندی به پیشکسوت پرسپولیس داد: سر تصمیمی که کادرفنی باشگاه نفت مسجد سلیمان در خصوص بازی با ذوبآهن گرفته من حتی حاضر نیستم از پدرم یا برادرم هم عذرخواهی کنم چه رسد به سهراب انتظاری. برایم عجیب است، معنی شرافت و انسانیت را هم امروز به خوبی متوجه شدم. آقای انتظاری همه من را در نور و چمستان میشناسند. حتی آدرس خانه ام را میدانند. به همراه خاندانت بیا و در این باره با هم صحبت کنیم و اگر مشکل داری بگو من بیایم. آنوقت خواهی فهمید که یک نوری و یک چمستانی کیست.
باز هم یک تهدید و قرار گذاشتن دیگر بین دو پیشکسوت تیمهای سرخابی اتفاق افتاد و حال باید دید واکنشها به این درگیریها چیست و اگر قرار بر ادامه آن باشد، حرمتی بین فوتبالیها برجای نخواهد ماند و این ادبیات تند در جامعه و بین جوانان هم نهادینه خواهد شد.