نشست دو روزه تهران در حالی برگزار شد که رسانههای غربی و دنبالههای منطقهای آنها تمام ظرفیت خود را علیه این نشست و کنشگری ایران به کار گرفتند. نگاهی بر گزارشها و شیوه پردازشهای خبری رسانههای مذکور که البته با چاشنی گفتگو با برخی به ظاهر کارشناسان مسائل افغانستان صورت میگیرد بیانگر چند نکته است:
اول؛ کتمان چندجانبه گرایی: یکی از نکات قابل توجه در جوسازی رسانهای غربیها نظیر بیبیسی و ایران اینترنشنال برجستهسازی نقش طالبان در مذاکرات دو روزه تهران است بهگونهای که در نهایت به مخاطب چنین القا میشود که گویی این مذاکرات صرفا میان ایران و طالبان بوده است حال آنکه در ترکیب هیات دولت افغانستان، یونس قانونی معاون پیشین رئیسجمهور، عبدالسلام رحیمی یکی از مشاوران اشرف غنی، عبدالکریم خرم و ارشاد احمدی از چهرههای نزدیک به حامد کرزی، ظاهر احمد نماینده حزب وحدت ملی افغانستان و محمد الله بتاش نماینده حزب جنبش ملی به رهبری ژنرال دوستم حضور داشتند.
از سوی دیگر وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران همزمان با مذاکرات تهران تاکید میکند که همه جریانهای افغانستانی باید برای تحقق روند سیاسی تصمیم بگیرند چرا که هیچ گروهی به تنهایی نمیتواند بر افغانستان حاکم شود.
در همین چارچوب نیز خطیبزاده سخنگوی وزارت خارجه تصریح کرد: طالبان همه افغانستان نیست و نخواهد بود. بخشی از افغانستان و بخشی از راه حل آتی افغانستان است و آنچه که برای ما مهم است تشکیل دولتی فراگیر با حضور تمامی گروههای افغانستانی است.
دوم؛ القاء دخالت یکجانبه: یکی از نکات قابل توجه دیگر در عملکرد رسانههای مذکور عدم پرداختن به استقبال و حمایت دولت و گروههای افغانستانی از ابتکار عمل جمهوری اسلامی است.
جالب توجه آنکه وزارت خارجه افغانستان اعلام کرد: ما از تلاشهای ایران در راستای پیشرفت روند صلح افغانستان قدردانی میکنیم. در همین حال در بیانیه مشترکی که در پایان این نشست از سوی این چهرههای سیاسی و هیئت طالبان منتشر شد، آمده است؛ طرفین، با درک مشترک از خطرات ناشی از ادامه جنگ و صدمهای که به افغانستان وارد میشود، توافق کردهاند که جنگ راه حل نبوده و باید همه تلاشها بر راهحل سیاسی متمرکز شود.
از سوی دیگر حامد کرزی رئیس جمهوری اسبق افغانستان گفت: برگزاری نشست هیات طالبان و دولت افغانستان در تهران گام مهمی برای دستیابی به صلح بود.
نکته قابل توجه آنکه نشست تهران مورد استقبال بسیاری از کشورها از جمله هند، پاکستان، چین و روسیه و حتی سازمان ملل قرار گرفت.
سوم؛ بزک چهره اشغالگران: ادعای رسانههای غربی درباره مذاکره یکجانبه ایران با طالبان در حالی مطرح میشود که آنها اشارهای به مذاکره آمریکا و اروپا و کشورهایی همچون ترکیه با طالبان نمیکنند. چنانچه شاه حسین مرتضوی مشاور فرهنگی اشرف غنی تاکید دارد آمریکاییها بدون هماهنگی با دولت مرکزی افغاستان دو سال با طالبان مذاکره کردند و با اعمال فشار بر دولت کابل برای آزاد کردن ۵ هزار جنگجوی طالبان وضعیت کنونی را رقم زدند.
چهارم؛ تحریف واقعیت: رسانههایی مانند بیبیسی در حالی مواضع ایران در خصوص خروج نظامیان آمریکایی را وارونه تفسیر میکنند که اشاره مقامات و رسانههای ایرانی به خروج غیرمسئولانه و عدم تعهدپذیری آمریکا در باب کمک به توسعه اقتصادی و حل بحران امنیتی و ایجاد وفاق سیاسی در افغانستان است که ۲۰ سال پیش با همین وعدهها این کشور را اشغال کردند.
اهداف جنگ رسانهای غرب؛
۱-اهمیتزدایی و در صورت توان ناکامسازی دیپلماسی فعال ایران در حل بحران افغانستان
۲-ایجاد فضای یاس میان ملت، دولت و گروههای افغانستان از میانجیگری ایران و تطهیر غرب
۳-حفظ فضای تنش در افغانستان برای بازگشت آمریکا به این کشور
۴-دلسردسازی ملت ایران از جایگاه منطقهای کشورشان با القای حمایت از طالبان
۵-گرفتن فرصت از کشورهای منطقه برای رسیدن به امنیت دسته جمعی
۶-تقلیل نقش سازنده ایران در امنیت منطقه
۷-دادن آدرس غلط درباره عوامل امنیت و ناامنی در منطقه با جوسازی علیه ایران
۸-انحراف افکار عمومی جهان از اصل پاسخگو کردن اشغالگران افغانستان پس از ۲۰ سال
در یک جمعبندی کلی میتوان گفت جوسازی رسانهای صورت گرفته علیه نشست تهران و نقش ایران در حل بحران افغانستان در چارچوب توجیه ابعاد جدید اشغال افغانستان در قالب اطلاعاتی و امنیتی صورت میگیرد تا منطقه به این باور برسد که حضور آمریکا ضروری است.
نکته مهم اینکه کنش فعال ایران جنبه منطقهای دارد که بر اساس ابتکار صلح ۱۳۹۷ کشورهای منطقه همچون پاکستان، هند، چین و روسیه را نیز برای کمک به افغانستان به میدان آورده است و، چون این کنشگری مغایر با منافع و اهداف سلطهگرایانه غرب در منطقه است با هوچیگری رسانهای به دنبال خنثیسازی آن هستند.