- پنجم خرداد ماه بود که محمود رشیدی در رقابتی سخت با عبدالرحمن قاسمی توانست با کسب ۲۷ رای برای چهار سال ریاست فدراسیون دوچرخهسواری را برعهده گرفت.
نزدیک به یک هفته پس از این تاریخ حکم ریاست رشیدی از سوی وزارت ورزش و جوانان صادر شد تا او بتواند رسما کارش را ادامه دهد.
رشیدی که پیش از انتخابات و حتی در روز رایگیری صحبتهای زیادی در مورد درآمدزایی برای فدراسیون و آوردن منابع مالی انجام داده بود، در مجمع عمومی فدراسیون که یکشنبه برگزار شد از وضعیت مالی فدراسیون به شدت ناراضی بود و تقریباً با اظهارات دیروزش از ادعاهای ۴۰ روز پیشش عقبنشینی کرد.
جدا از این مسائل یکی از مواردی که رشیدی روز گذشته درمورد آن صحبت کرد وضعیت اتاق رییس فدراسیون بود. وی در سخنانش گفت که اتاق رییس فدراسیون دوچرخهسواری در واقع غذاخوری ساختمان فدراسیون بوده و وی برای اینکه بتواند میزبان خوب و شایستهای برای مهمانهای خارجی و یا دیگر مسئولان باشد باید دستی به سر روی این اتاق میکشید.
روز گذشته رشیدی عنوان کرد که با هزینه نه چندان قابل توجه این اتاق را بازسازی کرده، ولی باید پرسید آیا صرف هزینهای نزدیک به ۸۰۰ میلون تومان برای بازسازی و شکیل کردن اتاق ریاست و خرید میز کنفرانس لاکچری در اولویت فدراسیونی است که در یک ماه گذشته همواره از بدهیهای فدراسیون قبلی مینالیده است؟
رشیدی درحالی این ۸۰۰ میلیون را هزینه شکیل کردن و بازسازی اتاق ریاستش کرده که باتوجه گذشت ۴۰ روز از دوران ریاستش هنوز کارمندان فدراسیون حقوق خود را دریافت نکردهاند.
نکته مهم این موضوع آنست که خسرو قمری، رییس قبلی فدراسیون نیز در همین مکانی که رشیدی حضور دارد، دوران ریاستش را سپری کرد و در همان اتاق از مهمانان خارجی و داخلی خود میزبانی میکرد.
از سوی دیگر با نگاه به دو عکس پایین کاملاً مشهود است که اتاق ریاست در زمان قمری کاملا از نظر دکور و زیبایی در حد معقولی قرار داشته و شرایط به گونهای نبوده که رشیدی ۸۰۰ میلیون را در حالیکه کارمندانش حقوق نگرفتهاند، صرف زیباسازی اتاقش کند.
اکنون باید این سوال را پرسید که آیا هزینه کردن ۸۰۰ میلیون تمان برای بازسازی اتاق ریاست آن هم در شرایطی که فدراسیون غرق در بدهی است و از طرفی دیگر زمانی که کارمندان حقوق خود را نگرفتهاند، اقدامی عاجل بوده؟