– خروج نیمه مخفی و نخ نمای نظامیان آمریکایی و ناتو از افغانستان به معنای مواجهه مردم این کشور با درگیری داخلی پس از ۲۰ سال اشغال خارجی است.

 

به گزارش «گاردین»، «جو بایدن»، رئیس جمهور آمریکا، پایان جنگ افغانستان یا همان طولانی‌ترین جنگ خارجی تاریخ این کشور را اعلام کرد.

 

این اعلام پایان جنگ به معنای پایان حضور نظامیان انگلیس و ناتو در افغانستان نیز است که با حمله ۲۰۰۱ آمریکا به افغانستان همراهی کردند.

 

با وجود این، جنگ و درگیری در افغانستان تمام نشده و در حال تشدید است؛ آن چه تغییر کرده دست شستن متحدان غربی از این نابسامانی و درگیری است.

 

قریب به اتفاق این کشورها، بدون برگزاری مراسمی خاص، افغانستان را در روز استقلال آمریکا که شاید از این به بعد به عنوان روز نابودی افغانستان به خاطر سپرده شود، ترک کردند.

 

سکوت رسمی انگلیس پیرامون ترک افغانستان تا حدی به دلیل دلایل امنیتی قابل توجیه و بیشتر به خاطر شرمساری سیاسی محض است.

 

«بوریس جانسون»، نخست وزیر انگلیس که به شکلی قابل توجه به «واشنگتن» وابسته است، جرات انتقاد از بایدن را ندارد، اما وزرا و سران ارتش انگلیس مطمئنا می‌دانند که خروج از افغانستان بدون توافق صلح یا حتی توافق آتش بس، به شدت غیر مسئولانه است.

همانطور که «حامد کرزای»، رئیس جمهور پیشین افغانستان، گفت «کسانی که ۲۰ سال پیش به نام مبارزه با افراط گرایی و تروریسم به افغانستان آمدند، نه تنها نتوانستند به آن پایان دهند بلکه در دوران حضور آن‎ها، افراط گرایی شکوفا شد؛ این چیزی است که من آن را شکست می‌دانم.»

 

پایان جنگ افغانستان از منظر دیگری نیز قابل بررسی و توجه است:

 

- ناکامی بایدن در رسیدن به اجماع نظر با ناتو و انگلیس برای خروج به عنوان متحدانش در زمان آغاز حمله در سال ۲۰۰۱

 

- شکست گفت‎وگو‌های صلح آمریکا در دوحه و تلاش دیپلمات‌های انگلیس برای افزایش امنیت و همکاری سیاسی بین افغانستان و پاکستان در کابل

 

اکنون هزاران نظامی و غیرنظامی افغانستانی و خارجی که هزینه جنگ را با جان و مال خود پرداخته‎اند، زندگی خود را برای همیشه در معرض خطر می‌بینند.

 

همچنین چشم انداز عدالت برای قربانیان حملات غیرقانونی و شکنجه شدگان مانند قربانیان سایت هولناک «سیا» در پایگاه هوایی «بگرام»، از بین رفته است.