- حمید خوشآیند کارشناس مسائل سیاسی - برخلاف خوشبینیها و اظهاراتی که در سطوح دولتی و غیردولتی در داخل و خارج بیان میشود، مذاکرات برجام فاصله زیادی با خط پایانی و مطلوب ایران دارد؛ فعلاً در مذاکرات وین چهار موضوع مهم وجود دارد که حل و فصل آنها با بنبست مواجه شده است:
۱- آمریکا به مطالبه ایران مبنی بر اینکه تضمین بدهد که پس از احیای برجام، دیگر شاهد نقض برجام یا خروج واشنگتن از آن و بازگشت تحریمها نخواهیم بود، پاسخ منفی داده است. هیئت آمریکایی در این زمینه اعلام کرده است که منافع ملی آمریکا مبنای عمل در برجام است. هرکجا دید این منافع تأمین نمیشود از آن خارج خواهد شد!
۲- ایران از آمریکا درخواست کرده که در موضوع پایبندی تهران به تعهداتش به برجام، آژانس بینالمللی تنها داور معتبر باشد. این به معنای محروم شدن آمریکا از سازوکار اسنپبک است؛ این درخواست نیز هنوز مورد موافقت قرار نگرفته است.
۳- یکی از درخواستهای دیگر ایران این بوده که آمریکا متعهد شود در موضوع برجام و بازگشت تحریمها حتی پس از خروج مجدد، کشورهای ثالث تحریم نشوند؛ آمریکا با این موضوع نیز موافقت نکرده است.
۴- رفع تمام تحریمهای هستهای و غیرهستهای و راسنیآزمایی آن، مطالبه دیگر ایران است. این در حالی است که آمریکا اعلام کرده است، این درخواست از جانب ایران یک درخواست زیادی است که نمیتواند عملی شود!
آیا با این اوضاع، برجام به شکلی که ایران از منافع اقتصادی آن بهرهمند شود احیا خواهد شد؟! آیا رفتار آمریکا در مذاکرات وین چیزی جز زیادهخواهی و زورگویی نیست؟! این پیشرفتهای مهم و زیادی که در مذاکرات وین حاصل شده دقیقاً شامل چه موضوعاتی است؟! وقتی آمریکا حاضر به رفع آن بخش از تحریمها که اتفاقاً بخش مهم تحریمهاست نیست، کجای مذاکرات پیشرفت داشته است؟! برجام عملاً به یک کلاف سردرگم برای ما تبدیل شده است.