امیرحسین جمشیدیان در گفتوگو با میزان، با انتقاد از عملکرد سرمربیان اخیر تیم ملی دوچرخهسواری و همچنین انتخاب سعید صفرزاده به عنوان رکابزن المپین ایران، اظهار داشت: در ابتدا باید بگویم هاشم کندی و پراش بزرگترین اشتباهات را در حق دوچرخهسواری انجام دادهاند. این دو نفر یادگار ریاست خسرو قمری هستند، اما در آخر همین نفرات به قمری پشت کردند. هاشم کندی از ابتدای ۲۰۱۷ تا پس از بازیهای آسیایی سرمربی تیم ملی بود و زمانی که مامورین مبارزه با دوپینگ فدراسیون جهانی برای گرفتن نمونه آمده بودند، یکی از شاخصترین دوچرخهسواران را از اردوی کیش فراری داد.
مدال طلایی که گرفتیم ربطی به پراش نداشت
پس از رفتن هاشم کندی، محمود پراش به عنوان سرمربی انتخاب شد و ما با هدایت پراش یک بار در مسابقات قهرمانی آسیا در ماده جاده و یک بار در بخش پیست شرکت کردیم. در بخش جاده با کار تیمی من و محمد گنجخانلو مدال طلا کسب شد و با قاطعیت میگویم که این مدال طلا به هیچ وجه به پراش و اقداماتش ربطی نداشت. اگر با تمرینات و علم مربیگری پراش رکاب میزدیم در تایم تریل نفر یکی مانده به آخر میشدیم و در استقامت جزو بیست نفر هم نمیشدیم.
* صفرزاده باید در المپیک بین نفرات دهم تا پانزدهم بایستد
وی تاکید کرد: مسیر مسابقات قهرمانی آسیا همانند المپیک سربالایی است و صفرزاده در آنجا هم با اختلاف در رده سیزدهم قرار گرفت. اکثر امتیازات لازم برای کسب سهیمه المپیک را من و گنجخانلو کسب کرده بودیم، اما نفر دیگری انتخاب شد. اگر در قهرمانی آسیا نفرات درست انتخاب میشدند و جلوی خیلی چیزها گرفته میشد، به جای یک سهمیه باید دو یا سه سهمیه المپیک کسب میکریدم. نفری به المپیک خواهد رفت که ۳۶ سال سن دارد و باور کنید با این شرایطی که او در اردوها و تمرینات رکاب میزند باید صفرزاده در المپیک بین نفرات دهم تا پانزدهم بایستد و جای بهانه هم نیست. به نظر پراش درخصوص انتخاب صفرزاده احترام میگذاریم، اما صفرزاده با شرایطی که دارد اگر بین ۱۵ نفر اول المپیک نشود، باید پراش پاسخگو باشد.
* پراش فقط به دنبال پر کردن رزومه خود با حضور در المپیک است
جمشیدیان تصریح کرد: اوایل عید به پراش گفتم که تمامی رکابزنان را در قرنطینه بیاورند و هر هفته یک تست دوپینگ گرفته شود، اما او پاسخ داد این کار در اختیارات من نیست. متاسفانه نادو هم در این خصوص همکاری لازم را نداشته است و در دو سال گذشته تنها ۳ بار از ما تست گرفته شده است. هیچ نظارتی بر دوپینگ نیست و با این روند تمامی جوانان آلوده دوپینگ خواهند شد. با زبان بی زبانی میگویند دوپینگ کنید. واقعا اگر این کارها در اختیار پراش نیست پس وظیفهاش چیست. حرفم این است که وقتی پراش نه اختیار دارد و نه علم لازم را پس چرا در این سمت مانده است؟ در دو سال گذشته تنها ۳ بار از ما تست گرفته شده است. تنها انگیزه پراش این است که روزمه خود را با حضور در المپیک پر کند.
* از ترس ماموران دوپینگ حاضر به برگزاری اردو در خارج از کشور نشدند
دوچرخهسوار تیم ملی با اشاره به بیتجهی کادر فنی و فدراسیون به موضوع دوپینگ اظهار کرد: کلا سه مرحله اردو برگزار شده که در اردوی نخست صفرزاده به دلیل کرونا حضور نداشت. سپس گفتند تیمی پنج نفره راهی اروپا خواهد شد، اما حتی پاسپورتهایمان را هم نگرفتند. بعدا این موضوعات را گردن خالقی، مدیر قبلی امور بینالملل انداختند. وقتی اخذ دعوتنامه میسر نشد به پراش گفتم اگر مسابقهای هم نتواستیم در اروپا برگزار کنیم بهتر است اردوی خود را در اروپا داشته باشیم، اما باز هم از ترس ماموران دوپینگ حاضر به برگزاری اردو در خارج از کشور نشدند تا مبادا دستشان رو شود.
* هنوز هم دلیل حضور پورهاشم در اردوها مشخص نیست
دارنده مدال طلای آسیا اظهار داشت: تاکنون کلا یک تست CBC از ما گرفته شده و حتی جواب آن نمونهها هنوز به دستمان نرسیده است. تنها کسی که رقیب صفرزاده بود، رفیقش حمید پورهاشم است و با اینکه خود پراش هم اعلام کرد غلظت خونش بالای ۵۹ است، هنوز هم در اردوها حضور دارد، ولی معلوم نیس دلیلش چیست. اصلا مشخص نیست تمریناتمان بر چه پایهای است و در دو هفته آخری که در اردو بودیم در هفته ۳۰ ساعت تمرین داشتیم و واقعا برایم سوال است که کجای جهان این کارها را انجام میدهند. باید از پراش پرسید برای دوچرخهسواری چکار کردهای؟ مسابقه انتخابی باید بین من، گنجخانلو و علی اصغر موسیزاده برگزار میشد.
* اگر یک مکانیک به همراه صفرزاده راهی المپیک شود، بهتر از حضور پراش است
جمشیدیان در پایان با انتقاد از عمکرد پراش گفت: پراش دنبال رزومه است و به نظرم اگر یک مکانیک به همراه صفرزاده راهی المپیک شود، بهتر از حضور پراش است. کلا کسانی هستند که فکر میکنند نمیشود سالم دوچرخهسواری کرد و استدلالشان این است که بدون دوپینگ امکان کسب مدال نیست. حتی زمانی که این موضوعات را به اطلاعشان میرسانیم، در جواب میگویند شما هم دوپینگ میکنید.