- با ترسیم نمودار تحول نگرش روسیۀ پساشوروی به ایران، جابه جاییهایی با شدت نوسان گسترده قابل مشاهده است که در یک سوی آن، ایران به مثابه «متحدی مطمئن و قابل اتکا در منطقه و جهان» و «متحدی در برابر دشمان مشترک» و در سوی دیگر به عنوان «تهدید جنوبی و به منزله ابزاری برای تنظیم روابط با غرب» مورد شناسایی قرار گرفته است.
یکی از جلوههای عملی این نوسان، در ارائه دو رای متفاوت و مهم در شورای امنیت سازمان ملل متحد در قبال ایران مشاهده میشود، مخالفت و وتوی قطعنامه ضد ایرانی شورای امنیت در ۲۶ فوریه ۲۰۱۸ و موافقت و رای به قطعنامه ضد ایرانی ۱۹۲۹ در ۹ ژوئن ۲۰۱۰ است.
«ایران در هندسه سیاست خارجی روسیه» عنوان کتابی به قلم محمد شاد است که وی در این اثر کوشیده است تصویری منطبق با واقعیت، از نحوه سیاستگذاری خارجی روسیه در مقابل ایران و عناصر دخیل در شکلگیری این سیاستها ارائه دهد. در نظر دارد هر روز برشی از این کتاب را با خوانندگان خود به اشتراک بگذارد.
گولتس متولد ۲۶ اکتبر ۱۹۵۵ در مسکو، از دانشکده روزنامهنگاری دانشگاه دولتی مسکو در سال ۱۹۷۸ فارغالتحصیل شد. در سالهای ۱۹۹۶_۲۰۰۱ مفسر سیاسی و نظامی شد و در مجله «ایتوگی» فعالیت کرد.
گولتس شرایط کلی پیش روی روسیه را به «تنهایی استراتژیک هرماه با آشفتگی فکری «توصیف کرده و مقالهاش را با همین عنوان منتشر کرده و نوشته است «چندی پیش، وزیر دفاع ایران ایده همکاری چند جانبه دفاعی میان چین، ایران، روسیه و هند را به عنوان ائتلافی هدفمند در مقابل گسترش ناتو به شرق و استقرار سیر موشکی در اروپا مطرح کرده است.
او در مقاله دیگری با عنوان «روسیه با استفاده از سلاحهای هستهای به دولتی منفور تبدیل شده» به انزوای روسیه و ضرورت گریز از آن به وسیله روابط با متحدان از جمله ایران اشاره کرده و نوشته است «در دوره بحران اوکراین، سرگئی شویگو، وزیر دفاع روسیه به ایران سفر کرد. مسکو تجدید قرارداد فروش سیستمهای دفاع هوایی «اس ۳۰۰» به ایران را دنبال میکند.
گولتس در مجموع نگرشی انتقادی به سیاستهای دولت روسیه در حوزه روابط بینالمللی دارد و بر این نظر است که رهیافت انتخاب شده، روسیه را مجبور کرده است که با کشورهای شرقی از جمله ایران، برای خروج از انزوای حادثه شده ارتباط برقرار کند. از این منظر، گولتس تنها راه خروج از این انزوا را تعمیق روابط با همین کشورها را در شرایط گذرا میداند.
انتهای پیام/