_ آنا نوشت: شفق‌های قطبی هنگامی به وجود می‌آیند که الکترون‌ها از فضا به قسمت فوقانی جو وارد شود جایی که این الکترون‌ها با مولکول‌های اکسیژن و نیتروژن برخورد می‌کند و آسمان را به رنگ قرمز و سبز درمی‌آورد. اما تشخیص اینکه دقیقاً چه چیزی این الکترون‌ها را به سمت زمین می‌کشاند دشوار است. برای دهه‌ها، دانشمندان گمان می‌کردند که الکترون‌ها بر روی سطوح ناهموار و موج‌دار میدان مغناطیسی زمین به نام امواج آلفون سوار می‌شوند و به جو می‌روند، اما هیچ ماهواره‌ای به طور مستقیم این اتفاق را رصد نکرده است.

 

جیمز شرودر (James Schroeder)، فیزیکدان پلاسما و همکارانش به تازگی گزارش داده‌اند که یک آزمایش جدید که الکترون‌ها را با امواج آلفون شتاب می‌دهد اولین شواهد مستقیم را نشان داده است که این اختلالات در میدان مغناطیسی زمین می‌تواند الکترون‌ها را به جو وارد کند و باعث شفق قطبی شود.

 

این تیم یک لوله به طول ۲۰ متر و عرض یک متر را با ذرات باردار یا پلاسما پر کرد. سیم‌پیچ‌های الکتریکی یک میدان مغناطیسی ایجاد کردند که در طول محفظه جریان داشت. آنتن موجود در یک انتهای این ابزار، میدان مغناطیسی خاص خود را ایجاد کرد.

 

همانطور که انتظار می‌رفت الکترون‌های موجود در پلاسما در امواج آلفون جاروب شده و به سمت پایین محفظه شتاب گرفتند. شرودر از کالج ویتون در ایلینوی می‌گوید: «انرژی به دست‌آمده در هر الکترون به صورت لحظه‌ای در این آزمایش، مشابه چیزی بود که در فضا برای ایجاد شفق قطبی مورد نیاز است.»

 

نتایج این آزمایش نه تنها فیزیک موجود در پس پرده نور‌هایی که در جو زمین قابل مشاهده است را تأیید می‌کند بلکه آنچه در اینجا اتفاق می‌افتد به احتمال زیاد ممکن است در مشتری یا هر جای دیگر مانند مریخ نیز رخ دهد و آنجا نیز شاهد شفق قطبی باشیم.