بوکس ایران این روزها در عرش سیر میکند و نتایج بسیار خوب تیم ملی بزرگسالان در قهرمانی آسیا نکگهها را به این رشته خیره کرده است، اما نباید با کسب دو مدال نقره و دو برنز آسیا چشم روی برخی کمبودها بست.
طبق اعلام فدراسیون جهانی بوکس قرار است پس از بازیهای المپیک توکیو، روال مسابقات بوکس به ۱۰ وزن برگردد، کما اینکه رقابتهای قهرمانی آسیای دبی هم در اوزان دهگانه برگزار شد.
با این شرایط باید پذیرفت که بوکس ایران در برخی اوزان مانند ۴۹، ۵۶ و به اضافه ۹۱ کیلوگرم به شدت با کمبود نیروی انسانی مواجه بوده، اما اوضاع در برخی اوزان نسبتا ایده آل است.
*وزن ۴۹ کیلوگرم: بدون مدعی
فقر بوکس ایران در سبک وزن به شدت به چشم میآید و میتوان به جرات گفت در حال حاضر هیچ بوکسوری با استاندارهای بین المللی در این وزن وجود ندارد.
پس از اینکه احمدی صفا یک وزن بالاتر آمد، عملا بوکس ایران در وزن یک خالی شد و حالا علیرضا استکی برای پر کردن این خلاء از بوکسورهایی که در تیمهای پایه حضور دارند به اردوی تیم ملی دعوت کرده است.
*وزن ۵۲ کیلوگرم: فاصله زیاد امید با رقیبان
بدون تردید امید احمدیصفا مدعی اصلی این وزن محسوب میشود و فاصله زیادی با سایر رقیبان خود در ایران دارد.
بوکسور ۲۹ ساله کشورمان سالهاست در ترکیب تیم ملی حضور دارد و کادرفنی باید به فکر یک نفر دوم جوان در این وزن باشد.
مهدی خسروی و مصطفی ریگی فعلا نفرات دوم و سوم این وزن هستند.
*وزن ۵۶ کیلوگرم: در جستوجوی بوکسور
بوکس ایران در چند سال اخیر همواره در این وزن با مشکلاتی مواجه بوده و در حال حاضر سجاد محمدپور سرشناسترین مهره برای پوشیدن پیراهن تیم ملی است. البته دانیال شه بخش سهمیه المپیک خود را در وزن ۵۷ کیلوگرم کسب کرد، اما دانیال پس از المپیک قطعا در یک وزن بالاتر مشت خواهد زد.
*وزن ۶۰ کیلوگرم: مناسب برای شهبخش
با علم به اینکه دانیال شه بخش قطعا پس از المپیک در وزن ۶۰ کیلوگرم مبارزه میکند، میتوانیم او را برای سالها بهترین نفر برای درخشش در این وزن مدنظر داشته باشیم، اما نکته منفی اینجاست که بوکسور المپیکی ایران آلترناتیوی ندارد.
شهبخش که در ۵۷ کیلوگرم همواره با مشکل وزنی مواجه بود در وزن جدید خود دیگر استرس کاهش وزن نخواهد داشت.
*وزن ۶۴ کیلوگرم: چالش شیرین کادرفنی
اوضاع بوکس ایران در این وزن بد نیست و دو بوکسور جوان و نسبتا باکیفیت باعث شدند تا خیال کادرفنی تا حدی از این بابت راحت باشد. اشکان رضایی و باقر فرجی بوکسورهای باکیفیتی هستند که میتوانند حداقل ۵ تا ۶ سال این وزن را بیمه کنند. کادرفنی تیم ملی برای انتخاب نفر اصلی اعزامی به مسابقات همواره کار سختی داشته و این موضوع یک چالش شیرین برای مربیان محسوب میشود.
*وزن ۶۹ کیلوگرم: نسبتا ایدهآل
پس از اینکه سجاد کاظم زاده در رقابتهای قهرمانی آسیای تایلند، بازیهای آسیایی، گزینشی المپیک اردن، قهرمانی جهان روسیه و تورنمنت ترکیه عملکرد ضعیفی داشت، نوبت به مسلم مقصودی رسید تا در این وزن فیکس شود.
مسلم بوکسور جنگنده تیم ملی است و کیفیت بالایی دارد، اما نباید از فرهاد مرادی ۱۸ ساله و باانگیزه هم چشم پوشی کرد.
*وزن ۷۵ کیلوگرم: قلمرو شاهین موسوی
این وزن چند سالی است که به قلمرو سید شاهین موسوی تبدیل شده و هیچکس در ایران توان مقابله با او را ندارد.
کسب دو مدال برنز در آسیا و سهمیه المپیک نشان از کیفیت بین المللی سید بوکس ایران دارد.
بوکسور المپیکی ایران حالا ۲۷ ساله شده و شاید ۲ یا ۳ ساله دیگر بتواند برای بوکس ایران افتخارآفرینی کند، اما قطعا او هم نیاز به یک جانشین جوان دارد.
*وزن ۸۱ کیلوگرم: خیال راحت کادرفنی
دست کادرفنی تیم ملی بوکس در این وزن به شدت باز است. نمایش درخشان میثم قشلاقی در رقابتهای قهرمانی آسیا سبب شد تا این بوکسور ۲۱ ساله خیال مربیان تیم ملی را تا سالها از بابت موفقیت در میادین مختلف راحت کرده باشد.
بوکسورهایی مانند سیاوش امیدی، امین مجنوبی، حسین طاهری و چند چهره جوان دیگر هم میتوانند در صورت نیاز به تیم ملی کمک کنند.
*وزن ۹۱ کیلوگرم: نیاز به پوستاندازی
در این وزن برند بوکس ایران احسان روزبهانی که روزهای پایانی دوران قهرمانی خود را سپری میکند، حضور دارد، اما باید پذیرفت که بوکسورهای جوانی مانند طوفان شریفی و علی جمالی این توانایی را دارند که بتوانند در رقابتهای بین المللی به کمک بوکس ایران بیایند. البته سید علی سیدصدری ۱۸ ساله هم میتواند با تلاش بیشتر به بوکسور سطح بالایی تبدیل شود.
در این وزن کمبودی احساس نمیشود و میتوان گفت تا چند سال آینده وزن ۹ بوکس شرایط آرمانی دارد.
*وزن به اضافه ۹۱ کیلوگرم: میراث بدون وارث
اکثر مدالها و موفقیتهای بوکسورهای ایران در میادین بین المللی در سنگین وزن کسب شده، اما پس از کنار رفتن جاسم دلاوری و مجید سپهوند دیگر بوکسوری در حد این نفرات در سنگین وزن ظهور نکرد.
ایمان رمضانپور هیچگاه در رویدادهای رسمی بین المللی موفق نبود پوریا امیری جوان هم هنوز کار دارد تا به بوکسور ششدانگ تبدیل شود. کادرفنی تیم ملی امیدوار است با میدان دادن به مشتزنان جوان بتواند وارث خوبی برای بوکسورهای صاحب نام اسبق تیم ملی در سنگین وزن پیدا کند.
به گزاش میزان، با نگاهی به اوزان دهگانه متوجه میشویم که تیم ملی بوکس در برخی اوزان به شدت کمبود دارد و امید میرود با برگزاری رقابتهای قهرمانی کشور و همچنین حضور بوکسورهای سابق تیم جوانان در اردوی بزرگسالان کبودهای موجود برطرف شود تا بوکس ایران پس از پایان دوران حرفهای قهرمانان نامی خود با خلاء مواجه نشود.