- با گذشت نزدیک به یک ماه از بازگشایی سینماها در سال جدید و اکران مجدد فیلمهای اکران نوروزی به گفته اکثریت صاحبان سینما همچنان شاهد هیچ گونه استقبالی از سوی مخاطبان نسبت به سینماها نیستم، این اتفاق در شرایطی رخ داده است که سینماداران و همچنین شورای صنفی نمایش معتقدند سینما در این روزهای کرونایی نسبت به دیگر مکانهای عمومی همچون مراکز خرید و بازارها، امنترین مکان برای مخاطبان است چرا که آنها میتوانند با حضور در سالن سینما که فضای باز و بزرگی دارد با فاصله معین شده از سوی سینما داران به راحتی فیلمهای مد نظر خود را تماشا کنند.
اما ظاهرا و آن طور که بررسی ها نشان میدهد عدم حضور مخاطبان در سالن سینما صرفا به دلیل ترس از ویروس کرونا نیست بلکه گویا تعطیلی طولانی مدت سینماها و نوسانات زیادی که این هنر در طول یک سال و نیم گذشته به دلیل اپیدمی کرونا با آن مواجه شده به طور کلی این هنر را در ذهن مخاطب پاک کرده، از طرفی ظهور چشمگیر شبکه نمایش خانگی در طی مدت شیوع کرونا در دنیا مخاطب را به تماشای آثار مورد علاقه خود در خانه تشویق کرده است و رغبتی برای حضور در سینما و خرج هزینه بیشتر برای تماشای حضوری آثار در مخاطب گویا دیگر وجود ندارد.
در این میان عدهای هم که در گذشته به سینما میرفتند حتی به شبکه نمایش خانگی هم توجهی نکرده و به طور کلی تماشای فیلم و سریال را از برنامه اوقات فراغت خود حذف کردهاند و شاید هفتهای یک بار به تماشای فیلمهای دانلود شده هالیوودی بسنده کنند.
این طور که به نظر می رسد سینمای ایران با یک بحران وحشتناک در حال مواجهه است یعنی شاید سینماگران و سینماداران برای اینکه دوباره بتوانند مخاطب را به سالنهای سینما بکشانند راه بسیار طولانی و بسیار سختی را پیش رو دارند حتی بعد از واکسیناسیون مردم که در حال انجام است.
از طرفی شاید بسیاری از اهالی سینما در این باور باشند که اگر امروز شاهد عدم حضور مخاطب در سالنهای سینما هستیم فقط و فقط به دلیل شیوع ویروس کرونا باشد اما در واقعیت این موضوع خیال واهی بیش نیست چراکه مخاطبی که سینماگران فکر میکنند به دلیل ترس از ابتلا به کرونا به سینما نمیآید اما در تمام مکانهای عمومی شلوغ از جمله مراکز خرید، پاساژهای سر بسته و میادین میوه و تره بار که بسیار شلوغ هستند حضور مییابند، حتی در مراسمهای مذهبی همچون ماه محرم و صفر و ماه مبارک رمضان شاهد حضور بسیاری از مردم در اماکن مذهبی سر بسته و باز بودهایم که با حفظ فاصله اجتماعی و اصول بهداشتی دچار هیچ مشکل و یا ابتلا به بیماری کرونا نشدهاند.
بنابراین زنگ خطر سینما خیلی وقت است که به صدا در آمده اما ظاهرا آنقدر گوش شنوا و یا چشم بینایی نسبت وضعیت آشفتهای که برای سینما به وجود آمده در میان سینماگران وجود ندارد، در سال جدید و تعطیلی یک دفعه سینماها که با اعتراض بسیاری از سینماداران و شورای صنفی نمایش مواجه شد اما اعتراضی از سوی فیلمسازان دیده نشد چراکه هنوز بسیاری از فیلمسازان معتقدند که اکران آثارشان در این شرایط جز ضرر چیزی برایشان ندارد اما اهای سینما این مهم را فراموش کردهاند که ضرر نسبی امروز سینما و استقبال کم میتواند در طولانی مدت موجب نابودی سینما در کشور و حذف این هنر از ذهن مخاطبان شود.
به نظر میرسد در شرایط کنونی که سینما به گروه شغلی دو منتقل و حتی در شرایط قرمز تعطیل نخواهد شد تنها راه نجات آن اکران فیلمهای متعدد جذاب برای کشاندن مخاطب به سالنهای سینما باشد، شاید مخاطب با تبلیغات بیشتر و فیلمهای جذابتر کمی برای حضور دوباره خود در سالنهای سینما تجدیدنظر کرده و بار دیگر نظرش نسبت به این هنر جلب شود، امید میرود سینماگران به جای نشستن و به امید واکسیناسیون عمومی بودن دست ها را به زانو زده و بلند شوند تا همزمان با واکسیناسیون عمومی بتوانند بار دیگر مخاطب را به تماشای آثار خود در سالنهای سینما ترغیب کنند.