آرش شکرریز در گفت‌وگو با میزان، درباره احکام متعدد حقوقی و مالی در مدت اخیر علیه باشگاه‌های فوتبال ایران در مجامع بین‌المللی، اظهار داشت: اولین مسئله‌ای که باید به آن توجه داشت، گردش مالی فوتبال ماست؛ حتی در سال‌هایی که شاهد شیوع ویروس کرونا نبودیم، باز هم بعضی مبالغ قرارداد‌ها در توان پرداخت باشگاه‌های ایرانی نیست. چه برسد حالا که تماشاگران نمی‌توانند وارد ورزشگاه‌ها شوند و بخشی از درآمد باشگاه‌ها کاهش یافته است. با این اوصاف چرا بعضی این تعهد‌های سنگین را می‌پذیرند؟ در بعضی موارد، توافق با بازیکنان و مربیان با قیمت بیشتر از حد مرسوم با تبانی با مافیا و طرف خارجی صورت گرفته است.

وی افزود: بعضی مربیان به خاطر اینکه از تجربه و مدرک کافی برخوردار نیستند، سعی می‌کنند به سمت مربی خارجی بروند. در واقع این دسته از مربیان استرس دارند که اگر از مربی شاخص داخلی در کنار خود بهره بگیرند جایگاه خود را در روز‌های سخت از دست بدهند. اما واقعاً در فوتبال ایران، از نظر استعداد مربی و بازیکن مشکلی نداریم.

شکرریز تصریح کرد: برای مثال مجید جلالی، مرتضی محصص و نفرات شاخص دیگر به عنوان مدیرفنی و دستیار کاملاً می‌توانند به تیم‌های ایرانی کمک کنند. خود بنده که مربی کنفدراسیون فوتبال آسیا هستم از نزدیک شاهد تجربه مدرسان ایرانی بوده‌ام. اگر مدیرفنی یا مربی باسواد می‌خواهند، مدرسان ایرانی AFC می‌توانند. در مورد بازیکن ایرانی، نصف پولی که برای دستمزد، شکایت، غرامت و... خارجی‌های فوتبال ایران صرف شده برای استعدادیابی بازیکنان هزینه شود.

کارشناس حقوقی ورزشی در پایان گفت: در خیلی از موارد ما در خود فرمت قرارداد ضعف داریم. یعنی متن قرارداد، تامین کننده حقوق باشگاه نیست و طرف مقابل خیلی راحت سوء استفاده می‌کند. امیدوارم با پیش بینی موارد حقوقی و در نظر گرفتن واقعیت‌ها اوضاع بهتر شود.