– قتل «جورج فلوید»، شهروند سیاه پوستی که توسط پلیس «مینیاپولیس» در ایالت «مینه سوتا» آمریکا به قتل رسید، آتش زیر خاکستر نژادپرستی ساختاری در سراسر جهان به ویژه اروپا و آمریکا را شعله ور ساخت.

 

به گزارش «گاردین»، قتل فلوید آتشی را شعله ور کرد که از سال‌ها پیش در حال سوختن بود.

 

این قتل، خشم موجه و سازنده‌ای را علیه تبعیض نژادی برانگیخت که همچنان در سراسر جهان احساس می‌شود.

 

«توماس جفرسون»، یکی از متفکران اصلی و بنیانگذاران آمریکا، یک بار در مورد سیاهپوستان آمریکایی گفته بود که «غم و اندوه آن‌ها زودگذر است.»

 

این تفکر سبب شد تا آن‌ها در آمریکا هزینه بیشتری برای زندگی خود بدهند و فلوید، سیاهپوست بیکار آمریکایی در میانه دهه ۴۰ زندگی خود نیز مشمول این تفکر شد.

 

محکومیت ماه گذشته «درک شووین»، افسری که فلوید را به قتل رساند، سبب شد تا تاثیر‌های یک جنبش جهانی برای تغییر وضعیت نژادپرستی ساختاری بیشتر مورد توجه قرار بگیرد؛ چرا که انتشار ویدئوی برخورد پلیس آمریکا با وی در فضای مجازی، معترضان خشمگین را به خیابان‌های سراسر جهان آورده بود.

 

در واقع مرگ فلوید سبب به راه افتادن جنبش اعتراضی «Black Lives Matter» با هدف دستیابی به عدالت نژادی در سراسر جهان شد.

 

هرچند انفجار این بی عدالتی و تبعیض نژادی امکان داشت با قتب «برونا تیلور»، ... رخ دهد؛ همانطور که مرگ «فرانتس فردیناند» جنگ جهانی اول را رقم زد.

 

اعتراض‌ها و حوادث متعاقب قتل فلوید حتی جزیره دور انگلیس را نیز تحت تاثیر قرار داد تا جایی که خانواده سلطنتی انگلیس با اتهام نژادپرستی علیه اعضای خانواده خود مواجه شد.

 

تشکیل کمیسیون بررسی اختلاف نژادی در انگلیس منجر به تایید نژادپرستی ساختاری در این کشور به عنوان واقعیت موجود شد.

نژادپرستی ساختاری عبارتی است که در دهه ۱۹۶۰ توسط یک سازمان حقوق مدنی برای نشان دادن چگونگی نژادپرستی نهادی و تفاوت آن با تعصب فردی ابداع شد.

 

نیم قرن پس از ابداع این عبارت، نگاهی به پرونده رسوایی «ویندراش» و آتش سوزی برج «گرنفل» نشان می‌دهد که درک این عبارت براساس حوادث تاریخی استوار است.

 

با وجود مخالفت دولت انگلیس با جنبش «جان سیاهان مهم است» و تلاش گسترده فرهنگی علیه آن، در اکتبر سال گذشته بیش از نیمی از مردم انگلیس از آن حمایت می‌کردند.

 

از هر ۱۰ جوان انگلیسی ۷ نفر حامی این جنبش هستند.

 

خشم متعاقب قتل فلوید بیش از همه برای کسانی در انگلیس نگران کننده است که برای حفظ وضعیت موجود نژادپرستی ساختاری هزینه کرده‎اند.