حسین صدیق در گفتوگو با پیرامون رویکرد حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» درزندگی اجتماعی گفت: حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» یکی از شاگردان و محبین «ائمه معصومین (ع)» بودند و در هر دوره از امامت به همراهی با ولی دوره خود میشتافتند از این رو توانسته بودند یکی از معتمدین «اهل بیت (ع)» باشند و وظایفی که از سوی امام زمان خود برای ایشان تعیین میشد به گوش جان قبول و اجرا کنند.
***اهداف حضرت «عبد العظیم حسنی (ع)»
این کارشناس علوم قرآنی در همین راستا ابراز کرد: این امر نشان میهد «حضرت عبد العظیم حسنی (ع)» ارتباط نزدیکی با خاندان امامت و ولایت داشتند، توسعه سازمان وکلا و گسترش تعالیم «اهل بیت (ع)» از جمله اهدافی بود که «حضرت عبد العظیم حسنی (ع)» در ری به دستور «امام هادی (ع)» دنبال میکردند و تلاش داشتند تا مشکلات پیش آمده شیعیان را حل کنند.
صدیق پیرامون مهمترین اهداف «حضرت عبدالعظیم حسنی (ع)» تاکید کرد: «حضرت عبدالعظیم حسنی (ع)» در طی سالهای فعالیت خود در ری توانستند ماموریت خود را به خوبی به اجرا بگذارند، ایشان چتر حمایتی و هدایت تشیع را در منطقه گسترانیدند و معارف «اهل بیت (ع)» را بدون اینکه دستگاه خلافت وقت متوجه شود توسعه دادند.
***عظمت شخصیت حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)»
وی درمورد توجه افکار عمومی ری به حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» افزود: ارادت مردم به حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» گویای عظمت شخصیت ایشان بوده است به گونهای که جایگاه مقام و منزلت خاص در اذهان عمومی ایجاد کرده بودند و اعتماد عمومی را به خود به خوبی جلب کرده بودند، اگرچه در ظاهر یک سید عادی به نظرمیآمدند و مردم شناختی از ایشان نداشتند اما به دلیل علم و دانش نسبت به سایر افراد برتری داشتند.
- بیشتر بخوانید:
- برای مطالعه مطالب و گفتوگوهای مذهبی اینجا کلیک کنید
صدیق زمان حیات زندگی حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» را مورد بررسی قرار داد و افزود: حیات حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» مصادف است با توسعه دوران سرکوب شیعیان و شرایط خفقان توسط بنی عباس و مبارزات حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» همچون پدران ایشان با ظلم حاکمان، لذا ایشان تحت تعقیب بودند گرچه زمانی را در مدینه، بغداد و سامرا زندگی میکردند، اما به دستور، ولی زمان خود روش تقیه را در پیش گرفته و عقیده و مرام خود را پنهان کردند، ولی با این حال مورد غضب متوکل و معتزل بودند.
***«ابوالقاسم» بودن حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)»
این کارشناس علوم قرآنی پیرامون نام حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» ابراز کرد: نامگذاری این امامزاده بزرگوار به «عبدالعظیم» و لقب یافتن به «ابوالقاسم» دلالت بر عظمت ایشان دارد. کنیه ابوالقاسم برای هیچ یک از پیامبران گذشته نیست و از «پیامبراکرم (ص)» شروع شده است و معمولا این کنیه را برای یک فرد بزرگ میگذاشتند در واقع این کنیهها حالت لقب عام دارد و جهت احترام و عظمت علمی این کنیه را بر ایشان نهادند و این کنیه به حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» داده شد بود.
صدیق پیرامون پرچمدار هدایت بودن حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» ابراز کرد: حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» به عنوان پرچمدار هدایت همواره مورد تکریم اقشار مختلف جامعه اسلامی بودهاند و از جمله مصادیق این تکریم میتوان به زیارت بارگاه ایشان اشاره کرد، زیارتی که به گفته «امام هادی (ع)» برابر با زیارت حرم «امام حسین (ع)» است.
***جایگاه حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» نزد «امام هادی (ع)»
این کارشناسی علوم قرآنی به جایگاه حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» نزد «امام هادی (ع)» خاطرنشان کرد: شاید این لطف معنوی «امام هادی (ع)» برای معرفی شخصیت ارزنده این شاگرد ولایتمدار «ائمه اطهار (ع)» اینگونه است که حضرت «عبدالعظیم حسنی (ع)» به واسطه خدمت صادقانه به دین و پیشوایان راستین شریعت، به چنان منزلتی دست مییابند که به فرموده رهبر معظم انقلاب شهر ری را به قبله تهران مبدل میسازد.