_ ایسنا نوشت: افت شدید قدرت خرید، سهم واحد‌های نوساز از معاملات مسکن شهر تهران را به کمترین میزان خود دست کم از سال ۱۳۹۳ تا کنون رسانده است. فروردین ماه ۱۴۰۰ واحد‌های کمتر از ۵ سال در تهران ۳۵.۱ درصد از کل معاملات را به خود اختصاص دادند. در حالی که فروردین ۱۳۹۳ این رقم ۵۶.۶ درصد بود.

 

آمار گویای آن است که طی هفت سال اخیر به طور دائم از تعداد معاملات واحد‌های نوساز کاسته شده و در مقابل، خرید و فروش واحد‌های ۱۶ سال به بالا افزایش یافته است. سهم آپارتمان‌های ۱۶ سال به بالا در فروردین ماه سال ۱۳۹۳ بالغ بر ۱۲.۱ درصد بوده که در یک فرآیند افزایشی به ۳۱ درصد در اولین ماه از سال ۱۴۰۰ رسیده است.

 

عوامل مختلفی منجر به کوچ طرف تقاضا از واحد‌های نوساز به واحد‌های قدیمی شده که مهمترین آن به کاهش قدرت متقاضیان مصرفی و روند نزولی عرضه واحد‌های نوساز مربوط می‌شود. سال ۱۳۹۹ در شهر تهران برای ۵۳ هزار و ۴۰۰ واحد مسکونی پروانه ساخت صادر شده که کمترین میزان عرضه از سال ۱۳۸۳ به بعد محسوب می‌شود.

 

جست‌وجوی فایل‌های عرضه شده به دفاتر املاک و آگهی سایت‌های اینترنتی هم از فقر آپارتمان نوساز در بازار مسکن حکایت دارد. همین مساله به ایجاد فاصله قیمتی بین واحد‌های مرغوب نوساز با آپارتمان‌های قدیمی منجر شده است. واحد‌هایی که اغلب فاقد آسانسور هستند و هرچه در طبقات بالاتر قرار بگیرند از قیمت آن‌ها کاسته می‌شود.

 

در حال حاضر به سختی می‌توان خانه ۵۰۰ میلیون تومانی در تهران پیدا کرد، اما یافتن آپارتمانی با این حدود قیمت در برخی محله‌های جنوبی تهران امکان‌پذیراست. به طور مثال یک واحد ۴۸ متری ۱۵ سال ساخت دارای انباری در محدوده آهنگ ۵۱۰ میلیون تومان به فروش می‌رسد. در افسریه نیز یک آپارتمان ۴۷ متری ۱۸ سال ساخت با آسانسور و انباری ۵۲۵ میلیون تومان قیمت‌گذاری شده است.