به گزارش خبرنگار اجتماعی ، روزگاری یوزپلنگ، سریع‌ترین حیوان روی خشکی که سرعتش می‌تواند به ۱۰۰ کیلومتر در ساعت نیز برسد در حال از یاد رفتن از اذهان بود تا اینکه اواخر سال 1360 با مشاهده آن در دل کویر یزد یعنی منطقه نای‌بندان دوباره نگاه‌ها به سمت این‌گونه جانوری زیبا و قدرتمند خیره شد. گونه‌ای که تا پیش از آن اطلاعاتی درباره اکولوژی‌اش وجود نداشت و تنها اطلاعی که در دست بود وجود ۵ لکه زیستگاهی احتمالی برای یوزپلنگ در کویر ایران بود.

این بی‌اطلاعی و ناآگاهی باعث می‌شد هر ساله حدود ۲ قلاده یوزپلنگ توسط انسان از بین برود و کمتر از ۴۵ محیط‌بان وظیفه حفاظت از ۳/۸ میلیون هکتار عرصه یوزخیز را برعهده داشت.

این در حالی است که اکثر کار‌شناسان بر این باور بودند کمتر از ۱۵-۱۰ قلاده یوزپلنگ در کشور وجود دارد و حتی برخی آنرا کاملا منقرض شده می‌پنداشتند.  

چرا یوز ایرانی رو به انقراض رفت؟

زیستگاه‌های یوز در ایران به علت پیشروی بیابان‌ها و تبدیل شدن بخشی از زمین‌های زیستگاه به زمین‌های کشاورزی و مسکونی شدن بخشی دیگر و همچنین از بین رفتن مراتع توسط دامهای اهلی و در نتیجه کاهش تعداد آهو و گوزن که از منابع غذایی یوز‌ها هستند کاهش یافته‌است. از سوی دیگر تغییرات زمینی تأثیرگذار‌ترین عامل در اکوسیستم یوزپلنگ است.

از جمله دیگر عوامل تهدید کننده زیستگاه یوزپلنگ‌ها در ایران، احداث جاده از وسط منطقه حفاظت شده کوه بافق است که به رغم تلاش‌ها هنوز این پروژه متوقف نشده است.