سعید رجبی در گفتوگو با میزان، در خصوص عدم حضورش در لیست تیم ملی اعزامی به رقابتهای قهرمانی آسیایی تکواندو اظهار داشت: تمام ایران میدانند که من سجاد مردانی را شکست دادهام، اما نمیدانم چرا برای مسابقات اعزام نمیشوم. یک بار میگویند سعید تمرین نمیکند، یک با رمی گویند با هوگوها آشنایی ندارد، اما هرکاری کنند من رقیب مستقیم خودم را شکست دادهام و حق من بود که به قهرمانی آسیا اعزام شوم.
وی افزود: یک سال از میادین دور بودم، اما دیدید که در لیگ با چه اختلافی مردانی را شکست دادم و فکر میکنم خیلیها از پیروزی من ناراحت شدند که این کارها را انجام میدهند. پیش از رقابتهای جهانی از من با ۱۱۰ کیلو وزن خواستند که به وزن ۸۷ کیلو بیایم و هربار با یک موضوعی میخواهند من را از دور خارج کنند.
ملیپوش تکواندو در پاسخ به این سوال که آیا بدون اجازه اردوی تیم ملی را ترک کرده، گفت: آنقدر بیتوجهی دیدم که تصمیم گرفتم اردو را ترک کنم. دوربین سر تمرین میآمد و کادرفنی میگفتند از رجبی فیلم نگیرید. مگر من ایرانی نیستم که با من این رفتارها را میکنند؟ خیلی بد است که تا این اندازه بین بازیکنان فرق بگذارند.
رجبی ادامه داد: مدال طلای بازیهای آسیایی را در وزن ۸ گرفتم و به جای اینکه روی من جوان سرمایه گذاری کنند تلاش کردند تا از تیم ملی دور بمانم. باور کنید انگیزه خودم را از دست دادم و هنوز نمیدانم چرا در لیست تیم ملی جایی برای من نیست و همیشه یکسری افراد خاص در تیم حضور دارند. چه کسی به جز من در وزن ۸ طلای بازیهای آسیایی گرفته است؟
دارنده مدال طلای بازیهای آسیایی درباره اینکه عدهای معتقد هستند او پس از بازیهای آسیایی تمرینات را رها کرده، گفت: همه میدانند که در این بازیها مصدوم شدم و حتی انگشتم به قدری مصدوم بود که با یک ضربه کوچک نیاز به جراحی پیدا میکرد و به همین خاطر به گرندپری که پس از بازیهای آسیایی بود نرسیدم. آیا این نشانه عدم تمرین و فرار از مسابقات است؟
وی افزود: من حتی اگر یکسال دور از میادین هم باشم باز رقیب مستقیم خودم را شکست داده ام، اما نمیدانم چندبار باید یک نفر را ببرم تا به حقم برسم؟ من هیچ مشکلی با سجاد مردانی ندارم و با او دوست هستم و هیچوقت رقابت باعث نشده رفاقتمان را فراموش کنم، اما باور کنید یک جاهایی آدم کم میآورد.
رجبی تصریح کرد: از فدراسیون با من تماس گرفتند و گفتند هزینه اعزامت را میتوانی خودت پرداخت کنی (مبلغی نزدیک به ۲۰ میلیون تومان) و به قهرمانی آسیا بروی و آنجا هم اگر به ملی پوش ایران خوردی باید انصراف بدهی، آیا این حرف درست است؟ اصلا کاری به تیم دوم و قوانین اتحادیه تکواندوی آسیا ندارم، اما واقعا حق من بود که در تیم اصلی قرار بگیرم.
قهرمان تکواندوی آسیا در پایان خاطرنشان کرد: من برای پرچم کشورم بارها افتخارآفرینی کرده ام، اما همین کارها از سوی برخی دوستان باعث بی انگیزگی میشود و ورزش یک قهرمان را نابود میکند. اصلا آمدیم و قهرمانی آسیا تمام شد، آیا برای رقابتهای جهانی هم من باید بیرون از ترکیب باشم؟ تمام حرف من این است که حق را به حقدار بدهند؛ همین!