- ۶۹ سال پیش، رژیم صهیونیستی در پی اخراج صد‌ها هزار فلسطینی توسط نیرو‌های این رژیم، ایجاد شد.

به گزارش «میدل ایست مانیتور»، در می ۱۹۴۸، «دیوید بن گوریون»، رییس اجرایی سازمان جهانی صهیونیسم، تشکیل رژیم صهیونیستی را اعلام کرد.

صهیونیست‌ها این رویداد را «روز استقلال» خود می‌دانند؛ از آن زمان، ۱۵ می‌، هر سال در سطح بین المللی به عنوان «روز نکبت» یاد می‌شود.

«روز نکبت» یادآور آوارگی اجباری بیش از نیمی از جمعیت فلسطین است.

۷۵۰ هزار فلسطینی از خانه‌های خود بیرون رانده شده و به اردوگاه‌های پناهندگان منتقل شدند.

این فاجعه بعدا به طولانی‌ترین بحران پناهندگان در دوران مدرن تبدیل شد.

ابتدا حق فلسطینیان برای حکمرانی بر سرزمین‌های خود توسط انگلیس انکار و سپس توسط رژیم صهیونیستی لغو شد.

ایدئولوژی صهیونیسم و رژیم صهیونیستی با ادعا‌های تعلق این سرزمین به «مردم یهودی»، از نظر ایدئولوژیک مخالف پذیرش اکثریت قریب به اتفاق ساکنان فلسطین بود.

علاوه بر صد‌ها هزار فلسطینی که مجبور به ترک سرزمین خود شدند، بیش از ۶۰۰ روستا و شهر فلسطینی با خاک یکسان شدند و رژیم صهیونیستی تلاش کرد کاری کند که فلسطینی‌ها هرگز به خانه‌های خود بر نگردند.

نزدیک به یک میلیون فلسطینی آواره شده بودند؛ برخی از آن‌ها تحت رژیمی نظامی در رژیم صهیونیستی مورد ظلم قرار گرفتند.

از بازگشت آن‌ها به خانه هایشان جلوگیری شد؛ حتی ۲۰ سال بعد از اینکه حاکمیت نظامی برداشته شد، این افراد همچنان با تبعیض شدید مواجه بودند.

بیشتر آوارگان به غزه، کرانه باختری و کشور‌های عربی همسایه رفتند؛ این افراد سال‌ها در چادر‌ها زندگی می‌کردند.

سازمان ملل قطعنامه ۱۹۴ را تصویب کرد که خواستار بازگشت فلسطینی‌ها به خانه هایشان و جبران خسارات صد‌ها هزار پناهجو شد؛ رژیم صهیونیستی حتی این کار را هم انجام نداد.

«میدل ایست مانیتور»، در پایان نوشت «به نظر می‌رسد فلسطینی‌ها با گذشت هفتاد سال از نکبت، همچنان از یک چرخه ستم به چرخه دیگری منتقل می‌شوند؛ آن‌ها همچنان بدون کشور باقی مانده و همچنان تحت اشغال وحشیانه رژیم صهیونیستی قرار دارند.»