آزمایش‌های هسته‌ای فرانسه  در الجزایر پس از ۶۰ سال نه تنها تاثیرات منفی بر منطقه گذاشته بلکه روابط ۲ کشور را نیز تحت الشعاع قرار می‌دهد.

به گزارش پایگاه «هاوس تی وی»، ارتش فرانسه در ۱۳ فوریه سال ۱۹۶۰ یک بمب اتمی را در جریان یک آزمایش در صحرای الجزایر منفجر کرد.

تنها ۴۵ دقیقه پس از این آزمایش اتمی «شارل دوگل»، رییس جمهور وقت فرانسه، پیامی را به وزیر ارتش این کشور ارسال کرد؛ «هورا برای فرانسه!»

در آن زمان الجزایر مستعمره فرانسه بود و انفجار بمب پر از پلوتونیوم معروف به «بلو جربوا» و ۱۶ بمب اتمی متعاقب آن نوعی نمایش قدرت و پیشرفت برای این کشور به شمار می‌رفت.

با این وجود در منطقه‌ای که این انفجار صورت گرفت، ۶ هزار و ۵۰۰ مهندس، سرباز و محقق فرانسوی در کنار ۳ هزار و ۵۰۰ کارگر الجزایری مشغول به کار بودند و شاید این رویداد را جشن نگرفتند.

این بمب پیش از انفجار بر فراز یک برج با ارتفاع ۱۰۰ متر قرار داده شد و شاهدان این انفجار می‌گوید که لرزش زمین را پس از انفجار حس کردند.

گفته می شود که دمای به شدت بالای ناشی از انفجار، ماسه‌ها را کریستاله کرده و آن‌ها را به ذراتی سیاه رنگ تبدیل کرد.

«بلو جربوا» ۳ برابر قدرتمندتر از بمب اتمی بود که آمریکا در سال ۱۹۴۵ در ناکازاکی ژاپن شلیک کرد و موجب نابودی همه چیز تا شعاع ۱.۶ کیلومتری شد.

منفجر شدن چنین سلاح قدرتمندی در جنوب غربی الجزایر از سوی ژنرال «چالز آیلرت»، مسئول عملیات، اینگونه توجیه شد «نبودن هیچگونه علائم حیات در محل انفجار ضروری بود.»

با این وجود، اما ساکنان شهری ده‌ها کیلومتر دورتر، روایتی متفاوت را بیان می‌کنند.

به گفته شاهدان، در زمان انفجار بمب، حدود ۶ هزار نفر در شهر «رگین» ساکن بوده‎اند و حدود ۲۰ سال بعد از نخستین انفجار، عوارض طولانی مدت به تدریج ظاهر شدند و برخی از افراد به دلیل بیماری‌هایی ناشناخته که خود از دلیل آن بی خبر بودند، جان خود را از دست دادند.

آثار ناشی از این انفجار‌ها در سنگال، ساحل عاج، بورکینافاسو و سودان نیز شناسایی شد که در پی آن اعتراضات گسترده‌ای علیه فرانسه به راه افتاد.

محققان می‌گویند که هزاران نفر از مردم الجزایر از این تشعشعات هسته‌ای در صحرای الجزایر آسیب دیده و برخی مناطق همچنان آلوده هستند.