اگرچه باید بررسی‌های بیشتری در مورد این موضوع در انسان‌ها صورت بگیرد، اما این پژوهش نشان می‌دهد که تنظیم دقیق فعالیت گیرنده می‌تواند عادات غذا خوردن و افزایش وزن را در بیماران مبتلا به اختلال خوردن تغییر دهد.

 

"آنورکسیا" (Anorexia) و سایر اختلالات خوردن، سالانه حداقل ۲۸ میلیون آمریکایی را تحت تاثیر قرار می‌دهند و بیش از ۱۰ هزار مورد مرگ و میر به همراه دارند.

 

پژوهش‌ها، آنورکسیا را با نورون‌هایی مرتبط می‌دانند که حامل پروتئین موسوم به "AgRP" هستند. این نورون‌ها در ناحیه هیپوتالاموس مغز قرار دارند که رفتار مربوط به تغذیه را کنترل می‌کند.

 

پژوهشگران دریافته‌اند که حذف نورون‌های AgRP، به بروز آنورکسیای کشنده در موش‌ها منجر می‌شود؛ در حالی که فعال‌سازی سلول‌های عصبی، اشتهای بیش از اندازه و اضافه وزن را در پی دارد. با وجود این، در حال حاضر هیچ داروی تایید شده‌ای وجود ندارد که بتواند این نورون‌ها را هدف قرار دهد و به تغییر رفتار‌های مرتبط با تغذیه بینجامد.

 

پژوهشگران در این پروژه دریافتند که نورون‌های حامل AgRP، به واسطه یک گیرنده موسوم به "MC۳R"، تغذیه موش‌ها را کنترل می‌کنند. حذف MC۳R، به بروز آنورکسیا و رفتار‌های همراه با اضطراب در موش‌ها منجر شد، اما فعال کردن گیرنده با مولکول آزمایشی "C۱۸"، به تحریک اشتهای جوندگان، افزایش وزن و پیشگیری از حرکات همراه با اضطراب انجامید.

 

نکته جالب اینجاست که پژوهشگران دریافتند ژن Mc۳r، تفاوت‌های خاص جنسیتی را نشان می‌دهد. موش‌های ماده، میزان بیشتری از نورون‌های بیان کننده Mc۳r را در ناحیه "AVPV" هیپوتالاموس داشتند. پژوهشگران هنگام بررسی مجموعه داده‌های انسانی، تفاوت‌های مرتبط با جنسیت را در بیان MC۳R مشاهده کردند.

 

پژوهشگران با توجه به این نتایج حدس می‌زنند که شاید هدف قرار دادن MC۳R بتواند به درمان آنورکسیا کمک کند و یا به کاهش وزن منجر شود. به گفته پژوهشگران، باید بررسی‌های مربوط به ایمنی در مورد انسان صورت بگیرد.

 

این پژوهش، در مجله "Science Translational Medicine" به چاپ رسید.