احمد اصغری در گفتوگو با پیرامون دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان گفت:پناه بردن به پروردگار به عنوان مطلق هستی مضمون دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان است، این دعا بسیار ارزنده بوده و تفکر در این دعا نکاتی ریز و در عین حال فلسفی را مطرح میکند.
وی در مورد دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان بیان کرد: در دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان آمده است: «اللهمّ لاتؤاخِذْنی فیهِ بالعَثراتِ واقِلْنی فیهِ من الخَطایا والهَفَواتِ ولاتَجْعَلْنی فیه غَرَضاً للبلایا والآفاتِ بِعِزّتِکَ یا عزّ المسْلمین، خدایا مؤاخذه نکن مرا در این روز به لغزشها و درگذر از من در آن از خطاها و بیهودگیها و قرار مده مرا در آن نشانه تیر بلاها و آفات،ای عزت دهنده مسلمانان».
اصغری به فراز نخست دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان اشاره و تاکید کرد: در فراز نخست دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان بندگان از خداوند میخواهند که خداوند آنان را بخاطر لغزشهایشان باز خواست نکند، این امر پناه بردن بندگان به خداوند متعال از شر گناهان و طلب مغفرت را بیان میکند، زیرا گناهکاران در صحنه قیامت بازخواست میشوند پس کسی تاب و توان این مؤاخذه و عقوبت را ندارد،بنابراین بهتر است در همین ماه مبارک از پروردگار طلب مغفرت کند، زیرا پروردگار عالم در این ماه مغفرت خود را بر بندگان خود عنایت میفرماید و کسانی از این رحمت بهرهبرداری میکنند که به درگاه خداوند متعال توبه کردهاند.
وی پناه بردن به خداوند را از دیدگاه «ائمه معصومین (ع)» مورد بررسی قرار داد و ابراز کرد: در مورد قدرت توکل، «امام صادق (ع)» فرمودهاند: تعجّب میکنم از کسى که میترسد اما چرا به گفته خداوند «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ» پناه نمیبرد. کلمه «حسبنا الله» به معنای کافی بودن است؛ یعنی خداوند برای حمایت انسان کافی است. مسلمانان واقعى، بدون هیچ ترس و هراسى، با آرامش خاطر و با توکّل به خداوند، در مقابل دشمنان و در مقابل ناملایمات ایستادگی میکنند.
اصغری به بخشی از دعای روز چهاردم ماه مبارک اشاره و ابراز کرد: در دعای روز چهاردهم بیان میشود: «اللهمّ لاتؤاخِذْنی» نکاتی ارزنده به ما آموخته میشود هیچ پناهی بهتر از پروردگار نیست در آیه ۲۸۶ سوره بقره خداوند خود میفرماید: «رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِینَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَیْنَا إِصْرًا کَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ، پروردگارا، ما را بر آنچه به فراموشی یا به خطا کردهایم مؤاخذه مکن. بار پروردگارا، تکلیف گران و طاقت فرسا که بر پیشینیان ما نهادهای بر ما مگذار. پروردگارا، بار تکلیفی فوق طاقت ما بر دوش ما مده، و بیامرز و ببخش گناه ما را، و بر ما رحمت فرما، تنها یاور ما تویی، پس ما را بر گروه کافران یاری فرما»؛ این سخن صریح قرآن کریم پیرامون راه نجات بنده از شر گناهان است.
این کارشناس علوم قرآنی به فراز بعدی دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان اشاره و ابراز کرد: فراز بعدی دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان بیان میکند خدایا عذر اشتباهات و خطاهایم را بپذیر، در دعای کمیل نیز این لفظ وجد دارد که میگوید: «خدایا لغزشهای ما را ببخش»، یعنی ما را بدون هزینه ببخش این دعا نشان میدهد باید به دعا و توبه توجه داشت.
اصغری به آخرین فراز دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان اشاره و خاطرنشان کرد: خدایا من را مقابل تیر بلا قرار مده این غرض و تیر بلاست که حاصل گناه و خطاهای ماست، تمام پیشآمدهایی که میشود همه نتیجه گناهان ماست، آیه قرآن میفرماید: «هر گرفتاری برای شما پیش میآید، دسترنج خودتان است. هر چه بکاری همان را درو میکنی. از گندم، گندم و از جو، جو میروید؛ قرآن کریم در جای دیگری میفرماید: «خدا برنامههای مردم را عوض نمیکند، آنها را گرفتار بلا نمیکند مگر اینکه خودشان را تغییر دهند.» ای کسی که عزت مسلمین با توست.