_ آنا نوشت: فناوری روباتیک در هر زمینه‌ای که فکرش را بکنید کاربرد‌های متنوعی را تاکنون ارائه کرده است؛ از روبات‌های آموزشی و خانگی گرفته تا صنعتی، دفاعی و غیره. امروزه با نگاهی به این بخش‌ها کاملاً مشهود است تا چه حد در جبهه روباتیک پیشرفت کرده‌ایم. اما یکی از حوزه‌هایی که در سال‌های اخیر بیش از بقیه مورد توجه قرار گرفته، بخش بهداشت و درمان است که تغییر و تحول چشمگیری به خود دیده است. اگرچه شیوع ویروس کرونا اتفاقات تلخی را برای همه مردم، اصناف و مشاغل در سراسر جهان رقم زد، اما برای برخی حوزه‌ها یک مزیت بود، چراکه باعث پیشرفت و تحول در آن شد. بخش بهداشت و درمان یکی از این حوزه‌ها است که با شیوع کرونا پیشرفت کرد و مجهزتر از قبل شد. به‌هرحال زنده ماندن در بیماری همه‌گیر آسان نیست و تنها دلیل اینکه ما از پس آن برآمده‌ایم بخش بهداشت و درمان است.

 

در میان همه‌گیری یکی از مواردی که برای جلوگیری از گسترش ویروس کرونا باید رعایت شود، فاصله‌گذاری اجتماعی است. این امر برای کارکنان بهداشت و درمان یک چالش مهم است، چراکه آن‌ها مجبورند از نزدیک با بیماران در ارتباط باشند و مدام علائم حیاتی و وضعیت آن‌ها را چک کنند. اینجا است که روبات‌ها می‌توانند نقش حیاتی خود را نشان دهند و همانند یک ناجی عمل کنند. حضور روبات‌ها در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی موجب می‌شود کادر درمان تماس فیزیکی کمتری با بیماران داشته باشند و ازاین‌رو کمتر در معرض خطر ابتلا به کرونا قرار بگیرند.

 

 

اما، آیا این امر توسط بیماران قابل‌پذیرش است؟ ازاین‌رو، آنچه که همچنان نگران‌کننده است، نحوه واکنش بیماران در برابر ورود یک روبات به اتاق است.

 

بسیاری از محققان برای کشف چگونگی واکنش بیماران در برابر ورود روبات‌ها به اتاق، مطالعات متنوعی انجام دادند. تعداد زیادی از بیماران گزارش دادند که وقتی آن‌ها با یک روبات ارائه‌دهنده خدمات بهداشت و درمان از طریق یک صفحه ویدئویی که روی آن نصب شده بود در تعامل هستند، تفاوت آنچنانی را نسبت به تعامل با یک پزشک یا پرستار، حس نکرده‌اند. این یافته‌ها باعث افزایش اعتمادبه‌نفس می‌شود که مردم آن‌قدر که انتظار می‌رود ترس و نگرانی ندارند؛ بنابراین برخی از کشور‌های آسیای شرقی (ازجمله کره‌جنوبی، ژاپن، تایوان، سنگاپور و غیره) اکنون روی طراحی ربات‌هایی متمرکز شده‌اند که علاوه بر تأمین ایمنی برای بیماران و کادر درمان، خدمات بیشتری نیز داشته باشند. همچنین برخی از محققان دریافتند که بسیاری از بیماران با روبات‌هایی که اقدامات جزئی انجام می‌دهند نیز مشکلی ندارند. برای مثال در برخی بیمارستان‌ها روبات‌هایی به‌کار گرفته شده است که از بیماران آزمایش کرونا (پی. سی. آر) می‌گیرند.

 

 

همه‌گیری در واقع نوعی زنگ خطر برای همه است که فناوری درستی را به مردم ارائه دهد تا از شدت موج کرونا کاسته شود. به دنبال این، محققی به نام «جیووانی تراورسو» و همکارانش توجه خود را به توسعه استراتژی‌های جدید با هدف به حداقل رساندن تعامل بین بیماران و کادر درمان در بیشترین حد ممکن آغاز کردند. این گروه در ادامه یک روبات متحرک ایجاد کرد که می‌تواند با بیماران در هنگام انتظار در بخش اورژانس ارتباط برقرار کند. برای این کار، آن‌ها از روبات شرکت «بوستون داینامیکس» (Boston Dynamics) استفاده کردند.

 

این روبات به‌گونه‌ای طراحی شده که مجهز به حسگر‌های مختلف است. با استفاده از این حسگرها، اندازه‌گیری درجه حرارت بدن، ضربان نبض، تنفس و همچنین سطح اکسیژن خون امکان‌پذیر است. همچنین این روبات مجهز به یک صفحه‌نمایش iPad است که این امر راه را برای ارتباط تصویری با پزشک یا پرستار هموار می‌کند؛ بنابراین دیگر لازم نیست پزشکان و پرستاران تجهیزات حفاظتی شخصی (PPE) بپوشند و بالای سر بیماران حاضر شوند، چراکه همان‌طور که گفته شد روبات‌ها می‌توانند به‌خوبی از پس این کار‌ها بربیایند.

 

همچنین در مطالعه‌ای دیگر، از بیماران توسط ارتباط تصویری در مورد علائم آن‌ها سؤالاتی پرسیده شد. سپس هنگامی‌که از بیماران درباره این تجربه سؤال شد، نتایج تقریباً همه را متحیر کرد. آن‌ها گزارش دادند که از نحوه روند کار کاملاً راضی هستند و تعاملی که با روبات دارند همانند تعامل با پزشکان است.

 

با توجه به ادامه روند شیوع کرونا و از طرف دیگر توانمندی روبات‌ها در انجام اقدامات پزشکی، انتظار می‌رود روند به‌کارگیری روبات‌ها در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی سراسر جهان افزایش یابد تا کادر درمان بتوانند علاوه بر بهره‌مند شدن از مزایای روبات‌ها، کمتر در معرض خطر ابتلا به ویروس قرار گیرند و برای ادامه مسیر آمادگی لازم را داشته باشند.