- ساکت الهامی بدون شک یکی از چهره‌های جنجالی و همواره خبرساز فوتبال ایران در سال‌های اخیر بوده است. وی پس از کسب اولین جام تیم فوتبال تراکتور که با پیروزی مقابل استقلال در فینال جنجالی جام حذفی سال گذشته بدست آمد به مدت شش ماه از حضور در فعالیت‌های فوتبالی محروم شد.

 

این محرومیت در روزهای پایانی سال گذشته به اتمام رسید و پس از آن بود که در فاصله کوتاهی وی به پیشنهاد نساجی مازندران برای خارج کردن نماینده قائمشهر از بحران، پاسخ مثبت داد تا بار دیگر به میادین بازگردد. از قضا الهامی شروعی مثالزدنی با نساجی داشت و در نخستین دیدارش روی نیمکت این تیم موفق به برتری مقابل سایپا در مرحله یک شانزدهم نهایی جام حذفی شد و به فاصله یک هفته بار دیگر این تیم را در هفته هجدهم لیگ برتر نیز شکست داد تا هواداران «امیدِ شهرِ خسته» به بقا امیدوارتر شوند.

 

البته در این حد فاصل و پیش از پذیرفتن هدایت نساجی از الهامی به عنوان یکی از گزینه‌های نیمکت استقلال نیز نام برده شد که در نهایت این اتفاق رقم نخورد.

 

گفت‌و‌گوی نوروزی ساکت الهامی سرمربی تیم فوتبال نساجی مازندران با میزان را در زیر بخوانید:

 

 

اگر بخواهیم تقسیم کنیم، ۶ ماه اولش دوران خوبی بود؛ تنها مشکلی ویروس کرونا بود که روال زندگی همه را تغییر داده است. از نظر ورزشی برای من فوق العاده بود، سرمربیگری تیم تراکتور و قهرمانی در جام حذفی فوق العاده بود. اینکه در سال اول سرمربیگری در تیمی باریشه و با اصالت حضور داشتم خیلی خوشحال کننده بود و افتخار بزرگی است.

 

 

نه، خیلی هم شیرین بود. خیلی برایم مفید بود که مربیگری را در بدترین شرایط و وضعیت سخت پیگیری کردم و بیشتر از اینکه من بخواهم به بازیکنان تراکتور کمک کنم، آن‌ها کمک کردند که من مربی بهتری شوم. بعد از آن با توجه به اینکه مسابقات تعطیل شد و سه ماه از شروع مسابقات محروم بودم از نظر روحی وضعیت سختی داشتم، اما فرصتی شد که دانشگاهم را ادامه بدهم و درسم را تمام کنم. هم یک مقدار زبان خارجه را دنبال کردم و همینطور ریکاوری روی رفتار و عقایدم داشتم که بهتر باشم.

 

 

واقعاً من کاملاً اینطور هستم و خیلی مواقع احساس بر منطق من غلبه می‌کند. به همین خاطر است که خیلی مواقع من شکست خوردم و نتوانستم آنطور که باید نتیجه لازم را بگیرم. از این نظر، اما خیلی خوشحالم که با احساسات و قلبم زندگی می‌کنم.

 

 

معتقدم انسان در شرایط سخت پیشرفت می‌کند، نه در شرایطی که همه چیز بر وفق مراد است. با توجه به اینکه از اسفندماه سال گذشته همه چیز به صورت آنلاین پیش رفت حداقل یک توفیق اجباری داشتم که زندگی را ادامه بدهم. سه سال بود که مدرکم مانده بود و همینطور یک مقدار زبان خواندم و مطالعه داشتم. بیشتر از همه این‌ها تمام کار‌هایی که در فینال جام حذفی اتفاق افتاد و حتی قبل از آن را ریکاوری کردم. در خانه ماندن بهتر بود تا مردم اتفاقات فینال را فراموش کنند.

 

من شر نیستم! شما ببینید من کسی را هیچوقت اذیت نکرده‌ام. من هیچوقت برای کسی بد نخواسته‌ام. من فوتبال را دوست دارم و احساس کردم که حق تیمم و فوتبال ضایع می‌شود که آن اندازه عصبانی شدم. این فقط برای خودم نبود. زمانی که در مس، صبا و استقلال و حتی تیم‌های دیگر بودم و حتی الان هم که سرمربی تیم خوب نساجی هستم، هیچ وقت اجازه ندادم که حق تیمم ضایع شود، چون می‌خواهم پولی که دریافت می‌کنم حلال باشد.

 

 

پیشنهاد استقلال را صحبتی کردم و یک مقدار سوتفاهم شد. من گفتم که از بچگی استقلالی بودم و الان هم می‌گویم، چون نمی‌توانم آن را کتمان کنم، بعد، این استقلال بود که هویت مربیگری من را احیا کرد، اما همانطور که گفتم اولین بار این طرفداران تراکتور بودند که حکم سرمربیگری را بر پیشانی من زدند. من با تراکتور توانستم به عنوان یک سرمربی مطرح شوم، نمی‌توانم بگویم که منِ استقلالی، تراکتوری هستم. این دو تیم در هر مقطعی برای من عزیز و قابل احترام هستند. من با افتخار دستیار آقایان حجازی، مرفاوی و مظلومی بودم. از کودکی و زمانی که در تهران بودم آن زمان تراکتور شرایط الان را نداشت. به اندازه الان شناخته شده نبود، اما الان تراکتور یک تیم واقعا مردمی، محبوب و هویت مدار شده است.

 

 

با کمال افتخار این پیشنهاد به دستم رسید، پای میز مذاکره نشستیم و همان زمان هم گفتم تا لحظه‌ای که من یا آقای مجیدی سرمربی شویم با هم رقیب هستیم بعد از آن با هم رفیق هستیم. استقلال و تراکتور از من مهمتر هستند. من این دو تیم را بدون خودم هم دوست دارم. خیلی‌ها هستند که استقلالی هستند، اما وقتی که در استقلال هستند فقط این تیم را دوست دارند و وقتی از تیم بیرون هستند انواع و اقسام حواشی را برای تیم ایجاد می‌کنند. من دوست دارم کسی که واقعاً لایقش است استقلال را هدایت کند که خداراشکر امروز فرهاد مجیدی روی نیمکت این تیم است؛ سرمربی که از جنس این باشگاه است و برای او آرزوی موفقیت دارم.

 

 

با اسم من؟ ببینید من این را که نمی‌توانم جواب بدهم. این را مردم باید جواب بدهند. مهم مردم هستند و این مهم بود که هیئت مدیره تشکیل جلسه دادند و با من صحبت کردند. رای گیری شد و حتی پیشنهاد به صورت رسمی مطرح شد. بالاخره برای هر تیمی چند گزینه مطرح می‌شود و در نهایت یک نفر سرمربی می‌شود؛ این طبیعت فوتبال است. این بحث رقابت همه‌جا وجود دارد؛ من فکر می‌کنم همینکه جزو گزینه‌ها بودم برایم افتخار است. با کمال افتخار خوشحالم که سه تیم پرهوادار استقلال، تراکتور و نساجی را تجربه کرده‌‍ام. امیدوارم ماموریت سختی که در نساجی دارم را به پایان برسانم و به عنوان یک هوادار برای استقلال و تراکتور در جام باشگاه‌های آسیا آرزوی موفقیت دارم.

 

 

تمام فکر و ذکرم نساجی است و آن‌ها امیدم هستند. مردمی در اینجا حضور دارند که بسیار عاشق نساجی هستند. تمام تلاشمان را می‌کنیم که با این تیم به بهترین نتایج دست پیدا کنیم و به هیچ عنوان به سقوط فکر نمی‌کنیم که بخواهیم حتی نگران آن باشیم.