- پایگاه «میدل ایست آی» در یاددداشتی به موضوع بی اعتمادی ایران به طرفین برجام اشاره کرده و علت این امر را استاندارد‌های دوگانه بین المللی خوانده است.

 

یادداشت «میدل ایست آی»، با اشاره به مواجهه ایران با استاندارد‌های دوگانه بین المللی و خروج آمریکا از برجام، در مورد بازگشت مجدد به این توافق بسیار محتاط شده است.

 

استاندارد دوگانه مورد اشاره این یادداشت درباره منع گسترش سلاح‌های کشتار جمعی در منطقه بسیار بی ثبات خاورمیانه است؛ جنگ صدام علیه ایران در سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ نمونه‌ هولناکی از عواقب استفاده از این تسلیحات را یادآوری می‌کنند.

 

ضمن اینکه اسرائیل تنها دارنده برنامه غیررسمی تسلیحات هسته‌ای هرگز «ان پی تی» را امضا نکرده و همچنان برنامه هسته‌ای خود را توسعه می‌دهد؛ تابو بودن برنامه هسته‌ای اسرائیل برای جهان تا حد زیادی ناشی از دلایل تاریخی و سیاست خارجی آمریکاست.

 

نکته این جاست که در مقابل، ایران که «ان پی تی» را امضا و به طور داوطلبانه اجرا کرده است و بازرسی‌های اعلام نشده را پذیرفته است، خود را در مقابل استانداردی دوگانه می‌بیند؛ سکوت آمریکا و اروپا در برابر چنین موضع گیری متناقض و شرم آوری، قابل درک نیست.

 

یادداشت در ادامه با اشاره به تایید برجام توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی، نوشت که با وجود این، تحریم‌ها علیه ایران براساس برجام برداشته نشد؛ ضمن اینکه آمریکا در ماه می ۲۰۱۸ از برجام خارج شد و تحریم‌های بی سابقه‌ای را علیه ایران تصویب کرد.

 

همچنین انگلیس، آلمان و فرانسه به عنوان طرف‌های اروپایی برجام در نهایت برای در امان ماندن از تحریم‌های ثانویه آمریکا، از فعالیت اقتصادی با ایران خودداری کردند، تحریم‌ها را حفظ کردند و به اعتماد ایران آسیب زدند.

 

یادداشت در ادامه آورده است که ۳ سال پس از خروج آمریکا از برجام و در میانه ابراز تمایل «جو بایدن»، رییس جمهور آمریکا برای بازگشت به این توافق، روایت جدیدی از ماهیت آنچه که تهدید ایران علیه آمریکا و اسرائیل خوانده می‌شود، در رسانه‌های اروپایی در حال طرح است؛ نیاز به مذاکره برای امضای توافقی جدید برای شمول ۲ موضوع مهم «برنامه موشکی و فعالیت‌های ایران در منطقه.»

در بخش دیگری از یادداشت به پایبندی ایران به برجام با وجود عدم دستیابی تهران به تمام منافع برجام اشاره شده و تاکید شده که تهران، حتی تا یک سال پس از خروج آمریکا از برجام و تحت شدیدترین تحریم ها، همچنان تعهداتش را رعایت کرد.

 

کاهش تعهدات توسط تهران بلافاصله با عنوان نقض توافق از سوی ایران مورد توجه قرار گرفت، در حالی که آمریکا با چنین اتهامی مواجه نشد.

 

از این منظر جای تعجب نیست که اعتماد ایران به طرفین غربی برجام به پایین‌ترین سطح خود رسیده باشد و همچنین عجیب نیست که تهران قبل از پیوستن به هرگونه مذاکره جدید، بیش از هر چیزی خواهان کاهش تحریم‌ها باشد و شرایط خاصی را تعیین کند.

 

از نگاه این یادداشت، اگرچه بایدن برای بازگشت به برجام اعلام آمادگی کرده است، اما با ارزیابی روند پیچیده و پر هزینه بازگشت به ویژه با کنگره بسیار قطبش یافته و متحدان منطقه‌ای عصبانی، اقدام به ارسال سیگنال‌های متناقضی کرده است.

 

از نظر ایران، تظاهر واشنگتن برای بازگشت به برجام در مقابل تداوم بلوکه کردن دارایی‌های ایران در عراق و کره جنوبی و عمان، تایید استاندارد‌های دوگانه آمریکاست؛ ضمن اینکه با هر ارزیابی عادلانه‌ای در ۴ دهه گذشته، معرفی ایران به عنوان تنها منبع بی ثباتی منطقه‌ای نادرست است؛ در عین حال دیگر بازیگران جهانی و منطقه‌ای به دلیل مسئولیت‌های مشابه هرگز هدف پرسش قرار نمی‌گیرند.

 

یادداشت در پایان تاکید دارد که تلاش جدی برای تنش زدایی در منطقه با در نظر داشتن چشم انداز‌های جدید برای آینده باید آغاز شود.