- به نقل از شانا، بیژن زنگنه امروز (دوشنبه، چهارم اسفندماه) در آیین بهره‌برداری رسمی از طرح‌های ملی انتقال، توزیع و ذخیره‌سازی فرآورده‌های نفتی با بیان اینکه به روز‌های انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می‌شویم؛ می‌گویند پیروزی هزار پدر دارد و شکست یتیم است، به ساخت پالایشگاه ستاره خلیج فارس اشاره کرد و گفت: تصمیم‌های ساخت پالایشگاه ستاره خلیج فارس سال ۱۳۸۲ طبق استناد موجود گرفته و موافقت‌نامه اجرایی آن امضا شد، دوستان دولت بعدی آمدند، دنبال کردند و این پالایشگاه را پیش بردند. همان قدری که زحمت کشیدند ما آن را با جزئیات اعلام کردیم.

وی با اشاره به اینکه گفته می‌شود نبوغ یک نفر پالایشگاه ستاره خلیج فارس را به پایان رسانده است. مگر پالایشگاه با نبوغ ساخته می‌شود؟! پالایشگاه با همت و مدیریت ساخته می‌شود، افزود: همه می‌خواهند بگویند ما پالایشگاه ستاره خلیج فارس را ساختیم و آن را به نام خود تمام کنند. همیشه گفته‌ایم هر کسی می‌خواهد این پالایشگاه به نام او باشد اشکالی ندارد و استقبال می‌کنیم، اما انصاف هم موضوع خوبی است، زحمات دیگران را خراب نکنند.

وزیر نفت با اشاره به اینکه واحد‌های فرآیندی پالایشگاه ستاره خلیج فارس طبق استناد موجود در سال ۹۲ حدود ۴۱ درصد پیشرفت داشتند، ادامه داد: این پالایشگاه با مدیریت و فداکاری مدیران پیش رفته است.

پالایشگاه ستاره خلیج فارس و اغتشاش مدیریتی

زنگنه با یادآوری اینکه در زمان تدریس «آشنایی با مدیریت پروژه» یکی از طرح‌هایی که فکر می‌کردم باید به‌عنوان اغتشاش مدیریت درس داد نیروگاه شهید رجایی بود، تصریح کرد: وقتی سال ۱۳۶۸ وارد وزارت نیرو شدم با این نیروگاه زمین مانده برخورد کردم. خیلی زحمت کشیدیم تا این طرح را توانستیم تمام کنیم و از نظر مدیریتی به آن نظام دهیم. پس از این پروژه به این نتیجه رسیدیم که باید شرکت‌های پیمانکار عمومی تاسیس شود. مپنا برای نیروگاه حرارتی و فرآب برای نیروگاه آبی تشکیل شد.

وی تصریح کرد: این نیروگاه همیشه در موضوع تدریس مورد توجه‌ام بود، اما پس از دیدن پالایشگاه ستاره خلیج فارس دیدم نیروگاه شهید رجایی در مقابل آن هیچ است. باید این پروژه را موضوع تدریس قرار دارد، اگر می‌خواهید اغتشاش مدیریتی در یک طرح پیدا کنید من بدتر از طرح ستاره خلیج فارس در عمر کاری‌ام ندیدم. البته ساخت این پروژه ابتدا با روش خوبی آغاز شده است، اما وقتی جلوتر رفت به جایی رسید که فقط باید در دانشگاه‌ها تدریس کرد، این افتخار ندارد.

وزیر نفت با بیان اینکه من و همکارانم وقت مدیریتی زیادی برای این پالایشگاه گذاشته‌ایم تا توانستیم این پروژه را با زحمت و فشار انجام دهیم، افزود: سردار عبدالهی، فرمانده پیشین قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء به نقل از یکی از فرماندهان ارشد سپاه که بازدیدی از این طرح داشتند برایم نقل کردند اینجا (پالایشگاه ستاره خلیج فارس) داعش حمله کرده است.

زنگنه با اشاره به اینکه همه کاری در این پالایشگاه انجام شده بود، اما کار اصلی پرداخته نشده بود، گفت: بسیار زحمت کشیده شد تا این پالایشگاه به تولید بنزین برسد. شرکت‌های اویک و اویکو بسیارزحمت کشیدند تا توانستند این پالایشگاه را راه‌اندازی کنند. همکاران مدیریتی شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی نیز هر هفته به این پالایشگاه سفر کردند، صد‌ها ساعت وقت برای پروژه گذاشتم. ما منتی نگذاشتیم، زیرا وظیفه‌مان بود این کار را انجام دهیم.

وی تصریح کرد: آنچه به ما رسید نه تنها پیشرفت کم (پالایشگاه ستاره خلیج فارس) بلکه یک وضع مغشوش بود که با ادامه آن راه هرگز به نتیجه نمی‌رسیدیم. مدیریت کار را تمام می‌کند. در پیشرفت مدیریت اصل است، اصل توسعه‌ها با اندیشه درست مدبرانه است که نباید آن را دست‌کم گرفت.

برای خودتان افتخار‌هایی می‌سازید که هرگز وجود نداشته است

وزیر نفت از همه افرادی که برای ساخت پالایشگاه ستاره خلیج فارس زحمت کشیدند قدردانی کرد و با تاکید بر اینکه در این پروژه همه بودند و هیچ کس نباید تک خوری کند، افزود: به زمان انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می‌شویم، عده‌ای در این چند سال بیکار ماندند و حالا تلاش می‌کنند در انتخابات کاری کنند.

زنگنه در ادامه به نقل قولی اشاره کرد و گفت: در انتخابات ریاست جمهوری قصابی در گرگان کاندید شد، از وی دلیلش را پرسیدند گفت این روز‌ها وضع‌ام بسیار خوب است به این دلیل که همه می‌خواهند ببیند قصابی که کاندید شده کیست و به همین دلیل می‌آیند و از من گوشت می‌خرند، درسته که رئیس جمهور نمی‌شوم، اما رئیس صنف قصابان گرگان که می‌شوم.

وی افزود: حالا عده‌ای بیکار بودند و دائم به وزارت نفت فحش می‌دهند. آخر افتخارات شما چه بوده است؟! برای خودتان افتخاراتی می‌سازید که هرگز وجود نداشته است. اگر از زاویه مدیریتی بخواهیم درباره کار‌هایی که انجام دادید بحث کنیم می‌بینیم بسیاری از آن‌ها افتخارات نیست، سیئات است.

وزیر نفت تصریح کرد: اگر حرف نمی‌زنیم به این دلیل نیست که زبان نداریم، دلیلش این است که وقت نداریم.