_ فارس نوشت: ماسک زدن مداوم چندماه بعد از شیوع کرونا در کشور، به پای ثابت اقلام و لباس‌هایی که برای بیرون رفتن از خانه نیاز داشتیم تبدیل شد. حالا حدود یکسال است که اکثر ما زمان بیرون از خانه را با ماسک سپری می‌کنیم. حتی گاهی برای حضور در برخی مکان‌ها مجبور به استفاده از دوماسک یا محافظ صورت هم هستیم.

 

ماسک زدن در حالی که تا حد زیادی ما را از ویروس کرونا محافظت می‌کند، اما عوارضی هم به دنبال دارد که یکی از آن‌ها پیدا شدن عوارض پوستی بعد از استفاده مکرر از ماسک است. اگر همچنان مجبور به خارج شدن از خانه هستید و مدت زیادی را هم با ماسک می‌گذارید، برای پیشگیری و درمان عوارض پوستی ناشی از تنفس زیر ماسک، این راهنما را بخوانید.

 

جالب است که عوارض پوستی ناشی از تنفس زیر ماسک به قدری در دنیا فراگیر شده که برای آن اسم هم انتخاب شده است. «ماسکنه»؛ ترکیب دو کلمه «ماسک» و «آکنه»، نوع جدیدی از عارضه پوستی بر اثر زدن ماسک است که در آن آکنه، جوش و منافذ بسته‌ای بر روی چانه و بخش‌هایی از گونه به وجود می‌آید.

 

اما چرا ماسکنه ایجاد می‌شود؟ متخصصان می‌گویند به خاطر کشیده شدن ماسک روی پوست و گرما و تعرقی که در زیر ماسک ایجاد می‌شود، باکتری‌هایی به وجود می‌آید که یا خود پوست را مستعد جوش زدن می‌کنند یا منافد پوست را می‌بندند و آکنه به وجود می‌آورند.

 

اگرچه هیچکس از جوش و آکنه روی صورت خوشش نمی‌آید، اما ماسک نزدن راه‌حل مناسبی برای در امان ماندن از «ماسکنه» نیست. در عین اینکه همچنان از ماسک استفاده می‌کنیم راه‌حل‌هایی هم هست که می‌توان به وسیله آن از عوارض پوستی جلوگیری کرد یا آن‌ها را درمان کرد.

 

اگرچه بسیاری از افراد و به خصوص خانم‌ها این روز‌ها کمتر از لوازم آرایشی استفاده می‌کنند، اما حتی زدن یک ضدآفتاب ساده به صورت هم اگر محتاطانه نباشد می‌تواند باعث بروز «ماسکنه بشود». کرم‌ها و لوازم ارایش خود را بررسی کنید. اگر روی آن‌ها عبارت non-comedogenic درج شده بود یعنی این محصولات منافذ پوست را نمی‌بینند و برای استفاده در زیر ماسک مناسب‌تر هستند.

 

 داشتن آرایش سنگین قسمتی از پوست که زیر ماسک است را به دلیل تعرق بیش از اندازه مرطوب و زمینه بروز «ماسکنه» را فراهم می‌کند.

 

هربار بعد از بازگشت به خانه باید پوست را با شوینده مناسب پوست خودمان (خشک، چرب، مختلط و...) پاک کنیم و از مرطوب کننده استفاده کنیم. افرادی که پوست چرب دارند باید از مرطوب‌کننده فاقد چربی استفاده کنند.

 

به جز پوست صورت، لب و پشت گوش به خاطر قرار گرفتن کش ماسک، در معرض خطر هستند.

 

برای جلوگیری از خشکی یا التهاب لب بعد از استفاده از ماسک، شبانه لب‌ها را با وازلین یا کرم لب مناسب چرب کنید. چرب کردن پشت گوش هم برای ترمیم جای کش ماسک مفید است، اما اگر زخم ایجاد شده زیاد و دردناک است، می‌توان از نگهدارنده پلاستیکی، که کش‌های ماسک را پشت سر نگه می‌دارند استفاده کرد.

 

اگر برای رهایی از زخم گوش از ماسک‌های N۹۵ استفاده می‌کنید، باید توجه کنید که مدل ماسک آنقدر سفت نباشد که جای آن روی صورت بماند. استفاده از ماسک بیش از اندازه سفت و چسبنده، عامل تحریک و ایجاد عارضه پوستی است.

 

ماسک‌های جراحی سه لایه به ماسک‌های پارچه‌ای و کتان اولویت دارند. اما اگر از ماسک پارچه‌ای هم استفاده می‌کنید بعد از هربار مصرف باید آن را با مواد شوینده غیرحساس برای پوست، خوب بشویید و خشک کنید.

 

ماسک جراحی سه لایه هم باید نهایتا تا ۴ ساعت بعد از استفاده تعویض بشود. به طور کلی استفاده از ماسک مناسب برای پوست بسیار مهم است. برخی ماسک‌ها کیفیت لازم را ندارند و به دلیل نازک بودن پوست با لایه میانی تماس پیدا می‌کند که باعث اگزمای پوستی، خارش و قرمزی می‌شود.

 

ماسک را از داروخانه و مغازه‌های معتبر تهیه کنیدو ماسک مرغوب لایه داخلی پنبه یا پارچه خالص دارد. اما اگر پوست شما آنقدر حساس است که به همه انواع ماسک حساسیت دارید از یک لایه دستمال کاغذی درون ماسک خود استفاده کنید.

 

ماسک‌های که اغلب جنبه زیبایی دارند و برای ست شدن با لباس به کار می‌روند در اغلب موارد نایلون و پلی‌استر زیادی دارند. به همین خاطر بهتر است زیاد از آن‌ها استفاده نکنیم.

 

بهتر است بعد از هر ۴ ساعت استفاده مداوم ار ماسک به مکانی که با افراد دیگر در حد یک و نیم متر فاصله دارید و احتمال آلودگی هم در آن مکان نیست، بروید؛ ماسک را از روی صورت برداشته و برای ۱۵ دقیقه به صورت طبیعی تنفس کنید. بعد از این هم از ماسک جدید استفاده کنید. این کار هم باعث بهبود چرخه تنفس و اکسیژن‌رانی به مغیر می‌شود و هم تعرق روی پوست و گرمای جمع شده زیر ماسک را از بین می‌برد.