_ فارس نوشت:خیلی از والدین در این یک سالی که فرزندانشان به دلیل شیوع ویروس کرونا به مدرسه نمی‌روند، دچار چالش‌ها و مشکلاتی برای آموزش به آن‌ها و همینطور وادار کردن بچه‌ها به انجام تکالیف‌شان شده اند به طوریکه این مشکلات چند برابر بیشتر از قبل از زمان کرونا و به مدرسه رفتن بچه‌ها شده و خیلی از مادر‌ها در این ایام بار تحصیلی بچه‌ها را برای نوشتن درس و مشق آن‌ها و آموزش‌های بیشتر برعهده گرفته و همین امر فشار و فرسودگی زیادی را برایشان ایجاد کرده است.

 

یکی از مسائلی که در این ایام از سوی برخی مادران و پدران در زمینه تحصیلی بچه‌ها شنیده می‌شود، مشکل کُندنویسی و نوشتن تکالیف درسی بچه‌ها است که از سوی معلمان در فضای مجازی درخواست می‌شود و می‌بایست بچه‌ها تکالیفشان را به صورت آنلاین یا عکس و فیلمبرداری کرده و ارسال کنند منتها خیلی از بچه‌ها از زیر این بار شانه خالی کرده و مادران نیز برای جنجال کمتر در خانه این وظیفه را بر عهده گرفته اند، در حالیکه کار اشتباهی است و والدین می‌بایست این تکلیف را بر عهده خود محصلان بگذارند.

 

این معضل بیشتر در ارتباط با درس و مشق کودکان دوره ابتدایی دیده می‌شود که مهمترین و تأثیرگذارترین سال‌های زندگی آن‌ها محسوب می‌شود که یکی از مشکلات رایج بچه‌های ابتدایی همین کندنویسی و خستگی زودهنگامشان در هنگام نوشتن است که گاه دیده می‌شود از سوی معلمان نادیده گرفته شده یا اینکه مادران به جای سرو کله زدن با بچه ها، این فعالیت را خودشان انجام میدهند.

 

معضل کُندنویسی بیشتر از سوی بچه‌هایی دیده می‌شود که دست‌های ضعیفی دارند و یا مداد و خودکار را به طرز ناصحیحی در دست می‌گیرند و در آزمون‌های نوشتاری عقب می‌افتند و اُفت عملکرد نشان می‌دهند. شاید مادران نیز در این ایام کرونایی متوجه کندنویسی بچه هایشان در املا و دیگر دروس شده باشند مثل اینکه از نگارش برخی واژگان عقب افتاده و جا می‌اندازند یا اینکه با دست خط بد و نامناسب می‌نویسند، همین امر باعث شده که از زیر بار نگارش در منزل فرار کنند یا اضطراب بگیرند. خانواده‌ها باید بدانند که بسیاری از این بچه‌ها مستعد هستند و هیچ مشکل یادگیری ندارند، اما تنها مشکلشان ضعف نگارش است که مسیر تحصیل آن‌ها را ممکن است تغییر بدهد، بنابراین مهم است که به این امر توجه بیشتری داشته باشیم.

 

البته چند علت دیگر هم مثل مشکل شنوایی یا بینایی و یا غیر استاندارد بودن میز و صندلی یا فضایی که در منزل بچه‌ها در آنجا مطالعه و نگارش می‌کنند نیز می‌تواد بر نحوه نگارش بچه‌ها اثرگذار باشد.

 

 

اگر در این مدت در منزل به این تشخیص رسیدیم که فرزندتان مشکل کندنویسی دارد یا اینکه قبلا از معلم او چنین چیزی شنیده اید، با برخی راهکار‌ها می‌توانید این مشکل را رفع کنید:

 

برخی تمرینات ورزشی می‌تواند مشکل کندنویسی بچه‌ها را کم کند از جمله بازی‌هایی مثل بسکتبال و والیبال یا بازی هایی، چون خمیربازی ف سفالگری و فعالیت‌های خاص فیزیوتراپی همه عضلات دست بچه‌ها را تقویت می‌کند.

 

خیلی از بچه‌ها بعد از سال‌ها هنوز نحوه صحیح مداد یا خودکار دردست گرفتن را نمی‌دانند و مداد را محکم بر روی کاغذ فشار می‌دهند و عضلات دست ومچشان درد می‌گیرد و نحوه نگارش‌شان هم مشکل پیدا میکند بنابراین نقاشی کشیدن روی دستمال کاغذی بدون اینکه دستمال پاره شود می‌تواند به آن‌ها تمرینی برای نگارش بدون فشار دهد. همچنین علاوه بر نحوه صحیح دردست گرفتن مداد یا خودکار، نوع نشستن بچه‌ها نیز در منزل خیلی مهم است که ممکن است روی میز و صندلی نباشند یا به صورت درازکش مشق بنویسند که وضعیت مناسبی نیست بنابراین بهتر است فضای استانداردی برای نوشتن‌شان حتی شده با یک میز کوچک روی زمین فراهم کنیم که فاصله بیست تا سی سانت از برگه بدون فشار عضلات گردن برایشان ایجاد شود.

 

اگر همه این فعالیت‌ها را انجام داده، اما هنوز هم مشکل نگارش در بچه‌ها می‌بینیم بهتر است که به یک پزشک متخصص مراجعه کرده و تقاضای غربالگری بینایی و شنوایی دشاته باشیم، گاه دیده شده تا سال‌های سال این مشکلات بچه‌ها تشخیص داده نمی‌شود.

 

برای نوشتن فرزندتان یک برگه کاغذ در نظر بگیرید و از او بخواهید بعد از هر بار نوشتن زمان آن را یک دقیقه کاهش دهد. از او بخواهید بعد از مطالعه یک کتاب داستان خلاصه آن را در یک مدت زمان کوتاه انجام دهد.

 

اگر فرزندتان نسبت به پاک کردن وسواس دارد و مدام بعد از هر نوشتن پاک کن به دست می‌گیرید، بهتر است برای ترک این عادت پاک کن را از او دور کنید، اما این استرس را هم به او وارد نکنید که نباید اشتباه بنویسید، به او بگویید اگر اشتباه یا غلطی هم داشته باشد، مهم نیست، درستش را می‌تواند جلوی آن بنویسد.

 

برای تقویت بیشتر عضلات دست از کودک بخواهید که دانه‌های تسبیح را از روی زمین با انگشتان متفاوت جمع کند یا اینکه تمرین هوانویسی کرده و کلمات را روی هوا برای خودش بنویسد. این تمرین برای تندنویسی هم موثر است.

 

هر روز قبل از انجام تکالیف از بچه‌ها بخواهیم که چند دقیقه انگشتانشان را باز و بسته کنند و یا موقع رنگ آمیز نقاشی حرکات مورب، عمودی و افقی داشته باشند؛ و در پایان نیز مراقب باشیم که اعتماد به نفس بچه‌ها را به خاطر کندنویسی یا غلط نویسی آن‌ها از بین نبریم و با هماهنگی معلم کمک کنیم با انجام چنین تمریناتی فرایند تندنویسی و تعادل نگارشی اش بدون پرخاش و تنبیه ایجاد شود.