نوذر شفیعی در گفت‌وگو با میزان، با اشاره به ضرورت برقراری روابط چندجانبه با کشور‌های همسایه اظهار داشت: به‌‍لحاظ امنیتی، برای کشور‌های مختلف مهمترین حلقه امنیتی همسایگان بلافصل هستند؛ همسایگانی که هم‌مرز یک کشور هستند.

وی با بیان اینکه برای کل کشور‌های دنیا همسایگان در درجه اول اهمیت قرار دارند، افزود: به‌همین خاطر است که در دکترین‌ سیاست خارجی خیلی از کشورها، می‌بینیم نوشته شده «نخست همسایگان»؛ چراکه هرگونه تهدید و نیز فرصتی علیه یک کشور، در ابتدا از جانب همسایگان آن کشور خواهد بود.

این استاد دانشگاه عنوان کرد: معمولاً کشور‌هایی که با فاصله دور از هم قرار دارند کمتر دچار اصطکاک منافع می‌شوند، ولی کشور‌هایی که در همسایگی هم هستند، ممکن است به‌دلایل مختلف از جمله مرز‌های زمینی- ارضی یا بر سر موضوعاتی همچون آب و پدیده مهاجرت بین‌شان اختلاف بروز کند.

شفیعی با بیان اینکه گاهی اوقات کشور‌های همسایه در راستای منافع قدرت‌های بزرگ حرکت می‌کنند، تصریح کرد: گاهی ممکن است دیدگاه و روابط یک کشور با کشور‌هایی که ما با آن‌ها اختلاف داریم، همسو‌تر باشد چنانچه هم‌اکنون کشور‌های حاشیه خلیج فارس با آمریکا رابطه نزدیک‌تری دارند.

کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: تردیدی نداریم که همسایگان حلقه امنیتی اولیه همه کشور‌ها هستند اما در عین حال یکسری ملاحظاتی هم در رابطه با همسایگان وجود داردو این گزینه با اولویت است اما شاید یکی از اولویت‌ها باشد.

وی با تاکید بر اینکه برای رشد و توسعه کشور باید از ظرفیت همه کشور‌ها استفاده کرد، توضیح داد: برقراری ارتباط با کشور‌های همسایه از نظر سیاسی، امنیتی و صادرات سود‌های فراوانی در بر دارد اما با توجه به اینکه این کشور‌ها دارای تکنولوژی برتر در دنیای کنونی نیستند شاید در حوزه توسعه نتوانند کمک چندانی به ما داشته باشند. ما به حجم گسترده‌ای از سرمایه و تکنولوژی روز دنیا برای تحقق اهداف کشور نیاز داریم.