ثبت سالانه 155هزار مورد طلاق و تمایل افراد جداشده به زندگی مستقل از خانواده ها نیز تقاضای جدیدی برای مسکن ایجاد کرده است. این در حالی است که امروزه شاهد ترویج سبک زندگی هایی مانند گرایش جوانان مجرد به زندگي مستقل از خانواده ها، اقامت دانشجویان شهرستانی در شهرهای بزرگ و ... که در ایجاد تقاضای بیشتر در بازار مسکن بی تأثیر نیست.

بالا بودن هزینه تهیه مسکن و ترویج این نوع زندگی معمولا تقاضای های ایجاد شده را به سوی واحدهای مسکونی متراژ پایین یا به اصطلاح خانه های قوطی کبریتی معطوف کرده است به طوری که هم اکنون 64.6 درصد خانوارها ایرانی در واحدهای مسکونی کوچکتر از 100متر زندگی می کنند. با این حال پس از آمريكا و كانادا، ايران سومين كشوري است كه آپارتمان هاي بزرگتر از 100متر دارد.

براساس آخرین طرح آمارگیری نفوس و مسکن مرکز آمار، در ایران حدود 21میلیون و 185هزار خانوار اقامت دارند. این در حالی است که براساس این طرح، تعداد خانههایی که در آن افراد زندگی می کنند حدود 19میلیون و 954هزار واحد است. البته در برخی از این خانه ها بیش از یک خانوار زندگی می کنند و یا این که برخی از این خانوارها چادرنشین یا کپرنشین هستند. با این حال،‌ به طور میانگین هر خانوار ایرانی 2.98 اتاق دارد.

خانه نقلی هایی که لوکس شدند
رشد خرید و فروش و اجاره آپارتمان نقلی در این سال های اخیر نشان می دهد هزینه بالای تأمین مسکن باعث شده بازار این املاک مأمنی خوبی برای سرمایه گذاری تولیدکنندگان و سرپناه خوبی برای خانوارهایی باشند که توان مالی کافی برای تهیه خانه ها بزرگتر در شهرها ندارند.

آمار حاکی از آنست که در برخی مناطق تهران این املاک با ارقام نجومی رهن یا اجاره می شود. برای نمونه، هزینه اجاره ماهانه یک واحد آپارتمان 42متری در نیاوران 1.5میلیون تومان است. در حالی که مستأجر مبلغی بالغ بر 60میلیون تومان را باید به عنوان ودیعه پرداخت کند.

در جدول زیر هزینه ودیعه و اجاره تعداد واحدهای مسکونی کوچکتر از 50متر در مناطق مختلف پایتخت آمده است: