- محمد صفری روزنامه نگار در یادداشتی نوشت: روحانیت نزد مردم جایگاه ویژهای دارد، البته به خاطر عملکرد برخی روحانیون، این جایگاه ویژه کمرنگ شده است.
روحانیت در جامعه وظیفه ارشادی دارد، راهنمایی و روشنگری به علاوه در کنار مردم و با مردم بودن مهمترین وظیفه روحانیت است.
مردم به روحانیت اعتماد زیادی داشتند اکنون هم دارند، اما این اعتماد به خاطر برخی رفتارها کمتر شده است.
مردم باید بدانند که در اینگونه مباحث مشت نمونه خروار نیست.
آیا زمانی که مثلاً یک پزشک خلافی مرتکب میشود همه جامعه پزشکی از چشم مردم میافتند و دیگر به آنها اعتماد نمیکنند؟
قطعاً اینگونه نیست، در قشری برخی افراد هستند که شیشه خورده دارند و چه با اصلا برای خراب کردن آن قشر فرهیخته در میان افکار عمومی تلاش میکنند.
آیا باید تخلف و خرابکاری یک نفر را به همه پزشکان یا روحانیت یا هر قشر دیگری اطلاق کرد؟
این اعتقاد نه منصفانه است نه عادلانه، چرا که جامعه به هر دو قشر نیاز دارد و هر قشری که به مردم خدمت ارائه میدهد.
مدتها است که در محافلی به ویژه در فضای مجازی تلاش میشود تا چهرهای بد از روحانیت در میان افکار عمومی ساخته شود.
در چند روز گذشته فیلمی از یک روحانی جوان در فضای مجازی منتشر شده که چنین میگوید.
پرستاران و پزشکان در بحران کرونا کار ویژهای انجام نمیدهند بلکه وظیفه آنها است که به بیماران رسیدگی کنند، پولش را میگیرند بابت این کار حقوق دریافت میکنند و در قبال آن وظیفه دارند خدمات ارائه دهند» و ادامه سخنان او بر همین محور است.
چنین سخنانی قطعاً باعث تخریب وجهه و چهره روحانیت در جامعه میشود، اما در این میان آیا میتوان به این نتیجه رسید، شخصی که با لباس روحانیت چنین نظری میدهد اصلا روحانی است یا خود را به چهره روحانی در آورده تا ذهنیت مردم را نسبت به روحانیت بد بین کند؟
هیچ عقل و منطقی سخنان چنین روحانیای را نمیپذیرد و اگر چنین سخنان از زبان دیگران نیز زده شود باز هم افکار عمومی آن را قبولنخواهد کرد و تنها مسئلهای که در این میان باقی میماند همان تخریب وجهه روحانیت است. چنین افرادی یا روحانی هستند یا این که لباس روحانیت را بر تن کرده و دست به چنین کارهایی میزنند.
کافی است که به سخنان رهبر معظم انقلاب از زمان آغاز بیماری ویروس کرونا تا کنون توجه شود آنگاه روشن است که ایشان در جایگاه روحانیت و رهبری چه دیدگاهها و نظراتی درباره زحمات و فداکاریهای کادر درمان کشور در این دوران بحرانی دارند.
رهبر معظم انقلاب اسلامی در اسفند ماه سال گذشته که ویروس کرونا تازه شیوع پیدا کرده بود، در دیدار رییس فرهنگستان علوم پزشکی با تشکر صمیمانه از وزارت بهداشت و همکاران وزیر، پزشکان، پرستاران و کادرهای درمانی و مجموعه دستاندرکاران پزشکی کشور در مواجهه و مبارزه با ویروس کرونا، خاطرنشان کردند: «این زحمات بسیار با ارزش، جایگاه جامعهی پزشکی و پرستاری را در جامعه بالا میبرد که برده است و اجر و ثواب الهی را به دنبال خواهد داشت.»
ایشان در یکسال گذشته به کرات از زحمات پزشکان، پرستاران و کادر درمان تقدیر و تشکر کردهاند و همین منش و رفتار باید ملاک قرار گیرد.
افکار عمومی باید به سخنان آن روحانی که زحمات کادر درمان در بحران کرونا را نادیده میگیرد و ارزش فداکاری آنها را در اندازه حقوق دریافتی و وظیفه میداند شک کنند.
آن فردی که چنین اعتقادی دارد حق اظهار نظر دارد، اما باید دو نکته در این مسئله در نظر گرفته شود، نخست آن که آیا او یک روحانی واقعی است یا ساختگی؟ اگر روحانی واقعی هم باشد نباید نظر او را به همه روحانیت تعمیم داد و اگر روحانی نیست و در لباس روحانیت ظاهر شده که تکلیف روشن است.
قصد و غرض چنین افرادی که در لباس روحانیت یا در هر لباس دیگری ظاهر میشوند و با سخنان و اظهارات خودباعث رنجش افکار عمومی و قشری، چون پرستاران و پزشکان را فراهم میآورند، مغرضانه و فریبکارانه است و نباید فریب چنین افرادی را خورد.
کادر پزشکی د یکسال گذشته با فداکاری و جانفشانی حافظ سلامت مردم بوده است و رفتارهایی از جنس آن روحانی یا روحانی نما نمیتواند و نباید باعث کم ارزش جلوه داده زحمات کادر درمان و تخریب وجهه روحانیت در میان افکار عمومی شود.
فضای مجازی پر از اینگونه مطالب است و اگر قرار باشد مردم تحت تأثیر اینگونه القائات فریبنده و هدفمند قرار گیرند فضای مسومی در جامعه شکل خواهد گرفت، برای آن که از تأثیر آن جلوگیری شود باید روشنگری صورت گیرد و مردم نیز با آغوش باز آن را خواهند پذیرفت.