- «آکسفام» که سازمانی ضد فقر شامل بیش از ۲۰ خیریه است به تازگی هشدار داد که بروز همه گیری ویروس کرونا منجر به بیشترین افزایش نابرابری جهانی خواهد شد، مگر اینکه دولتها سیاستهای اقتصادی خود را به طور اساسی تغییر دهند.
به گزارش «ایندیپندنت»،آکسفام میگوید که هزار نفر از ثروتمندترین افراد جهان قبلا موفق به جبران ضرر و زیانی شده اند که در روزهای ابتدایی همه گیری بنا به دلایلی از جمله پایین آمدن ارزش سهام متحمل شده بودند.
در مقابل، آکسفام گفت بیش از یک دهه طول میکشد تا فقیرترین افراد جهان بتوانند ضرر و زیان ناشی از همه گیری را جبران کنند.
«گابریلا بوچر»، مدیر اجرایی آکسفام، گفت «برخی اقتصادها، سرمایهها را به سمت افراد ثروتمند روانه میکنند که همواره در شرایط لوکس و مرفه زندگی میکنند، در حالی که افرادی مانند کادر درمانی و فروشندگان فروشگاهها که بیشتر در معرض خطر کرونا هستند، با دشواریهایی از جمله تامین مخارج ضروری برای پرداخت قبوض و تهیه خورد و خوراک روبرو هستند.»
آکسفام با استفاده از ارقام موجود در فهرست میلیاردرهای نشریه فوربس در سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که ۱۰ فرد ثروتمند جهان از جمله افرادی مانند جف بزوس، ایلان ماسک، بیل گیتس، مارک زاکربرگ و وارن بافت، از زمان آغاز بحران، اگرچه اقتصاد جهانی نسبت به زمانی که همه گیری یک سال پیش آغاز شده کوچکتر است، شاهد افزایش ثروت به میزان نیم تریلیون دلار بوده اند.
در همین حال، آکسفام با استفاده از دادههای ویژه ارائه شده توسط بانک جهانی گفت که در بدترین حالت، سطح فقر جهانی در سال ۲۰۳۰ بیش از قبل از آغاز شیوع بیماری همه گیر کرونا خواهد بود و ۳.۴ میلیارد نفر همچنان با درآمد کمتر از ۵.۵۰ دلار در روز زندگی خواهند کرد.
به گفته وی،«زنان و گروههای نژادی و قومی بیش از دیگران متحمل تبعات اقتصادی همه گیری کرونا میشوند و به احتمال زیاد به فقر رانده شده، بیشتر گرسنه میمانند و بیشتر از مراقبتهای بهداشتی کنار گذاشته میشوند.»
«بوچر»، ضمن درخواست از دولتها برای اطمینان از دسترسی همه به امکانات درمانی و بهداشتی و پشتیبانی مالی در صورت از دست دادن شغل، اظهار داشت «سیاستهای جهان برای دوران پس از ویروس کرونا باید پایان دادن به فقر و محافظت از کره زمین باشد.»
وی همچنین گفت «آنها باید در خدمات عمومی و بخشهای مورد نیاز سرمایه گذاری کنند تا میلیونها شغل جدید ایجاد کنند و اطمینان حاصل کنند که همه به آموزش، بهداشت و مراقبتهای اجتماعی مناسب دسترسی دارند و آنها باید اطمینان حاصل کنند که ثروتمندترین افراد و شرکتها سهم عادلانه مالیات خود را پرداخت میکنند.»