_ روزنامه جام‌جم نوشت: باگذشت ۵۳سال از فداکاری ریزعلی خواجوی، معروف به دهقان فداکار، داستان او دوباره توسط یک پسر نوجوان مشهدی تکرار شد. این بار محمدمهدی عباسی، نوجوان ۱۴ساله مشهدی با مشاهده ریل آسیب‌دیده و اطلاع آن به مسؤولان راه‌آهن از تکرار فاجعه قطار و مرگ ده‌ها مسافر جلوگیری‌کرد. اگر آن روز محمدمهدی و دوستانش در حوالی ریل راه‌آهن بلاک زوج خط قطار تهران-مشهد، فوتبال بازی نمی‌کردند شاید هیچ‌کس متوجه آسیب‌دیدگی ریل نمی‌شد و ۲۵دی یا روز‌های پس‌ازآن، شاهد خروج قطار تهران- مشهد از ریل و وقوع یک فاجعه تمام‌عیار بودیم.

 

محمدمهدی ۱۴ساله است و در کلاس هفتم درس می‌خواند. او اهل روستای شفیع‌آباد شهرستان جغتای خراسان رضوی است. این پسر نوجوان در مورد روز حادثه گفت: «آن روز داشتیم با بچه‌ها فوتبال بازی می‌کردیم که دوستانم توپ را به سمت ریل راه‌آهن شوت کردند. من دنبال توپ رفتم که ناگهان متوجه شکستگی ریل شدم. شکستگی طوری بود که دو قسمت ریل از هم جداشده بود. به‌خوبی می‌دانستم اگر قطار از روی چنین ریلی رد شود، از مسیر خارج‌شده و جان مسافران زیادی به خطر می‌افتد. خیلی ترسیده بودم. برای همین به‌سرعت نزد مادرم برگشتم و ماجرا را با او در میان گذاشتم.»

 

 

 

 

مریم قلعه‌نویی، مادرمحمدمهدی در ادامه حرف‌های پسرش می‌گوید: «ساعت پنج یا شش غروب ۲۵دی بود که پسرم دوان‌دوان نزد من آمد و دائم می‌گفت مامان بیا کارت دارم. باید زنگ بزنی. پسرم خیلی ترسیده بود و استرس زیادی داشت. وقتی ماجرا را از او پرسیدم، گفت مامان ریل قطار شکسته است. زود باش به ایستگاه خبر بده تا اتفاق بدی نیفتاده و قطار چپ نشده. برای اطمینان از این‌که او اشتباه ندیده و ریل واقعا آسیب‌دیده است، از پسرم پرسیدم ریل چطور شکسته؟ مطمئنی شکسته است؟ گفت بله مطمئنم و اندازه یک‌کف‌دست شکسته. پس‌ازآن با ایستگاه آزادور تماس گرفتم و موضوع شکستگی ریل را با آنها در میان گذاشتم که پرسیدند خودتان شکستگی ریل را دیده‌اید؟ گفتم من ندیده‌ام، اما پسرم آن را دیده است. ۱۰دقیقه بعد دوباره از ایستگاه جاجرم با من تماس گرفتند و گفتند کدام ریل دچار شکستگی شده و شما مطمئن هستید؟ گفتم بله مطمئن هستم ریل آسیب‌دیده است. پسر من ۱۴ساله است و او نحوه شکستگی ریل را برای من توضیح داده. کمی بعد دوباره تماس گرفتند و این‌بار نشانی دقیق محل شکستگی ریل را گرفتند که به آن‌ها اعلام کردم. همان روز مأموران آمدند و ابتدا ریل را تعمیر و روز بعد هم تعویض کردند.»

 

آن‌طور که مادر محمدمهدی توضیح می‌دهد، روزی یکی دو بار قطار از روی ریل تهران- مشهد رد می‌شود و اگر پسرش متوجه آسیب‌دیدگی ریل نمی‌شد، خطر جدی در انتظار مسافران بود و با خروج قطار از ریل ممکن بود افراد زیادی کشته یا زخمی شوند. آن روز هم قرار بود قطار از روی ریل رد شود: «بعدازآن، مدیرکل راه‌آهن شمال شرق کشور با من تماس گرفت و از ما بابت اطلاع‌رسانی در مورد شکستگی ریل تشکر و قدردانی‌کرد. روز بعد هم به روستای‌مان آمدند و با دادن لوح تقدیر و کارت هدیه به پسرم از او تشکر کردند. محمدمهدی هم از این‌که منجی مسافران بوده، خیلی خوشحال است.»