_ فارس نوشت: بعد از انقلاب صنعتی در اروپا و به دنبال آن رشد اقتصادی به تدریج مقوله مصرف گرایی شکلی بارزی به خود گرفت و طی سالیان این تغییر شیوه زندگی که برآمده از گشایش شرایط اقتصادی و به خصوص توسعه در حوزه کشاورزی و تولید انبوه مواد غذایی بود، مظاهر متعدد خود را در معضلاتی، چون اسراف و مصرف بی رویه را جلوه گر ساخت.

 

 

در این میان چاقی به عنوان مشکلی جدی برای سلامت نسلی که گذشتگانشان از سوء تغذیه رنج می‌بردند، سر برآورد. حالا توصیه به کاهش وزن از متخصصین حوزه تغذیه گرفته تا دلالان و سودجویان قرص‌ها و معجون‌های لاغری، بازار گرمی دارد. در این میان هنرمندان هم در شاخه‌های مختلف هنری بنابر رسالت خود با مذموم نشان دادن این معضل سعی در بینش افزایی در مورد چاقی و عوارض آن که برآمده از فرهنگ مصرف گرایی است، دارند.   

 

 

«اروین وارم» مجسمه ساز اتریشی مجموعه آثاری با عنوان «Fat Cars» یا «خودرو‌های چاق» را در انتقاد به سبک زندگی مصرف گرایی و گسترش چاقی در بین انسان‌ها خلق کرده است.

 

 

 

این مجموعه «ماشین‌های چاق» با استقبال زیادی بین مخاطبان در طیف‌های مختلف مواجه شده است.

 

 

اروین وارم یکی از بزرگترین مجسمه ساز‌های اهل اتریش است.  وی در سطح بین المللی به دلیل مجسمه‌های عجیبی که در طول زندگی حرفه‌ای خود خلق کرده شناخته می‌شود.  وارم در بروک آن در مور، اشتایر، اتریش به دنیا آمد و در حال حاضر در لیمبرگ و وین، اتریش زندگی و کار می‌کند.

 

 

وارم مجسمه سازی را افزودن و کاستن مواد از یک شی تعریف می‌کند. او در تمام کار‌های خود با لایه بندی لباس روی یکدیگر یا خلق اشیا فربه، باد کرده یا چاقی به این مهم دست می‌یابد.

 

وارم در مجموعه خود با عنوان «Fat Cars»، مجسمه‌های بسیار متورم و توپی و در ابعادی واقعی خلق کرده که مانند خیک‌هایی که بیش از حد پر شده اند، متورم شده و سعی در خلق و به تصویر کشیدن چاقی دارد.

 

اولین مجسمه سری «Fat Car» توسط طراحان کمپانی خودروسازی اوپل طراحی و ساخته شد، اما در واقع به آن شکل و اندازه‌ای که وارم می‌خواست نرسید. او در یک مصاحبه گفته بود که می‌خواهد چیزی مانند یک سیستم بیولوژیکی را با یک سیستم مکانیکی ترکیب کند.  

 

 

اما طراحان اوپل این فرایند را کامپیوتری کردند، اما نتوانستند مدل طبیعی لبه‌های صاف و ورم کرده مورد نظر آقای وارم را دربیاورند؛ بنابراین در نهایت او فقط از شاسی آن ماشین واقعی ساخت شرکت اوپل استفاده کرد.  او برای خلق مجسمه‌ای که در ذهن داشت، در نهایت از فوم پلی اوراِتان و فوم استایرو و لاک الکل استفاده کرد.