_ سوره ذاریات شصت و هفتمین سوره‌ای است که به پیامبر (ص) نازل شده، و در مصحف پنجاه و یکمین سوره قرآن کریم قرار گرفته است. این سوره ۴۵ آیه دارد و در مکی به پیامبر (ص) نازل شده است.

 

 

موضوع اصلی سوره ذاریات، قیامت است. در این سوره همچنین به توحید و نشانه‌های خدا در آفرینش، مهمانی فرشتگان در خانه ابراهیم (ع) و مأموریتشان برای عذاب قوم لوط، داستان حضرت موسى (ع) و سرگذشت قوم عاد،  قوم ثمود و قوم نوح (ع) پرداخته شده است.

از آیات مشهور این سوره، آیه ۵۶ است که عبادت خداوند را هدف از آفرینش جنیان و انسان معرفی می‌کند.

 

«وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ آیه۵۶»

 

«و جن و انس را نیافریدم، جز براى آنکه مرا بپرستند.»

 

بنابر نظر تفسیر المیزان، طبق این آیه، هدف از آفرینش، فقط عبادت خدا است؛ و اگر در آیات دیگر، هدف از خلقت انسان، چیز دیگری معرفی شده منافاتی ندارد؛ چراکه همه آن‌ها انسان را به سعادت که هدف اصلی خلقت است، وصل می‌کنند یا برخی از آن‌ها هدف میانی و برخی هدف نهایی و نتیجه هستند.

 

از پیامبراکرم صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده است: اگر سوره ذاریات را در ظرفی چینی یا بلوری بنویسند و پس از شستن از آبش بنوشند خوف و ترس از او برداشته می‌شود و اگر بر زن بارداری که سخت زایمان می‌کند بیاویزند به زودی زایمان می‌کند

 

در سخنی از امام صادق علیه السلام در این باره نقل شده است: اگر این سوره را نزد بیماری که بستری است بنویسند خداوند به صورت جدی بر او آسان می‌گیرد.

 

هر کس آیه «۴۹ سوره ذاریات» را بنویسد و برگردن دختری ببندد که شوهر نکرده به لطف خداوند به زودی ازدواج می‌کند.

 

تفسیر البرهان

قران درمانی روحی و جسمی

همان