_ سوره نجم بیست و سومین سوره‌ای است که به پیامبر (ص) نازل شده، و در مصحف پنجاه و سومین سوره قرآن کریم قرار گرفته است. این سوره ۶۲ آیه دارد و در مکی به پیامبر (ص) نازل شده است.

 

 

 

 

از موضوعات مطرح در سوره نجم، داستان معراج رفتن پیامبر (ص)، نکوهش مشرکان به سبب پرستش بت‌ها و سخن از معاد است.

 

«وَمَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَىآیه ۳ـ۴»

 

از روی هوا و هوس سخن نمی‌گوید. گفتار او چیزی جز وحی که به او نازل می‌شود نیست.

 

بنابر تفسیر نمونه، اینکه پیامبر(ص) از روی هوا و هوس سخن نمی‌گوید، فقط در مورد آیات قرآن نیست، بلکه شامل سنت گفتار و رفتار او نیز می‌شود؛ بر همین اساس برخی این آیه را دلیلی بر معتبربودن سنت پیامبر (ص) شمرده‌اند. همچنین برای اثبات عصمت پیامبر (ص) از این آیه استفاده شده است.  در تفسیر البرهان، روایات مختلفی در این باره نقل شده است که وقتی پیامبر (ص) درباره منزلت امام علی(ع) یا جانشینی وی سخن گفت، عده‌ای گفتند پیامبر(ص) درباره پسرعموی خود از روی هوا و هوس سخن می‌گوید؛ برای همین آیات نخست سوره نجم نازل شد.

 

«ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ فَکَانَ قَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَىٰآیه ۸ـ۹»

 

سپس نزدیک رفت و نزدیک‌تر شد. پس [فاصله‏‌اش]به قدر [طول]دو [انتهاى]کمان یا نزدیکتر شد.

 

در میان آیاتی که به قضیه معراج‌ می‌پردازند،  آیه ۸ و ۹ از آیات مشهوری‌اند که درباره فاصله پیامبر(ص) در معراج سخن می‌گویند. برخی درباره این آیات گفته‌اند منظور از فاصله پیامبر(ص) به اندازه دو کمان، فاصله جبرئیل با پیامبر (ص) است. برخی نیز این فاصله را بین خداوند و پیامبر اکرم(ص) به صورت شهود معنوی می‌دانند.

 

از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده است: اگر سوره نجم رابر پوست حیوانی بنویسند و با خود داشته باشند در مقابله با هر حاکمی که با او روبرو می‌شود، قوت و قدرت قلبی پیدا می‌کند و آن حاکم و سلطان به او احترام می‌گذارد.

 

مرحوم کفعمی در کتاب المصباح آورده: اگر آیات ۶۱-۵۹ سوره «نجم» را بنویسد برای جلوگیری یا رفع گریه زیاد کودکان بر آنان بیاویزد یا به همراه آنان قرار دهند آرام می‌شوند.