مجتبی شاکری عضو سابق شورای اسلامی شهر تهران درخصوص حوزه وظایف و اختیارات شهرداری و شورای شهر در بحث مقابله با آلودگی هوا به میزان گفت: در بروز آلودگی هوا عوامل متعددی دخالت دارند؛ که برخی در حیطه اختیارات و مسوولیت‌های شورای شهر هست و برخی هم نیست. بخش‌هایی که در حیطه اختیارات مدیران شهری نیست مثل موتور‌هایی که بد کار می‌کنند و به درستی سوخت گیری نمی‌کنند یا تولید بنزین بی کیفیت چنین مواردی جزو کارویژه‌های شهرداری نیست و نمی‌شود انتظاری از این نهاد داشت. یا مثلا اگر در موقعیتی شاهد ایستایی هوا باشیم که در این حالت هوا حرکت نمی‌کند و پدیده وارونگی به وجود می‌آید این‌ها هم ارتباطی به شورای شهر و شهرداری پیدا نمی‌کند.

 

وی ادامه داد: اما برنامه ریزی برای زمانبندی ترددها، جلوگیری از ورود خودرو‌های دارای پلاک شهرستان‌ها و مواردی مثل این به شهرداری مربوط می‌شود. اتفاقا مردم همین بخش را از شورای شهر مطالبه می‌کنند که با یک برنامه ریزی مناسب این حجم از ترافیک را کاهش دهند. اما مشاهده می‌شود که با وجود برنامه ریزی‌هایی که صورت می‌گیرد یک قاعده را به این ترتیب می‌شکنند که با فروش مجوز‌های یک روزه یا چند ساعته حجم ترافیک مجددا به آن وضعیت اول بر می‌گردد. یعنی کسب درآمد موجب شکستن قاعده می‌شود و به نوعی این کسب درآمد با جان مردم بازی می‌کند و سونامی سکته و سرطان که زاییده این آلودگی هواست متاسفانه با رای شورای شهر و شهرداری برقرار می‌شود. من هم معتقدم نیستم که همه آلودگی هوا مربوط به شهرداری و شورای شهر است. ولی این بخشی که مدیران شهری باید مراقبت کنند به نحو مطلوب انجام نمی‌گیرد.

 

دبیرکل جمعیت جانبازان انقلاب اسلامی با اشاره به حوزه اختیارات مدیریت شهری گفت: ساماندهی محیط کسب و کار جزو وظایف شهرداری هست و باید شورای شهر به این جنبه دقت لازم را مبذول کند. منتها یک مشکل حل نشده‌ای به نام مدیریت یکپارچه وجود دارد. اگر مثل بعضی از کشور‌ها شهردار بر ادارات کلی که در شهر تهران مستقر هستند حاکمیت و اشراف داشت خیلی از مشکلات حل می‌شد. در این صورت شهردار به راحتی می‌توانست با جلساتی که تشکیل می‌دهد موضوعاتی که جزو حیطه کاری چندین دستگاه محسوب می‌شود را حل کند. نبودن این مدیریت یکپارچه شهری جایگاه شهرداری را تنزل می‌دهد و متاسفانه با وجود تصمیمی که اتخاذ شده بود تا شهردار در جلسات کابینه حضور پیدا کند این اتفاق نیفتاده است.

 

شاکری بیان کرد: درحال حاضر هم از شهردار تهران به دلیل مخالفت با بلندمرتبه سازی در منطقه جماران برای حضور در جلسات هیات دولت دعوت نمی‌شود. چون اقدام شهرداری مبنی بر ندادن مجوز برای شکستن قاعده بلندمرتبه سازی باعث شده تا برخی از دولتی‌ها ناراحت شوند و شهردار را به جلسات هیات دولت راه ندهند. باید در نظر گرفت نبود مدیریت یکپارچه و دعوت نشدن شهردار به جلسات کابینه مشکلات عدیده‌ای را به همراه دارد. از همین رو ساماندهی مشاغل به نتیجه نمی‌رسد، وحدت رویه برای جلوگیری از آلودگی هوا شکل نمی‌گیرد و مسائل دیگری مثل شریان‌های زیرسطحی یا تاب آوری ساختمان‌ها هم معطل می‌ماند. این مورد تاب آوری ساختمان‌ها بسیار مساله مهمی است. درحال حاضر فکر می‌کنم براساس گزارشی که آتش نشانی ارائه کرده رقم درشتی از ساختمان‌های شهر تهران توان تاب آوری دربرابر چند ریشتر زلزله را هم ندارند و با یک زلزله پنج یا شش ریشتری فرو می‌ریزند.

 

 

عضو سابق شورای شهر تهران افزود: مشکلاتی از این دست نیازمند این است که مجموعه دستگاه‌ها در جلسه‌ای مشترک گردهم بیایند و این مشکلات را یکجا حل کنند تا این معضلات هم به سرنوشت مساله مقابله با معتادان متجاهر دچار نشود. من تصور می‌کنم در مورد معتادان متجاهر با رویه موجود هیچوقت مشکل حل نخواهد شد. چون همه دستگاه‌ها و نهاد‌هایی که دست اندر کار هستند یک جا گردهم جمع نمی‌شوند تا مشکل را حل کنند؛ بنابراین مشاهده می‌کنیم طی سال‌های گذشته تا به امروز مشکلاتی از این قبیل همچنان باقی مانده است.

شاکری با بیان اینکه کنترل آلاینده‌ها اقدام سخت و ناممکنی نیست گفت: تابلو‌هایی که موجود است وضعیت آلاینده‌ها را راستی آزمایی می‌کند، ولی وقتی این راستی آزمایی انجام می‌شود تا پیشگیری و مقابله صورت بگیرد در چنین شرایطی بحث هماهنگی‌ها می‌تواند اتفاق بیفتد. در غیر این صورت اینکه تابلو‌ها نشان می‌دهند چند نوع آلاینده وجود دارد و دارای چه درصد و وضعیتی هستند راه به جایی نمی‌برد. چون آنچه که ضرورت دارد مقابله با این آلاینده هاست. ما امروز شش هزار خودرو فرسوده در ناوگان شهری تهران داریم که این‌ها باید خارج شوند. سالهاست که این وضعیت به حال خود باقی مانده و تصمیمی برای آن گرفته نشده است.

 

وی ادامه داد: کسانی که این خودرو‌های فرسوده را در اختیار دارند درواقع با این خودرو‌ها مشغول امرار معاش هستند. در این وضعیتی که بیکاری گریبان جوانان را گرفته و خیلی از این‌ها با همین خودرو‌های فرسوده امرار معاش می‌کنند اگر این خودرو‌ها از رده خارج شوند آیا مسوولان می‌توانند جبران کنند و خودرو‌های نو در اختیار این افراد بگذارند. در نظر بگیریم که امروز قیمت پراید از هفت یا هشت میلیون به بالای صد و ده میلیون رسیده است. الان شرایط به نقطه‌ای رسیده که برای آنکه لشکر بیکاران به خیابان‌ها نریزند ما این آلودگی ناشی از خودرو‌ها را به جان می‌خریم. درواقع جان مردم یک طرف قضیه است بیکاری هم طرف دیگر. مسوولان هم تصور می‌کنند تحمل بیکاری سخت‌تر است پس انتخاب می‌کنند که جان مردم از دست برود. برای همین چنین وضعیتی در روند تصمیم گیری‌ها به وجود آمده است.

 

شاکری خاطرنشان کرد: در همین شرایط کرونایی باید پروتکل‌های بهداشتی در مترو رعایت شود. اما در کدام یک از خطوط مترو واقعا پروتکل‌ها و فاصله گذاری اجتماعی رعایت می‌شود؟ مواردی از این دست را باید به نوعی منطقی و واقعی مشاهده کرد. همه کسانی که دست اندرکار تصمیم گیری در این امور هستند باید دور هم بنشینند و تصمیمات مطابق واقع بگیرند. در غیر این صورت مثل همین روال موجود جلسات بی خاصیت و بدون هیچ مصوبه عملی همچنان ادامه خواهد داشت.