- «استفان والت»، استاد آمریکایی روابط بین الملل در دانشگاه «هاروارد» در یادداشتی که در «فارین پالیسی» منتشر شد، به بررسی سیاست خارجی آمریکا در چهار سال ریاست جمهوری «دونالد ترامپ» پرداخته و از آن به عنوان «چهارسال آرزوی بزرگ با موفقیت‌های انگشت شمار و شکست‌های بسیار» یاد کرده است.

 

«استفان والت»، یادداشت خود را با اشاره به پایان نامشخص و پر هرج و مرج ریاست جمهوری یک دوره‌ای ترامپ  و لزوم ارزیابی سیاست خارجی آمریکا در دوران ریاست جمهوری وی، آغاز و شماری از وعده‌های ترامپ را یادآوری کرد؛ حفاظت از آمریکا در برابر جهان، در اولویت قرار دادن آمریکا، جلوگیری از ضربه به مشاغل آمریکایی‌ها توسط چین، خروج آمریکا از توافق‌هایی مانند توافق اقلیمی پاریس و برجام، و ...

 

به زعم «والت»، ترامپ چشم انداز اغواکننده را ارائه داد که از موفقیت بی وقفه حکایت داشت، اما آنچه که در عمل رخ داد، برخلاف ادعا‌های خود وی، شکست آشکار در سیاست خارجی بود و آمریکا نسبت به سال ۲۰۱۶، ضعیف تر، بیمارتر و متفرق‌تر است.

 

ضمن اینکه روابط با متحدان بسیار وخیم است و هرگونه آرزوی هدایت اخلاقی جهان لکه دار شده است.

 

از دیدگاه این استاد دانشگاه آمریکایی، اگرچه ترامپ جنگی را برخلاف اسلاف خود آغاز نکرد و اقدام‌هایی مانند توافق تجاری جدید با کره جنوبی، به روز رسانی توافق NAFTA، متقاعد کردن کشور‌های اروپایی به پذیرش مسئولیت بیشتر در قبال ناتو، مقابله با حضور شرکت‌های فناوری چینی در آمریکا و اعتبار بخشیدن به عادی سازی روابط کشور‌های عربی با اسرائیل را انجام داد، اما هیچ یک از این‌ها نتیجه خاص و ملموسی در پیشبرد اهداف صلح یا عدالت در غرب آسیا نداشت.

فهرست ناکامی‎های ترامپ در سیاست خارجی به این ترتیب است:

 

- در رابطه با چین: شکست در وادار کردن «پکن» برای فشار بر کره شمالی و شکست در وادار کردن پکن برای انجام اصلاحات ساختاری در عرصه تجارت و سرمایه گذاری.

 

این شکست‌ها سبب شدند تا کشاورزان آمریکایی تحت فشار قرار بگیرند و در عین حال، شرکت‌های فناوری چینی با وجود خسارت کوتاه مدت، وابستگی خود به آمریکا را کاهش دادند که تاثیرات سوئی برای شرکت‌های آمریکایی در آینده دارد.

 

- در رابطه با روسیه: جز تحریم چند مقام روسیه، هیچگاه نتوانست روسیه را به چالش بکشد.

 

- در رابطه با کره شمالی: نمونه اصلی بی کفایتی سیاست خارجی ترامپ را باید در رویکرد در قبال کره شمالی دید.

 

نتیجه این رویکرد مملو از تبلیغات رسانه‌ای مورد پسند ترامپ، اعتماد کاذب به ویژگی و جذابیت شخصی برای متقاعد کردن «کیم جونگ اون»، رییس کره شمالی و تبادل طعنه‌های کودکانه در توییتر، پیشرفت، پیشرفت روزافزون قابلیت‌های هسته‌ای و موشکی کره شمالی است.

 

- در رابطه با ایران: خروج از برجام با امید به کارآیی رویکرد «فشار حداکثری» که نهایتا شکست آن مشخص شد.

 

مهم‌ترین نتیجه این رویکرد افزایش درصد غنی سازی اورانیوم توسط ایران است.

 

- در رابطه با مهاجران: سیاست مهاجرتی شکست خورده ترامپ سبب شد تا توانایی آمریکا برای جذب استعداد‌های خارجی به شدت کاهش پیدا کند.

 

از دیدگاه استاد روابط بین الملل دانشگاه «هاروارد»، دلیل اصلی این شکست ها، استخدام افراد بی تجربه، آگاهی محدود ترامپ به ویژه در مورد امنیت ملی، ناتو، افغانستان، ایران، سوریه و ...، ویژگی‌های شخصیتی ترامپ مانند غیرقابل پیش بینی، خودشیفتگی، نادیده گرفتن هنجارها، عدم صداقت، بی اعتمادی به متخصصان، دامنه توجه کوتاه مدت، عصبی بودن، ... و البته ناتوانی در تشخیص منافع ملی بود که سبب شد تا یکی از کارکنان کاخ سفید، از این مکان در دوره ریاست جمهوری ترامپ به عنوان «سمی‌ترین محیط کار روی زمین» یاد کند.

 

«والت» در پایان ضمن اشاره به رویکرد نامشخص و نادرست ترامپ در قبال «کرونا»، نوشت «پیامد‌های رویکرد نادرست ترامپ در برابر کرونا، هزینه‌های جانی بیش از جنگ‌های ویتنام، جنگ جهانی اول و جنگ کره داشته و علاوه بر صدمات و آسیب‌های اقتصادی، وجهه صلاحیت آمریکا را نیز به شدت تخریب کرده است.»