فریده سپاه منصور در گفتوگو با ، پیرامون آخرین مجموعه فعالیت های خود در عرصه بازیگری گفت: از اسفند ماه سال گذشته در قرنطینه خانگی به سر می برم و به هیچ عنوان از خانه خارج نمیشوم زیرا در سن و سال من کرونا شوخی نمیشناسد.
وی در همین راستا ادامه داد: در این ماهها پیشنهاداتی را هم داشتهام اما در کل نسبت به گذشته پیشنهادات کمتر از قبل شده است، تولیدات بسیاری در سینما و تلویزیون متوقف شده و به همین دلیل تعداد پیشنهادات هم کمتر از گذشته شده است.
بازیگر سریال «نون خ» با اشاره به مشکلات فراوان بازیگران در دوران کرونا اضافه کرد: در حال حاضر بیشتر بازیگران بیکار و خانه نشین شده اند، هیچ حمایتی از بازیگران نمی شود، مشکل تنها برای بازیگران نیست، بسیاری از عوامل پشت صحنه سینما و تلویزیون هم کم کار و بیکار شده اند.
وی در همین رابطه تصریح کرد: آنچه مشخص است اینکه عوامل پشت صحنه سینما و تلویزیون از بازیگران دستمزد بسیار کمتری می گیرند، دستمزدی که با آن میتوانند به سختی زندگی خود را سپری کنند، دستمزدی که در بسیاری از مواقع از حقوق کارگری هم کمتر است. حال تصور کنید همین حقوق و دستمزد کم نزدیک به یکسال قطع شده است و این عزیزان زحمتکش پشت صحنه خجالت زده خانواده خود شده اند.
بازیگر فیلم سینمایی «مهمان مامان» با اشاره به وضعیت بد سینما در سال جاری ادامه داد: سینما قبل از کرونا هم چنگی به دل نمی زد، حال که این تعطیلات و ورشکستگی ها پیش آمده اوضاع وخیمتر شده است، بسیاری از سالنهای سینما تعطیل شدهاند، مشخص نیست چه کسی می خواهد جای خالی سینماهای تعطیل شده را در سال آینده پر کند.
وی در همین رابطه افزود: تغییر کاربری سینماها و تعطیلی دائمی بسیاری از سالنهای سینما یک فاجعه است، ما در همین حالت هم سینما کم داریم، بسیاری از شهرستانهای ما سینما ندارند، حال که کرونا آمده همان تعداد اندک هم کمتر از گذشته شده اند که این اتفاق ناراحت کننده است.
سپاه منصور با اشاره به لزوم حمایت بخش دولتی از سینماداران تاکید کرد: این روزها بیش از هر وقت دیگری نیاز است تا بخش دولتی به سینماداران وام دهد تا بتوانند دوران سخت کرونا را پشت سر بگذارنند، بسیاری از پرسنل سینماها بیکار شده اند که این آمار هم غم انگیز است و از سویی نمی توان انتظاری از سینماداری داشت که یکسال سالنش تعطیل شده است.
وی با اشاره به سینما سال آینده در کشور خاطرنشان کرد: سال آینده هیچ دورنمایی ندارد، سینما وضعیت ناراحت کننده ای دارد، اگر هم کرونا برود و سینماها باز شوند تا چندین ماه و حتی چندین سال باید جبران خسارات این یکسال را بدهیم، بسیاری فیلم پشت درب بسته سینماها مانده اند، قطعا بعد از بازگشایی شاهد فیلمسوزی و همین طور صف طولانی اکران خواهیم بود، حال فکر کنید که این صف طولانی وقتی شکل می گیرد که تعداد زیادی سینما تعطیل شده اند، اینجاست که لزوم نوع خاصی از برنامه ریزی در عرصه سینما مشخص می شود، برنامه ای که متاسفانه در دستور کار قرار ندارد.