- تقریبا چهل سال پیش «جیمز کیو ویلسون»، دانشمند علوم سیاسی و «جورج کلینگ»، جرم شناس آمریکایی مثالی درمورد وضعیت آمریکا زدند و گفتند که پنجره شکستهای که در یک جامعه بدون مراقبت رها میشود، نشان میدهد که هیچ فردی اهمیتی نمیدهد که پنجرهها در آنجا شکسته شود؛ در نتیجه شکسته شدن پنجره، دعوت به پرتاب سنگ بیشتر و شکستن پنجرههای بیشتر است.
اه گزارش گاردین، پیام این مثال این است که «هر کار مخربی که میخواهید در آمریکا انجام دهید، زیرا دیگران این کار را کرده اند و از پس آن بر آمده اند.»
نظریه «پنجره شکسته»، منجر به اجرای قانون خودسرانه در برخی جوامع شده است اما بزرگترین و ممتازترین افراد در آمریکا بدون مجازات، پنجرههای بزرگ را شکسته اند.
در سال ۲۰۰۸، وال استریت، اقتصاد آمریکا را تقریبا نابود کرد؛ میلیونها آمریکایی شغل، پس انداز و خانه خود را از دست دادند؛ با این حال هیچ مدیر اصلی وال استریت، هرگز به زندان نرفت.
در سالهای اخیر، مدیران ارشد داروسازی پردو، به همراه اعضای خانواده ساکلر که مالک آن هستند، خطرات ناشی از اکسی کدون هیدروکلراید را میدانستند، اما هیچ کاری انجام ندادند.
مدیران بانک ولز فارگو، کارمندان بانک را وادار کردند تا از مشتریان کلاهبرداری کنند.
همچنین مدیران شرکت بویینگ نتایج آزمایشهایی را که نشان میداد هواپیمای ۷۳۷ ناامن است را پنهان کردند.
پلیس آمریکا بارها و بارها افراد سیاه پوست را بی دلیل به قتل رسانده و تعداد بسیاری از این دست موارد.
این پنجرههای شکسته هنوز در آمریکا باقی مانده اند.
دونالد ترامپ با اقدامات خود با ارزشترین پنجره برای هر جامعه، یعنی «دموکراسی» را در آمریکا شکسته است و از طرفی مصونیت بالایی را برای خود به ارمغان آورده است.
یک رییس جمهور در آمریکا میتواند مانع از تحقیقات در مورد اقدامات نادرست خود شود، میتواند مقامات خارجی را به هجوم رقبای سیاسی خودش سوق دهد، میتواند اینترنت را سر ریز از اطلاعات جعلی درباره مخالفان خود کند و بسیاری موارد دیگر.
رییس جمهور در آمریکا حاضر به انتشار اظهارنامههای مالیاتی خود نیست، مطبوعات را به رسانههای جعلی و دشمنان مردم متهم میکند و از ریاست جمهوری خود درآمد کسب میکند؛ و او میتواند کاری کند که مردم آن کشور با آن کنار بیایند و حتی تقریبا نیمی از رای دهندگان به انتخاب مجدد او رای میدهند.
حال ترامپ با صدور فرمانهای عفو، پنجرههای بیشتری را شکسته است.
ترامپ نه تنها هنجارهای مربوط به صدور فرمان عفو ریاست جمهوری را درهم شکسته است، بلکه افرادی را که خود پنجرهها را خرد کرده اند، عفو کرده است.
او با صدور فرمانهای عفو برای این افراد، در واقع آنها را در خصوص اعمال و اقداماتشان بی تقصیر دانسته است.
به گفته «ویلسون و کلینگ»، تنها اندازه پنجره شکسته شده نیست که استانداردها را در یک کشور تضعیف میکند؛ اگر هیچ فردی پاسخگو نباشد، هنجارها در جامعه فرو میریزند.