اسماعیل امینی در گفت‌وگو با پیرامون توجه ایرانیان به شعرخوانی در شب‌ «شب یلدا» گفت: در گذشته چون اکثر مردم کشاورزی می‌کردند و این شغل در فصل زمستان در رکود قرار داشت لذا شب نشینی‌ها در شب‌های بلند زمستان به شیوه‌ای متفاوت و جذاب برگزاری می‌شد.

وی در همین راستا ادامه داد: در بلندترین شب زمستان که با عنوان شب چله و یا همان شب یلدا از آن نام برده می‌شود مردم با جمع شدن دور هم و یا به دیدار بزرگان رفتن به خواندن قصه و شعر‌هایی از ادبیات می‌پرداختند و لحظاتی خاطره ساز را برای خود و خانواده رقم می‌زدند، بیشترین کتاب‌هایی که در گذشته در «شب یلدا» خوانده می‌شد قصه امیر ارسلان، اشعار «سعدی» و «شاهنامه فردوسی»، همچنین کتاب اشعار زیبای «حافظ شیرازی» با توجه به جنبه تفأل آن بود. 

وی به خاصیت غزل‌های «حافظ شیرازی» اشاره و ابراز کرد: ویژگی‌های نهفته در اشعار «حافظ» به حدی برای مردم عام تاثیرگذار بود که حتی در مواردی مردم به کتاب شعر و غزلیات این شاعر بزرگ تفعل می‌زدند.

 

امینی فلسفه حافظ خوانی در «شب یلدا» را مورد بررسی قرار داد و اظهار کرد: توجه مردم ایران به حافظ و وجود حداقل یک جلد از اشعار و غزلیات وی در هر خانه‌ای از خانواده‌های ایرانی علاوه بر بالا بردن جایگاه این شاعر ارزشمند ایرانی، نگاه به ادبیات و نحوه پرداخت حافظ به برخی آداب و عقاید ایرانی با زبانی طنازانه، جایگاه ارزنده‌ای از این شاعر بزرگ را به نمایش می‌گذارد. حافظ در معماری کلام، پیوند هنری واژگان و تراکم معانی، سرآمد سخن سرایان ایرانی است.

وی وجود تفاسیر متفاوت از اشعار حافظ را رمز جذابیت این شاعر بزرگ بین پیر و جوان در مراسم «شب یلدا» دانست و ابراز کرد: شعر حافظ تأویل‌های متعدد و تفسیر‌های متفاوتی دارد که سبب شده است اشعار این شاعر بزرگ همانند منشوری چند وجهی عمل کند و سلیقه‌های مختلف را با خود همراه کند، بی شک این رویکرد بنیادین سخن حافظ را برای پیر و جوان ارزشمند جلوه داده و باعث شده است که شب‌هایی همانند «شب یلدا» مردم به حافظ خوانی و گرفتن فال حافظ بپردازند.