_ سوره الرحمن نود و هفتمین سوره‌ای است که به پیامبر نازل شده، و در مصحف پنجاه و پنجمین سوره قرآن قرار گرفته است. این سوره ۷۸ آیه دارد و در مکی به پیامبر نازل شده است.

سوره الرحمن مجموعه‌ای از نعمت‌های خدا در دنیا و آخرت را برمی‌شمرد. همچنین در این سوره به برپایی قیامت و ویژگی‌های آن و چگونگی حسابرسی اعمال بیان شده است. خداوند در این سوره پس از ذکر هر نعمتی، از بندگان خود با آیه «فَبأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ: پس کدام‌یک از نعمت‌هاى پروردگارتان را منکرید؟» اقرار می‌گیرد. این آیه ۳۱ مرتبه در سوره تکرار شده است.

شأن نزول آیات سوره الرحمن

شماری از مفسران، سبب نزول این سوره را آگاه نبودن مشرکان قریش از نام رحمان دانسته‎اند؛ آنان زمانی‎ که آیه ۶۰ سوره فرقان -که در آن امر به سجده برای خداوند رحمان شده بودند- نازل گردید، گفتند رحمان کیست و چیست؟ خداوند در مقابلِ این سخن آنان، سوره الرحمن را نازل کرد. برخی نیز بر اساس روایتی از امام صادق معتقدند سوره الرحمن درباره اهل بیت نازل شده است.

فضیلت سوره الرحمن

۱) آسان شدن امور

از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نقل شده: هر کس این سوره را بنویسد و به خود همراه داشته باشد خداوند هر کار سختی را برای او آسان می‌کند.

۲) درمان درد چشم

امام صادق علیه السلام فرمودند: اگر سوره الرحمن را بنویسند و همراه کسی که درد چشم دارد باشد، بهبود می‌یابد. (۸)

۳) بهبود بیماری طحال، قلب و...

مرحوم کفعمی در کتاب المصباح آورده است: اگر سوره الرحمن را بنویسند و بشویند و از آب آن بیاشامند برای بیماری طحال و درد‌ها و بیماری‌های قلب مفید است و اگر نوشته آن را برای درد چشم و بیماری صرع به همراه داشته باشند بهبود میبخشد.

۴) آسان شدن وضع حمل

برای تسهیل وضع حمل آیه «سنفرغ لکم ای‌ها الثقلان فبای الاء ربکما تکذبان» را بنویسند و بر پشت حامله ببندند بعد که فارغ شد آن را باز کنند.

منابع

• تفسیر البرهان
• همان
• مصباح الکفعمی
• درمان با قران

بیشتر بخوانید:

چرا باید هر روز قرآن بخوانیم؟