- «روهینگیا» یا به زعم «آنتونیو گوترش»، دبیرکل سازمان ملل، «یکی از تبعیض دیده‌ترین قومیت‌های جهان»، اقلیتی قومی در میانمار است که شاهد بزرگترین و سریع‌ترین رشد آوارگی مردم در تاریخ معاصر است؛ قومی که در روز‌های اخیر خبر جابجایی اجباری اش به جزیره‌ای در بنگلادش منتشر شد.

 

به گزارش «سی ان ان و اینترپرس سرویس»، از آگوست ۲۰۱۷ تاکنون نزدیک به یک میلیون روهینگیایی از ایالت «راخین» میانمار گریخته و به کشور‌های دیگر عمدتا بنگلادش پناهنده شده اند.

 

روهینگیا‌یی ها در پی نسل کُشی دولت میانمار و اقدام‌های آزاردهنده این کشور از ۱۹۷۰، رنج و آوارگی زیادی را متحمل شدند.

 

این افراد که غالبا فاقد اوراق هویتی هستند، به دلیل اجتناب دولت میانمار از به رسمیت شناختن آنها به عنوان یکی از ۱۳۵ اقلیت این کشور، در ماه‌های اخیر که روزنه امید بازگشت آنان آشکار شده، از بازگشت خودداری می‌کنند؛ زیرا چیزی جز خرابه و ویرانی در انتظارشان نیست.

 

به رغم دستور دادگاه بین المللی لاهه به میانمار مبنی بر حفاظت از روهینگیا‌ها در مقابل نسل کُشی، دولت میانمار اتهام نسل کُشی را رد و جنایات مذکور را عملیات قانونی ضد تروریسم و پاکسازی توسط ارتش خواند.

 

اقدام دولت بنگلادش در مورد انتقال پناهجویان روهینگیایی به جزیره‌ای در خلیج بنگال با خطر طوفان‌های شدید موسمی برای مدت نامحدود، نگرانی‌ها در مورد اخراج اجباری آن‌ها را افزایش داده است.

 

دیده بان حقوق بشر در مورد روهینگیا‌ها اعلام کرد «این جابجایی کوته بینانه و غیرانسانی است و باید متوقف شود.»

 

شیوع کرونا نیز بحران پناهجویان روهینگیایی را با دشواری دوچندان مواجه کرد.

 

تا ۳۱ اکتبر، ۳۶۶ مورد ابتلا به کرونا و ۹ مورد مرگ در اردوگاه پناهجویان روهینگیایی ثبت شد که ۷۵ مورد آن در ماه اکتبر ثبت شد.

 

قرنطینه این منطقه در دوران کرونا را باید به دشواری‌های شیوع بیماری افزود.

این در حالی است که خشونت میان گروه‌ها در اردوگاه‌ها از اوایل ماه اکتبر افزایش یافته و منجر به جابجایی دستکم هزار خانوار در اردوگاه‌های کوچک و فاقد امکانات و آسیب دیدن ده‌ ها پناهجو شده است.

 

بیشتر کودکان روهینگیایی که عمدتا از مادران قربانی تجاوز به دنیا می‌آیند، از سوءتغذیه رنج می‌برند.

 

در عین حال اردوگاه‌های محل سکونت پناهجویان روهینگیایی، در فصل تابستان به دلیل بارش باران با رانش زمین مواجه هستند.

 

براساس گزارش پزشکان بدون مرز، دستکم ۶ هزار و ۷۰۰ روهینگیایی از جمله ۷۳۰ کودک زیر ۵ سال، در یک ماه پس از آغاز خشونت‌ها کشته شدند.

 

نیم میلیون روهینگیایی همچنان در ایالت «راخین» زندگی می‌کنند.

 

سازمان ملل در مورد خطر جدی وقوع یا تکرار اقدام‌های نسل کُشی هشدار داده است؛ وضعیت منجر به قتل، تجاوز، تعرض جنسی، شکنجه، آوارگی اجباری و سایر موارد نقض حقوق اساسی، همچنان وجود دارد.