- متحدان آمریکا تا پیش از این، از دستیابی به توافق هسته‌ای با ایران حمایت می‌کردند و پس از خروج آمریکا از برجام در دوران «دونالد ترامپ»، از بازگشت احتمالی «جو بایدن» به برجام خشنود نیستند.

 

چنین سیاستی چه مفهومی می‌تواند داشته باشد؛ آمریکا چندین رویکرد را در قبال ایران در پیش گرفته است که همگی آنها برای اعمال باصطلاح فشار حداکثری است.

 

اگر می‌بینیم برخی رژیم‌های عربی منطقه پس از ترور شهید «محسن فخری زاده»، این اقدام تروریستی را محکوم می‌کنند و سپس خواهان خویشتنداری ایران می‌شوند، سیاست فریبی است که آنها در پیش گرفته‌اند؛ چرا که این رژیم‌های عربی نقش خود را در ترور شهید فخری زاده، نمی‌توانند کتمان کنند.

 

سازش رژیم‌های عربی منطقه خلیج فارس با رژیم صهیونیستی عرصه نفوذ این رژیم را در منطقه فراهم کرده است.

 

بحرین، امارات و برخی دیگر از رژیم‌های سرسپرده عربی این فرصت را برای رژیم اسرائیل فراهم کردند تا بتواند در این منطقه نفوذ پیدا کند.

 

نشست محرمانه «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی، «مایک پمپئو»، وزیر خارجه آمریکا و «محمد بن سلمان»، ولیعهد سعودی در خاک عربستان، با محوریت ایران برگزار شد.‌

 

می‌توان اقدام تروریستی در آبسرد دماوند را نتیجه تصمیمات این نشست دانست.

 

قدر مسلم باید موضوع توافق هسته‌ای، پایان دوران ریاست جمهوری ترامپ در آمریکا، روی کار آمدن جو بایدن و تحرکاتی که این روز‌ها در منطقه علیه ایران صورت می‌گیرد، مرتبط دانست.

 

جو بایدن، که خود یکی از طراحان ناامن سازی ایران در دوران ریاست جمهوری «باراک اوباما» بود، اکنون رییس جمهور آمریکا شده و ۲۰ ژانویه کلید کاخ سفید را تحویل می‌گیرد.

 

رییس جمهور منتخب آمریکا با رییس جمهور مستقر، تفاوتی ندارد و حتی با وجود اختلافاتی که میان این دو بر سر نتایج انتخابن به وجود آمده و باعث شده تا اعتراضات و اعتراضاتی در آمریکا شکل بگیرد، اما باید پذیرفت که موضوع اقدام تروریستی علیه دانشمند برجسته کشورمان در میان این دو هماهنگی و توافق شکل گرفته است.

اگر به این مسئله اعتقاد داشته باشیم که هر تصمیمی از سوی دولتی که چند روز دیگر باید ریاست جمهوری را تحویل دهد، به زیان دولت بعدی خواهد بود، قطعا در چنین موضوع مهمی که علیه ایران انجام شده چنین اتفاقی نخواهد افتاد.

 

اتفاقا در این مقوله یعنی ترور شهید فخری‌ زاده، ترامپ نه تنها برای خود بلکه برای دوران ریاست جمهوری جو بایدن کار کرد.

 

سربرآوردن گروه‌های تروریستی که با وجود تضعیف شدید آنها در کشور‌های سوریه و عراق همچنان خود را زنده نگه داشته‌اند، بخش مهم پروژه غربی - عبری - عربی است.

 

ترامپ به آخر خط رسیده است و فرصت آن را نخواهد داشت که بخواهد جان تازه‌ای به تروریست‌ها ببخشد، اما جو بایدن تازه نفس با تیم خود که برآورد‌ها نشان از یک کابینه‌ای دارد که سیاست‌های مداخله گرانه را نیز در منطقه خواهد داشت، پیش بینی می‌شود اوضاع غرب آسیا را به هم بریزند.

 

احتمال اینکه تروریست‌های تکفیری وهابی با حمایت مالی و فکری عربستان و آموزش از سوی صهیونیست‌ها و البته لجستیک قوی‌تر از سوی آمریکا دو باره احیا شوند، وجود دارد.

 

عراق از وضعیت سیاسی مناسبی برخوردار نیست و پس از گذشت سال‌ها هنوز یک دولت قدرتمند و کارآمد در این کشور شکل نگرفته و در کنار آن، اوضاع نابسامان اقتصادی شرایط را برای این کشور دشوارتر کرده است.

 

در سوریه نیز هر چند بسیاری از مناطق اشغالی از چنگ داعش و تروریست‌ها در آمده، اما بیش از ۸ سال جنگ این کشور را فرسوده کرده است.

 

موضع روسیه نسبت به شرایطی که احتمال وقوع آن بسیار است چه خواهد بود؟ آیا این کشور بار دیگر به میدان نبرد با تروریسم خواهد آمد؟

 

در دوران جو بایدن، باید در انتظار تحولاتی بود که برای آن از هم اکنون باید فکری کرد و راه حل اندیشید.