_ خبرآنلاین نوشت: جواد رضویان و سیامک انصاری در اولین تجربه کارگردانی مشترک یک سریال برای تلویزیون، به اعتقاد بسیاری از کارشناسان نتوانستند موفق عمل کنند. سریالی که آمده بود تا پس از چند ماه، برهوت سریال کمدی روی آنتن تلویزیون و پخش چندین و چندباره تکرار «پایتخت» و «زیرخاکی» و ... را جانی تازه ببخشد، از همان قسمت‌های ابتدایی نتوانست مخاطب را که با پیش‌زمینه کاراکتر‌های این دو بازیگر در سریال‌های مهران مدیری خود را آماده خندیدن کرده بود، به خنده وادارد.

این اتفاق هرچند از نگاه برخی از بازیگران سریال در مصاحبه‌هایشان تقصیر مخاطبی است که به مدل دیگری از طنز عادت کرده و «صفر بیست‌ویک» را با مدل‌های قدیمی کمدی مقایسه می‌کند، اما از نگاه کارشناسان دلایلی دارد که در این گزارش به برخی از آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

مقایسه با سریال‌های مهران مدیری

جواد رضویان از همان ابتدای ورودش به تلویزیون با برنامه‌های طنز آیتمی از چهره‌های کمدی محبوب مردم بود تا جایی که در نظرسنجی برنامه «سه ستاره» سال ۹۵ به خاطر بازی در سریال «در حاشیه» جایزه مردمی بهترین بازیگر کمدی را از آن خود کرد. جایزه‌ای که رضویان آن را حسن ختام همکاری‌اش با تلویزیون می‌دانست و همانجا از خداحافظی همیشگی‌اش با تلویزیون خبر داده بود.

سیامک انصاری هم هر چند کار را با سینمای جدی و همکاری با رسول ملاقلی‌پور آغاز کرد، اما با سریال‌های کمدی به چهره محبوب مخاطب عام تبدیل شد. او بازیگر ثابت کار‌های مهران مدیری بود تا جایی که حتی وقتی مدیری خواست اولین فیلم سینمایی‌اش را کارگردانی کند هم سیامک انصاری گزینه اولش برای نقش یک «ساعت ۵عصر» بود. تجربه‌ای که برای مهران مدیری و سیامک انصاری چندان موفقیت‌آمیز نبود و نتوانست توجه مخاطبان سینما را به خود جلب کند.  

با این پیشینه و آنچه مخاطب از کاراکتر‌های طناز و شیرین این دو بازیگر در سریال‌های کمدی در ذهن داشت، از زمان اعلام خبر کارگردانی مشترک این دو بازیگر و ایفای نقش آن‌ها در یک سریال جدید منتظر سریال جذاب دیگری بود که نگاهی به بازخورد‌های سریال «صفر بیست‌ویک» در فضای مجازی و قرار گرفتن این سریال در رده دوم نظرسنجی صداوسیما نشان می‌دهد در عمل این اتفاق نیفتاده است.

آقای رضویان! آقای انصاری! خلاقیتتان کو؟

به اعتقاد کارشناسان سریال «صفر بیست‌ویک» هیچ خلاقیتی نه در ایده و مضمون و نه در اجرا ندارد. ایده اصلی این سریال آن طور که در خلاصه داستانش آمده قرار است شوخی با این مثل عام «باجناق فامیل نمیشه» باشد. موضوعی که حتی اگر خوب به آن پرداخته می‌شد هم نمی‌توانست برای مخاطب سال ۹۹ جذاب باشد.  

خط داستانی دیگر قصه هم پدر ثروتمند بداخلاقی است که قرار است از حیف و میل شدن ثروتش توسط خانواده‌اش جلوگیری کند. سوژه‌ای که آنقدر در فیلم و سریال‌های مختلف به آن پرداخته شده که به نظر می‌رسد دیگر هیچ چیز جدیدی برای خندیدن مخاطب در آن پیدا نشود.

«صفر بیست‌ویک» با این خط‌های داستانی و اتکا به شوخی‌های تکراری میان کاراکترهایش و شوخی با لهجه و غلط‌گویی کاراکتر جواد رضویان برای مخاطب پایان دهه ۹۰ هیچ جذابیتی نداشت و در همان دو، سه قسمت ابتدایی مخاطبی که حالا مدت‌هاست به راحتی دسترسی به سریال‌های روز دنیا در هر ژانری دارد، متوجه می‌شد که این سریال چیز تازه‌ای برای عرضه ندارد و او را از آن دل‌زده می‌کرد.

شوخی‌های دستمالی‌شده فضای مجازی روی آنتن تلویزیون!

اینکه تلویزیون از فضای مجازی متاثر است موضوع تازه‌ای نیست. مدت‌هاست در اغلب برنامه‌های کمدی تلویزیون شوخی‌هایی می‌بینیم و می‌شنویم که قبلا نمونه‌هایی از آن‌ها را در شبکه‌های اجتماعی دیده‌ایم. سریال «صفر بیست‌ویک» هم از این موضوع مستثنی نبود و برخلاف سریال‌های طنز موفقی مثل «نون، خ» و «زیرخاکی» که در همین سال۹۹ روی آنتن رفتند و سکانس‌های کمدی آن‌ها به سرعت در شبکه‌های اجتماعی وایرال می‌شد، در سریال «صفر بیست‌ویک» مخاطب با شوخی‌هایی مواجه بود که قبلا چندین مدل آن را در شبکه‌های اجتماعی دیده بود و اصطلاحا شوخی‌های دستمالی‌شده فضای مجازی را روی آنتن تلویزیون می‌دید.

فیلمنامه تهی یا کارگردان‌های بی‌نیاز از فیلمنامه

آنچه در سریال «صفر بیست‌ویک» حسابی توی ذوق مخاطب می‌زند فقدان چارچوب درست و شروع و پایان مناسب برای قسمت‌های مختلف سریال است. تا جایی که برای مثال در یکی از قسمت‌ها آنقدر چارچوب درستی وجود نداشت که آگهی بازرگانی که معمولا در نقطه اوج قصه پخش می‌شود، پیش از نریشن پایانی کودک سریال و پخش پشت صحنه پخش شد و مخاطب که بعد از آگهی بازرگانی منتظر ادامه داستان بود، با سکانس پایانی سریال مواجه شد! این موضوع قطعا ایراد فیلمنامه است، اما آنچه از مصاحبه‌های نویسندگان سریال برمی‌آید مشکل از سوی آن‌ها نبوده و این ایراد به کارگردانی و تدوین سریال برمی‌گردد که به دلایل مختلف به چارچوب قسمت‌های مختلف سریال پایبند نبوده‌اند. این بی‌نیازی کارگردان از فیلمنامه طبق گفته هدی ایزدی نویسنده سریال در گفتگو با روزنامه فرهیختگان در اضافه کردن لهجه به کاراکتر جواد رضویان و اضافه شدن تمام شوخی‌های فضای مجازی هم به چشم می‌خورد.

موضوعی که اعتراض سیاوش طهمورث دیگر بازیگر سریال را هم به دنبال داشت و او در یک گفتگو با ابراز نارضایتی از حضور در این سریال گفته بود: «زمانی که فیلمنامه این مجموعه به دستم رسید کار را پسندیدم چراکه احساس کردم این سریال با دیگر آثار طنز متفاوت است، اما متاسفانه آنچه ساخته شد، چیزی نبود که در فیلمنامه خوانده بودم به همین دلیل چندان از حضورم در این سریال راضی نیستم.»