- «سنگی بر سنگ» و پنج نمایشنامه‌ دیگر اثر برگزیده «نهمین جشنواره تئاتر فجر» به قلم پرویز عرب توسط انتشارات افراز منتشر شد.

 

در خلاصه این نمایشنامه آمده است: همزمان با موسیقی صحنه سماع حضور رقصندگان بزم گاه منیژه در ذهن نویسنده، هنگام سر رسیدن بیژن به مرز توران و تلاقی دیدارش با منیژه را تداعی می‌کند؛ که به روایت آسان نویسنده و همسرش در ارتباط نمادین آنها با فرزند در نهان مریم [زن نویسنده]هر دو در پیچیدن نخ کاموای تن‌پوش نوزاد آینده‌شان دخیل هستند. 

 

مسعود: به تعریف ناب کلمۀ عشق و در تعبیر حیرانی نگاه حسدناک گرگین، نظرگاه دیگری است که سلطان بانوی عشق به تدبیر طعمۀ دل بر دامگاه صید می‌گذارد. 

 

مریم: وابسته بر این نظرگاه ندیمه‌ای خبر آمدن جوانی خوش سیما و گردآسا را تا بزمگاه منیژه دخت شاه توران جار می‌زند؛ که آنک بر مرکبی خوش رکاب جوانی قدکِ جنگ پوشیده به تاخت، نزدیک می‌آید. 

 

مسعود: که هان این منم بیژن پورگیو ... راه گم کرده از حسد گرگین، هماورد نبرد با بیشمار گرازان دشت بلاخیز ارمن.

مریم: شما‌ای ندیمه‌گان درگاه،‌ای خاصه‌گان، همراهان من، بیژن را از استر خوش‌رکاب بر پرنیان مهر فرود آوریدش. که آنک ساعت خوش انتظار زنگ وصل یار می‌زند. پس او را نوشدارویی هش بر بخورانید و بر عماری دل به درگاه بیاورید. 

 

مسعود: تو کیستی؟ که بر راه گم کرده‌ای حدیث عشق می‌خوانی. 

 

مریم: بخواب، بخواب‌ای یار مهربان؛ که تا سراپردۀ تقدیر عاشقان، گرازانی بی‌شمارند که دندانِ تخریب بر کرت و کشتگاه عشق می‌زنند. 

 

مسعود: و من آنچه را که در رمل و اسطرلاب کاهنان دیده‌ام در خمار دیده‌گانت پی می‌جویم. 

 

مریم: عشق که بماند جغد‌های مخروبه‌نشین جنگ‌های دور پدرانمان دیگر سوگلی پرواز نخواهند بود که من آنک مبارک بهاری را از الحان خوش آواز هَزاری پربسته در صلح و دوستی سرزمین اجدادیمان می‌شنوم.

 

پرویز عرب (۱۳۳۵_۱۳۸۲ ش)، فیروزکوه. نویسنده وکارگران تئاتر. فعالیت هنری خود را از سال ۵۷ آغاز و سه  بار در جشنواره‌ی فجر شرکت کرد. ابتدا با نمایش  «تلنگر» در سال ۶۵ موفق به اخذ جایزه اول بهترین متن شد. بار دیگر در سال ۶۹ با "پرپرواز" موفق شد لوح افتخار  و تقدیر از متن را از آن خود کند؛ و بازیگر کار (آقای عباس آمدی) نیز جایزه‌ی اول مرد جشنواره را به خود اختصاص داد. لازم به ذکر است که جشنواره‌ی نهم فجر برگزیده نداشت. پس از آن طبق گفته خودش در مصاحبه‌ای با عنوان "نویسنده  در گذر از رنجها.. " وابراز ناخرسندی از شرایط حاکم مدت زیادی (حدود ۱۰ سال) از کار کناره گرفت. وی بار دیگر در اواخر دهه ۷۰ به عرصه نمایش برگشته ونمایش‌هایی، چون   «ملکوت» و  «سنگی بر سنگ (شرکت داده شده در جشنواره‌ی نوزدهم فجر) "را در تالار سنگلج و مولوی روی صحنه برد. «پس کوچه‌ی یاد» عنوان آخرین اثر تالیفی وی است که نمایشنامه خوانی شده و فرصت اجرا نیافت. وی در تیرماه ۸۲ در ۴۷ سالگی به دلیل سکته مغزی از دنیا رفت.