- لویی بریل، مخترع خط بریل در سال ۱۸۰۹ در دهکده کوچکی در چهل کیلومتری پاریس چشم به جهان گشود. حرفه پدرش ساختن افسار و یراق اسب بود. در ۳ سالگی زمانی که در کارگاه پدرش سرگرم بازی با ابزار و تقلید از او بود ناگهان یکی از ابزارهای تیز، احتمالا درفش، وارد چشم او شد و او را از نعمت بینایی محروم کرد.
لویی در سال ۱۸۱۹ به بنگاه سلطنتی نابینایان وارد گردید. در همین سال، فردی به نام چارلز باربیه نظریهای در زمینه آموزش نابینایان با الفبایی ظاهرا ساده، ولی مرموز بر مبنای صورت ارائه کرد. متاسفانه اقدام او به علت استفاده از رموز و اصوات با استقبال مواجه نشد، ولی گامی مثبت و ابتدایی در این راه برداشته بود.
لویی با تمام وجود کمبود خطی مناسب و کامل برای نابینایان را احساس میکرد و پس از بررسی آرای دیگران، شروع به مطالعه و تحقیق در این زمینه نمود. ولی بالاخره، پس از سالها تلاش و پشتکار با نبوغی خاص در سال ۱۸۲۹ موفق به اختراع خط جدیدی گردید که به نام خود او «بریل» نامیده شد. چیزی که الفبای بریل را حقیقتا قابل استفاده کرد ارتباط مستقیم آن با حس لامسه است. پس از اختراع الفبای بریل عده زیادی برای تغییر یا تکمیل آن آزمایشهای بسیاری انجام دادند، ولی متفق القول نظام طراحی شده بریل را بهترین نوع دانستند.
موارد استفاده از خط بریل بسیار زیاد است لویی بریل با اختراع الفبایی از این مجموعه، نت موسیقی، ارقام ریاضی و علائمی برای تند نویسی و تند خوانی نیز طراحی و تهیه کرد.
این الفبا با کلیه زبانها از یونانی قدیم تا روسی و چینی و فارسی قابل تطبیق است و به این ترتیب، حقیقتا میتوان آن را خطی بین المللی دانست که از این جهت بر الفبای لاتین برتری دارد.
با پیدایش این خط تحول شگرفی در ارتباط با نابینایان و آموزش و یادگیری آنان در جهان به و جود آمد و این خدمت خود منشا خدمات ارزندهتر دیگر مشاهیر و نوابع نابینای دنیا در این زمینه گردید.
نابینایی لویی بریل در کودکی، تیزهوشی و استعداد خارق العادهاش توانست راه کسب علم و دانش را برای نابینایان باز کرده و موجب ترقی و بهبود زندگی اجتماعی و فردی آنان گردد. این مخترع نامدار در سال ۱۸۲۵ در سن ۴۳ سالگی به علت بیماری سل دیده از جهان فروبست. او در طول زندگیاش به درستی مطلع نبود که در آینده چه شهرتی در جهان کسب خواهد کرد.
