وی در ادامه افزود: امام سینما را ابزار مهمی در جهت تربیت انسان می‌داند و ایشان تاکید داشتند انسان می‌تواند از سینما به تعالی برسد و می‌تواند بالعکس به شقاوت برسد.

 

فارسیجانی با انتقاد از بی توجهی مدیران فرهنگی نسبت به دغدغه‌های امام و رهبری نسبت به سینما اظهار داشت: باید منشور سینمایی امام و رهبری تدوین و در اختیار مدیران و هنرمندان قرار گیرد تا بتوانند از آن بهره ببرند.

 

وی در ادامه گفت: همه آن چیزی که از بیانات امام (ره) درخصوص سینما در ذهن سینماگران و مدیران فرهنگی ماست همان یک جمله تاریخیست که در بهشت زهرا فرمودند که ما با فحشا مخالفیم نه با سینما، در حالی که ما میتوانیم یک منشور سینمایی از جملات امام در غالب کتاب تالیف کنیم.

 

این استاد دانشگاه درخصوص نزدیکی سینمای ایران با سینمای اندیشه ورز تصریح کرد: در یک دوره‌ای فیلم‌هایی مانند توبه نصوح حتی طلاب و روحانیون را به سینما کشاند، بعد از انقلاب فیلم‌های موفقی در حوزه اندیشه ورزشی داشتیم، اما متاسفانه سینمای اندیشه ورز و ارزشی ما با سومدیریت مدیران در این سال‌ها رسیده است به سینمایی که می‌تواند به سینمای مبتذل و فیلم فارسی پهلو بزند. 

 

وی در ادامه صحبت هایش گفت: نسلی که در حال حاضر به سینما ورود کرده است و در حال ساخت اثر سینمایی است سینمای اندیشه‌ورز را رها کرده است و فکر می‌کند سینما فقط جنبه سرگرمی دارد در حالیکه تفکر غرب سینما را سرگرمی می‌داند، ولی اندیشه اسلام، امام و رهبری سینما را پلی برای رسیدن به تعالی و کمال انسانیت می‌داند.

 

 

فارسیجانی گفت: از نظر امام راحل سینما از باقی هنر‌ها مهم‌تر است و همیشه در دیدار با هنرمندان و مسئولان فرهنگی به پرداختن به سینما تاکید کردند.

 

این مدیر فرهنگی در پایان خاطرنشان ساخت: نکته مهم در خصوص سینمای اندیشه ورز ارتباط بین فلاسفه و نخبگان دینی با هنرمندان است. آیت الله جواد آملی در دیداری فرموند کاش آقای سلحشور برای ساخت سریال یوسف از ما هم مشورتی می‌گرفت چرا که نکاتی داشتیم که می‌تواند به ارزش سریال بیافزاید یا همچنین علامه جعفری برای ساخت سریال امام رضا (ع) پیگیر دیدار با آقای فخیم زاده بودند.

 

وی تاکید کرد: ضمن اینکه همه اشکال را هم نباید متوجه فیلسازان بدانیم چرا که دانشگاه‌های فلسفه و حتی حوزه‌های علمیه کاملا با سینما بیگانه هستند.

 

 

دکتر محمد جلیل آل امین استاد دانشگاه نیز در برنامه «افق سینما» درخصوص ارتباط بین سینما و فلسفه اظهار داشت: سینما و فلسفه هر دو آفریننده اند، هم فیلسوف در تلاش برای خلق اندیشه است و هم هنرمند برای آفرینش اثرکوشش می‌کند.

 

وی در ادامه افزود: رساله‌های افلاطون همگی براساس نمایش و تصویر است و به مثابه یک فیلم سینمایی داستان گویی و خلق موقعیت می‌کند و از سینما در مقام ساخت یک جهان یاد می‌کنند، به همین خاطررهبران سیاسی در جهان به تاثیر سینما در حاکمیت و جامعه شناسی تاکید دارند.

 

دکتر آل امنین به تلاش غرب برای ساخت فیلم‌های با موضوعات فلسفی اشاره کرد و گفت: غربی‌ها سینما را برای مردم به عنوان یک سرگرمی معرفی می‌کنند، ولی دقیقا هدفمند و در جهت سیاست‌ها و استراتژیک‌های فلسفی غرب فیلم می‌سازند. اگر از غربی‌ها سوال کنید فلاسفه شما بیشتر در کجا مشغول هستند نمی‌گویند در دانشگاه بلکه می‌گویند در هالیوود فعالند.

 

وی در ادامه تصریح کرد: البته به غیر از ارتباط بین فلاسفه و هنرمندان باید خود فیلمساز نیز به فلسفه معتقد باشد. به عنوان مثال آقای استنلی کوبریک فیلمسازو تهیه کننده معروف آمریکایی خودش یک فیلسوف است و از فیلمسازی بیشتر به دنبال تبیین فلسفه خودش است.