-برنامه «سعادت آباد» رادیو تهران عصر روز چهارشنبه ۱۴ آبان ماه با موضوع «آزار و اذیت خیابانی بانوان» با حضور سرهنگ پاسدار عسگر ساوری معاون اجتماعی پلیس پیشگیری ناجا، سارا فلاحی عضو فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی و نماینده مردم ایلام، سرهنگ جلیل موقوفهای رئیس پلیس پیشگیری ناجا و صدیقه حجت پناه نماینده کانون وکلا در حوزه زنان به روی آنتن رفت.
سرهنگ عسگر ساوری در ابتدا در مورد نحوه برخورد پلیس پیشگیری ناجا با آزار و اذیتهای خیابانی بانوان گفت: «ایجاد مزاحمت در تمام دنیا ممکن است رخ دهد، اما این مزاحمتها عمدتا در مجامع عمومی، در خیابانها و معابر عمومی نسبت به دیگر کشورها بسیار ناچیز است، اما در عین حال حتی یک مورد از این مزاحمتها زیبنده جامعه اسلامی ما نیست. وظیفه پلیس پیشگیری ناجا این است که زمانی که چنین اتفاقی رخ میدهد، فردی که مورد مزاحمت قرار گرفته شکایتی تنظیم کند و ما به این شکایت رسیدگی کنیم و پیگیریهایی را در احقاق حقوق این فرد انجام دهیم. اما در مواقعی که این مزاحمت در یک خیابان تاریک رخ میدهد، سعی میکنیم که به شهرداری و اداره برق آن مناطق اعلام کنیم که نسبت به روشنایی این خیابان اقدام کنند. همچنین در سطح شهر گشتهای نامحسوس نیز وجود دارد که این مزاحمتها را پیگیری میکنند.
وی ادامه داد: «بنده حدود یک هفته است که در این پست مشغول به کار هستم و هنوز آماری در این خصوص به دستم نرسیده است. البته بنده در گذشته به عنوان رئیس پلیس اطلاعات استان فعالیت میکردم و اینکه عرض کردم آمار بسیار ناچیز است، منظورم در سطح استان بود و در سطح کشور هنوز آمار دقیقی را در دست ندارم.»
در ادامه سارا فلاحی در مورد راهکاری برای معضل آزار و اذیتهای خیابانی بانوان گفت: «بنده همیشه به شخصه در مورد مسائل کشوری و سیاست خارجه، یک گزاره دارم و معتقد هستم که در ابتدا باید واقعیت را قبول کنیم تا اگر این واقعیت یک واقعیت منفی است، بتوانیم آن را تغییر دهیم. در رابطه با خشونت علیه زنان باید بگویم که این یک موضوع جهانی است و شما زمانی که با ۶۵ درصد از زنان صحبت میکنید، متوجخ میشوید که به انواع مختلف مورد این خشونت و سواستفادهها به لحاظ کلامی، فیزیکی و روانی قرار گرفتهاند. بالای ۹۰ درصد آزاری که خانمها در خیابانها میبینند، آزار کلامی است و این آزارهای کلامی، بسیار آزاردهنده است و عزت نفس و اعتماد به نفسشان در جامعه خدشهدار میشود؛ بنابراین باید این واقعیت را قبول کنیم که این موضوع، یک واقعیت بد است و باید برای برطرفکردن آن راهکاری بیاندیشیم.»
وی با بیان اینکه در حوزه زیرساخت قانونی اقداماتی صورت گرفته است، خاطرنشان کرد: «با توجه به نوع نگاه و فرهنگی که نسبت به خانمها وجود دارد، اکثر خانمها آزار و اذیتهایی که میشود را کتمان میکنند و شاید احساس امنیت ندارند که این مسائل را مطرح کنند به دلیل اینکه معمولا در این مسائل خانمها مقصر شناخته میشوند. بحث دیگر این است که ما قطعا در این رابطه قوانین داریم، اما در اینجا دو مشکل وجود دارد یک مشکل این است که این قوانین پراکنده هستند. به عنوان مثال در حال حاضر لایحه امنیت زنان در برابر خشونت مطرح است و قوانین جامعی در این لایحه وجود دارد که خیلی میتواند به خانمها کمک کند، اما متأسفانه در این رابطه تعیین تکلیف نشده و در جلسهای که با سرکار خانم ابتکار برگزار کردیم، از ایشان درخواست شد که سریعاً به این لایحه عمل کنند به دلیل اینکه جامعه ما به شدت نیاز دارد که امنیت خانمها حفظ شود.»
وی افزود: «نکته دیگر این است که بر قوانینی که در رابطه با حفاظت زنان وجود دارد، نظارت کنیم. به همین دلیل بارها مسئولین مربوطه را به فراکسیون دعوت کردیم و با آنها صحبت کردیم و حتی برایشان ضربالعجل تعیین کردیم و به آنها اعلام کردیم که طبق قوانینی که وجود دارد باید به آنها عمل کنید. ما در این رابطه جلسات جداگانهای را با وزیر ورزش و جوانان در رابطه با ورزش بانوان و شرایطی که در آنجا وجود دارد و همچنین معاونت امور زنان ریاست جمهوری برگزار کردیم و در این جلسات با آنها صحبت و ضربالعجلی را برایشان تعیین کردیم. همچنین برای مجلس شورای اسلامی نیز باید ضربالعجلی تعیین شود که سریعتر به این موضوع ورود کند و انشالله به نتایج خوبی برسیم.»
در بخش بعدی این گفتگو سرهنگ جلیل موقوفهای رئیس پلیس پیشگیری ناجا در مورد اقدامات این نهاد در مورد آزار و اذیتهای خیابانی گفت: «ما از ابتدای سال ۹۹ تاکنون نسبت به مدت مشابه تنها ۳ درصد افزایش سرقت داشتیم، اما در بحث آزار و اذیت بانوان باید بگویم که در کلانتریهای پایتخت تعدادی گشت انتظامی داریم که محسوس هستند و با ماشین و لباس فرم در محلات گشت زنی میکنند، اما تعدادی از همکارانمان نیز تیمهای عملیاتی، تجسس و معاون اطلاعات ما را تشکیل میدهند که به صورت نامحسوس در بحث برقراری امنیت در محلات حضور دارند و اگر در بحث آزار و اذیت بانوان موردی مشاهده کنند، جزو جرایم مشهود به حساب میآید و به شدت برخورد خواهند کرد و نیازی به اعلام شکایت از طرف فرد آزار دیده نیست.»
وی در پایان با بیان اینکه نصب و احداث دوربین میتواند این آزار و اذیتها را به حداقل برساند، بیان کرد: «نصب و احداث دوربین یکی از الزامات است و به هر حال پلیس پیشگیری ناجا یکسری اقداماتی را در دست انجام دارد. البته طبق آماری که داریم، در کشور روسیه از زمانی که از منزل خارج میشوید تا زمانی که وارد محل کارتان شوید دوربین به دوربین رصد میشوید و این کار باعث میشود که کار پلیس بسیار سادهتر شود و عرصه را برای مجرمین تنگ میکند.»
در بخش پایانی این گفتگو، صدیقه حجت پناه نماینده کانون وکلا در حوزه زنان با اشاره به جرم انگاری آزار و اذیت خیابانی برای خانمها، گفت: «طبق قانون اگر برای یک عابر خصوصاً بانوان و کودکان ایجاد مزاحمت شود، با استفاده از دو ماده قانونی به این مسئله رسیدگی میشود. یکی از این آنها، ماده ۶۳۸ قانون مجازات است و دیگری ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی است که در این دو ماده به آزار و اذیت زنان در فضای شهری پرداخته است که مصادیق آن نیز متلک پراکنی، دست درازی و تعقیب است.»
وی افزود: «براساس ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی، هر شخصی به طور علنی در اماکن عمومی عمل حرامی را انجام دهد، علاوه بر کیفر عمل، به حبس از ۱۰ روز تا دو ماه و یا ۷۴ ضربه شلاق محکوم میشود، اما اگر شخص مزاحم مرتکب عملی شود که نفس آن دارای کیفر نیست، اما عفت عمومی را جریحهدار کند، به حبس از ۱۰ روز تا ۲ ماه و یا ۷۴ ضربه شلاق محکوم میشود. اگر در این مزاحمت یک عمل حرام نیز انجام شود، آن نیز اضافه خواهد شد که این حکم قطعی است. اصولاً زنان ما از دو چیز جهل دارند که یکی از آنها متأسفانه حیثیت و آبروی اجتماعی خودشان است در صورتی که باید بلافاصله به نزدیکترین مرجع قانونی که در آن مکان وجود دارد، شکایت کند.»
وی تصریح کرد: «در جرایم کیفری صرف اینکه بگویم یک شخصی برای من ایجاد مزاحمت کرده، کفایت نمیکند. در وهله اول شخص مزاحم از صحنه جرم فرار میکند و قانون گذار در این شرایط میگوید که از شخصی که مورد مزاحمت قرار گرفته درخواست شاهد میکند آیا خانمی که ساعت ۱۰ شب خسته در راه منزل است، چه شاهدی باید پیدا کند و به کلانتری ببرد؟ متأسفانه در این موضوع هیچ کاری برای کودکان و زنان نمیتوانیم انجام دهیم.»
حجت پناه در پایان خاطرنشان کرد: «بنده یک توصیه به آقایان محترم دارم که اجازه دهند اطفال و زنانی که در خانواده هستند، با آنها صادق و دوست باشند که اگر مشکلی برای آنها در هر مکانی اتفاق میافتد، با آنها مشورت کنند و به آنها اعلام کنید که به اولین عابری که از آن مکان رد شد بگویید که ایشان به من متلک انداخت و یا دست درازی کرد. بالاخره از هر ۱۰ نفری که آنها را از این موضوع باخبر میکنید، ۲ نفر از آنها حاضر میشوند که شهادت دهند.»