آمارهای متفاوت از دانش آموزانی که از تحصیل جاماندهاند
با اینکه تلاشهای بسیاری انجام شده تا ایرادات برنامه شاد مرتفع و با کیفیت بالا در خدمت دانش آموزان باشد، همچنان برای محرومیت زدایی و دسترسی همه دانش آموزان اقداماتی در خور توجه صورت نگرفته است.
کد خبر: ۶۷۰۹۰۰
تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۹ - ۲۳:۵۸
خبرگزاری میزان -
با اینکه چند ماهی از حضور مهمان ناخوانده که تغییرات اساسی را در زندگی تک تک مردم کل جهان و کشورمان بوجود آورده است، میگذرد و دانش آموزان از طریق فضای مجازی، آموزشهای خود را دریافت میکنند در این میان نیز دانش آموزانی وجود دارند که بدلیل عدم نبود امکانات لازم برای آموزش از طریق فضای مجازی، از دروس خود عقب ماندهاند.
معاون رفاه اجتماعی وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی، احمد میدری اعلام کرده که؛ از ۱۴۰ هزار کودکی که در مقطع ابتدایی از مدرسه بازماندهاند و تعداد کودکانی نیز که به علت فقر شناسایی شدند حدود ۱۰ هزار نفر است که با کمک نهادهای حمایتی در حال بازگرداندن آنها به مدرسه هستیم.
در حالی که نایب رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس محمد وحیدی گفته بود که، هنوز فاصله زیادی با نقطه مطلوب عدالت آموزشی داریم، که در حال حاضر ۳/۵ میلیون دانشآموز هنوز به اپلیکیشن «شاد» دسترسی ندارند. این ۳/۵ میلیون نفر یا در محلی زندگی میکنند که اینترنت وجود ندارد و یا تبلت و گوشی تلفن مورد نیاز را ندارند.
احمدحسین فلاحی سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی گفته بود که برای سه میلیون دانش آموزی که هنوز عضو برنامه شاد نیستند. در حال انجام اقداماتی هستیم، ولی تعداد آنها بسیار زیاد است.
کریمی فیروزجایی عضو دیگر کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس حتی عددی فراتر از ۳/۵ میلیون گفت و همچنان تاکید کرد که آمار بسیار بالایی هنوز در اپلیکیشن شاد عضو نیستند و ادامه داد هنوز سه تا پنج میلیون دانش آموز به اینترنت و وسیله برای حضور در «شاد» دسترسی ندارند، هنوز مناطقی فاقد اینترنت هستند، عدد قطعی در دست نیست، اما شاید نصف روستاهای کشور دسترسی به اینترنت نداشته باشند و مابقی هم که اینترنت دارند، به اینترنت پر سرعت دسترسی ندارند.
این اعداد ارقامی که معاون وزیراعلام کردند، تفاوت بسیار آشکاری با آماری که نمایندگان مجلس که عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس هستند، دارد. علت این تفاوتها در چیست؟ آمار واقعی کدام است؟
نکته قابل توجهی که در این میان وجود دارد این است که آیا آغاز به کار آموزش مجازی، برای دانش آموزانی که دارای خانوادههایی با مشکلاتی از قبیل اعتیاد یا در واقعه بدسرپرست هستند، موقعی که آموزش بصورت حضوری بود و دانش آموز چند ساعتی را بدون دغدغه در کنار همسن و سالهایشان مشغول بازی و آموزش در مدرسه بود، در این زمان با تعطیلی اجباری مدارس، مجبور هستند در خانه بمانند و آموزش مجازی با کمک والدین را داشته باشند؛ این دانش آموزان نیاز به حمایت دارند که حتی با تهیه گوشی برای این دانش آموزان باز هم بسیاری از مشکلاتشان قابل حل نیست، نیاز به حمایت همه جانبه دارند.
- یک روز نیاز به مدرسه سازی در الویت بود، ولی اکنون که در شرایط خاص و بحرانی قرار داریم با آمدن مدارس به خانه هایمان یا بهتر بگوییم مدرسه در گوشیهای همراهمان، نیاز به گوشی هوشمند برای تحصیل دانش آموز در فضای مجازی بشدت دیده میشود. در شرایط فعلی در این راستا و برای خانوادههای کم بضاعت هزینه تامین و حمایت از دانش آموزان و خانواده هایشان برای مرتفع کردن آموزش و پرورش برای جبران کمبودهای آموزشی تامین شود.
با اینکه چند ماهی از حضور مهمان ناخوانده که تغییرات اساسی را در زندگی تک تک مردم کل جهان و کشورمان بوجود آورده است، میگذرد و دانش آموزان از طریق فضای مجازی، آموزشهای خود را دریافت میکنند در این میان نیز دانش آموزانی وجود دارند که بدلیل عدم نبود امکانات لازم برای آموزش از طریق فضای مجازی، از دروس خود عقب ماندهاند.
معاون رفاه اجتماعی وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی، احمد میدری اعلام کرده که؛ از ۱۴۰ هزار کودکی که در مقطع ابتدایی از مدرسه بازماندهاند و تعداد کودکانی نیز که به علت فقر شناسایی شدند حدود ۱۰ هزار نفر است که با کمک نهادهای حمایتی در حال بازگرداندن آنها به مدرسه هستیم.
در حالی که نایب رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس محمد وحیدی گفته بود که، هنوز فاصله زیادی با نقطه مطلوب عدالت آموزشی داریم، که در حال حاضر ۳/۵ میلیون دانشآموز هنوز به اپلیکیشن «شاد» دسترسی ندارند. این ۳/۵ میلیون نفر یا در محلی زندگی میکنند که اینترنت وجود ندارد و یا تبلت و گوشی تلفن مورد نیاز را ندارند.
احمدحسین فلاحی سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی گفته بود که برای سه میلیون دانش آموزی که هنوز عضو برنامه شاد نیستند. در حال انجام اقداماتی هستیم، ولی تعداد آنها بسیار زیاد است.
کریمی فیروزجایی عضو دیگر کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس حتی عددی فراتر از ۳/۵ میلیون گفت و همچنان تاکید کرد که آمار بسیار بالایی هنوز در اپلیکیشن شاد عضو نیستند و ادامه داد هنوز سه تا پنج میلیون دانش آموز به اینترنت و وسیله برای حضور در «شاد» دسترسی ندارند، هنوز مناطقی فاقد اینترنت هستند، عدد قطعی در دست نیست، اما شاید نصف روستاهای کشور دسترسی به اینترنت نداشته باشند و مابقی هم که اینترنت دارند، به اینترنت پر سرعت دسترسی ندارند.
این اعداد ارقامی که معاون وزیراعلام کردند، تفاوت بسیار آشکاری با آماری که نمایندگان مجلس که عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس هستند، دارد. علت این تفاوتها در چیست؟ آمار واقعی کدام است؟
نکته قابل توجهی که در این میان وجود دارد این است که آیا آغاز به کار آموزش مجازی، برای دانش آموزانی که دارای خانوادههایی با مشکلاتی از قبیل اعتیاد یا در واقعه بدسرپرست هستند، موقعی که آموزش بصورت حضوری بود و دانش آموز چند ساعتی را بدون دغدغه در کنار همسن و سالهایشان مشغول بازی و آموزش در مدرسه بود، در این زمان با تعطیلی اجباری مدارس، مجبور هستند در خانه بمانند و آموزش مجازی با کمک والدین را داشته باشند؛ این دانش آموزان نیاز به حمایت دارند که حتی با تهیه گوشی برای این دانش آموزان باز هم بسیاری از مشکلاتشان قابل حل نیست، نیاز به حمایت همه جانبه دارند.
بیشتر بخوانید: