برگزیدگان نباید از مقام دولتی باشند و تعدادشان نیز بسته به جمعیت هر ایالت است، هر چه ایالت‌ها پر جمعیت‌تر باشد تعداد اعضای کالج الکترال آن هم بیشتر می‌شود.

 

کالج الکترال در مجموع ۵۳۸ عضو دارد که اگر ۲۷۰ نفر از آن‌ها به یک نامزد رأی بدهند، پرونده انتخابات آمریکا با همان میزان رأی بسته می‌شود.

 

بر این اساس اگر نامزدی اکثریت آرای مردم را در یازده ایالت پر جمعیت من جمله کالیفرنیا، نیویورک، تگزاس، فلوریدا و پنسیلوانیا به دست آورد احتمالاً رئیس جمهور خواهد شد، حتی اگر در ۳۹ ایالت دیگر هیچ رأیی به دست نیاورد؛ بنابراین کاملاً امکان پذیر است که کسی بتواند در صندوق رأی از دیگر نامزدها آرای بیشتری کسب کند، اما از کسب آرای مجمع برگزینندگان یا کالج الکترال باز بماند و در انتخابات شکست بخورد و این همان اتفاقی بود که در سال ۲۰۱۶ برای هیلاری کلینتون افتاد.

 

بررسی‌ها نشان می‌دهد پیش از آن نیز در سال‌های ۱۸۲۴، ۱۸۷۶، ۱۸۸۸ و ۲۰۰۰ برنده بیشترین آراء مردم با پیروزی انتخابات متفاوت بوده است.

 

اما نکته قابل تأمل دیگر این است که حتی ممکن است رأی اکثریت ۱۱ ایالت پر جمعیت آمریکا هم تعیین کننده نباشد، به این معنی که اکثریت مردم یک ایالت به نامزد الف رأی دهند، اما اعضای کالج الکترال به دلیل انواع فشارها نام نامزد ب را روی برگه نهایی بنویسد که نام چنین کاری را بی وفایی می‌گذارند.

 

هرچند این کار مجازات دارد و فرد خاطی در دور بعدی انتخابات به عنوان عضو کالج الکترال انتخاب نمی‌شود، اما سرنوشت رئیس جمهور وقت تغییری نخواهد کرد.

 

نکته جالب توجه دیگر اینجاست که علاوه بر دو نامزد اصلی انتخابات، چهار نامزد دیگر از گروه‌های سیاسی مستقل در این انتخابات معرفی می‌شوند، اما تبلیغاتی برایشان نمی‌شود و بایکوت هستند، به تعبیری در برابر پول و لابی دو نامزد اصلی، تنها سیاه لشکران انتخابات هستند و رأی کالج الکترال‌ها به آن صفر است.

 

سیستم موسوم به الکترال کالج ۳۰۰ سال پیش پایه گذاری شده و ایرادات بسیاری دارد و عملاً مردم سالاری را زیر سؤال برده است.

 

در این آخرین ساعات و تلاش‌ها، ترامپ و بایدن به ایالت‌های سرنوشت ساز در شمال، مرکز و جنوب آمریکا سفر می‌کنند تا بتوانند نتیجه انتخابات را به نفع خود رقم بزنند.